مینا جعفری در گفتوگو با خبرنگار ایمنا، با اشاره به اینکه یک تحلیل راهبردی صادقانه درباره صنعت فولاد کشور باید به یک واقعیت جغرافیایی اشاره کند که اغلب در محاسبات نادیده گرفته میشود که ایران در کمربند آفتابی جهان قرار دارد، اظهار کرد: استانهای کرمان، یزد، اصفهان، سمنان و خراسان جنوبی از بالاترین میانگین تابش خورشیدی در دنیا برخوردار است، شدت تابش خورشیدی در کویر مرکزی کشور به بیش از ۲,۲۰ کیلوواتساعت بر مترمربع در سال میرسد، این عدد در مقایسه با آلمان که پیشگام انرژی خورشیدی جهان است و تابش حدود ۱,۰۰ کیلوواتساعت دارد، بیش از دو برابر است.
وی با بیان اینکه استان کرمان، بهعنوان یکی از قطبهای صنعت مس و فولاد کشور، در کانون این ثروت آفتابی قرار دارد، افزود: ترکیب ذخایر معدنی، زرساختهای صنعتی موجود و پتانسیل انرژی خورشیدی فوقالعاده، این استان را به یک بستر ایدهآل برای توسعه زنجیره فولاد سبز تبدیل میکند، اگر نیروگاههای خورشیدی بزرگمقیاس در کرمان توسعه پیدا کند و برق حاصل برای تولید هیدروژن سبز از طریق الکترولیز آب به کار رود، میتوان یک زنجیره کامل و بومی فولاد سبز ایجاد کرد.
کارشناس ارشد تحلیلهای مالی و استراتژیک در حوزه صنعت با بیان اینکه تجربه جهانی و شرایط خاص ایران، پنج اهرم اصلی برای گذار به زنجیره ارزش فولاد پاک را نشان میدهد، عنوان کرد: کشور ما با داشتن یکی از بزرگترین ظرفیتهای DRI جهان، نزدیکترین مسیر تکنولوژیک را برای گذار دارد، واحدهای موجود با اصلاحاتی قابل تبدیل به H DRI هستند، این باید اولویت اول سرمایهگذاری باشد.
جعفری درباره توسعه نیروگاههای خورشیدی صنعتی در مجاورت کارخانههای فولاد را نخستین اهرم اصلی برای گذار به زنجیره ارزش فولاد پاک معرفی کرد و گفت: مدلهای خودمصرفی در مقیاس صنعتی میتوانند انرژی تجدیدپذیر مورد نیاز واحدهای فولادی را به شکل مستقیم و با هزینه کمتر تأمین کنند. این الگو در امارات، عربستان و هند در حال اجراست.
وی پیرامون گسترش کورههای قوس الکتریک (EAF) با برق تجدیدپذیر اظهار کرد: کورههای قوس الکتریک که با ضایعات فولادی کار میکنند، میتوانند انتشار را تا ۷۵ درصد کاهش دهد، توسعه شبکه جمعآوری ضایعات فولادی و گسترش EAF، یک مسیر کوتاهمدتتر و کمهزینهتر است.
کارشناس ارشد تحلیلهای مالی و راهبردی در حوزه صنعت ایجاد سازوکار قیمتگذاری کربن داخلی را یکی دیگر از پنج اهرم اصلی برای گذار به زنجیره ارزش فولاد پاک دانست و افزود: بدون یک سیگنال قیمتی روشن، بازار بهخودیخود انگیزهای برای سرمایهگذاری سبز نخواهد داشت، طراحی یک سیستم معاملات کربن داخلی در مقیاس آزمایشی میتواند بازار را در مسیر درست هدایت کند.
جعفری هماهنگی در سراسر زنجیره ارزش را پنجمین اهرم اصلی برای گذار به زنجیره ارزش فولاد پاک اعلام کرد و گفت: از معدن تا محصول نهایی، باید یک استراتژی یکپارچه وجود داشته باشد، شرکتهای بالادستی معدنی، واحدهای فولادسازی، مصرفکندگان پاییندستی و تأمینکنندگان انرژی باید در یک چارچوب هماهنگ حرکت کنند.
وی ادامه داد: زیرساخت انرژی پراکنده و ناکارآمد شبکه برق در فصول اوج مصرف با چالشهای جدی روبهرو است و توسعه انرژی تجدیدپذیر در مقیاس صنعتی نیازمند اصلاح شبکه و مدیریت هوشمند بار است.
کارشناس ارشد تحلیلهای مالی و استراتژیک در حوزه صنعت درباره محدودیتهای فناورانه و تحریمها اظهار کرد: دسترسی به پیشرفتهترین تجهیزات الکترولیز و سیستمهای H DRI در شرایط تحریم با چالش همراه است، این معضل قابل مدیریت است، اما نیازمند راهبردهای جگزین از جمله توسعه فناوری داخلی و همکاری با کشورهای دوست است.
جعفری پیرامون ساختار قیمتگذاری انرژی افزود: یارانههای انرژی در کشور، مانع شکلگیری انگیزه کافی برای سرمایهگذاری در کارایی انرژی و فناوریهای پاک میشود، اصلاح تدریجی این ساختار همراه با مکانیزمهای جبرانی برای صنایع آسیبپذیر یک ضرورت اجتنابناپذیر است.
وی با بیان اینکه صنعت فولاد جهان در آستانه یکی از بزرگترین دگرگونیهای تاریخی خود قرار دارد، توضیح داد: این تحول نه یک انتخاب، بلکه یک اجبار است، اجباری که از دالانهای قانونگذاری اروپا، از تقاضاهای زنجیره تأمین شرکتهای چندملیتی و از منطق اقتصادی در حال تغییر نشئت میگیرد.
کارشناس ارشد تحلیلهای مالی و استراتژیک در حوزه صنعت تاکید کرد: ایران در این معادله نه یک بازیگر حاشیهای، بلکه یک بازیگر بالقوه اصلی است، پتانسیل انرژی خورشیدی کمنظیر، زیرساخت DRI موجود، ذخایر معدنی غنی و نیروی انسانی متخصص، همگی اجزای یک پازل هستند که میتوانند در کنار هم یک زنجیرهی ارزش فولاد سبز رقابتی بسازند.
جعفری ادامه داد: این پنجره باز نخواهد ماند، هر سالی که بدون سرمایهگذاری جدی میگذرد، شکاف فناورانه با رقبا عمیقتر میشود و بازارهای صادراتی آرامآرام بستهتر، پیش از آنکه CBAM به دیواری بلند تبدیل شود، باید پلهای فناوری پاک را ساخت.
وی افزود: تصمیمگیران صنعتی، سیاستگذاران و سرمایهگذاران این حوزه باید یک سؤال ساده را در مرکز استراتژی خود قرار دهند؛ آیا میخواهیم ۱۰ سال دیگر بهعنوان یک بازیگر مدرن و سبز در بازار جهانی فولاد باشیم، یا یک تأمینکننده محدودشده بهازارهای منطقهای؟ پاسخ این سؤال، مسیر را روشن میکند.
کارشناس ارشد تحلیلهای مالی و استراتژیک در حوزه صنعت با بیان اینکه در دنیای امروز که قواعد بازی با شتابی بیسابقه در حال تغییر است، صنعت فولاد از یک بازار سنتی برپایه عرضه و تقاضا، به میدانی پویا برای همافزایی راهبردی و رقابت سازنده تبدیل شده است؛ خاطرنشان کرد: رقابتی که آینده تولید را میان دو الگوی محوری، تداوم کارآمد مسیرهای بهینهشده سنتی و حرکت شتابان به سوی فناوریهای نوین برپایه انرژیهای پاک، ترسیم میکند.
نظر شما