به گزارش خبرگزاری ایمنا، حمله بامداد _هجدهم تیر _ به پل ریلی «آقتکهخان» در شهرستان آققلا، فراتر از یک خرابکاری ساختاری یا اختلال مقطعی در شبکه حملونقل کشور، آشکارکننده یک تقابل راهبردی تمامعیار بود؛ تقابلی که در یک سوی آن مظلومیت ایران در برابر تروریسم زیرساختی آمریکا و در سوی دیگر، اقتدار و سرعت عمل بینظیر مهندسان ایرانی قرار داشت، این رویداد بار دیگر توجه ناظران بینالمللی را به جایگاه کلیدی کریدورهای ایران در معادلات اقتصادی و ژئوپلیتیکی جهان جلب کرد.
حمله به خط آهن گرگان–اینچهبرون، نشانهای آشکار از استیصال آمریکا در برابر توسعه پیوندهای اقتصادی ایران با جهان است، واشنگتن با هدف قرار دادن یک سازه غیرنظامی و حیاتی که دروازه ریلی ایران به آسیای مرکزی، روسیه و چین محسوب میشود، بار دیگر استاندارد مزدوج خود در قبال امنیت بینالمللی را نشان داد. این خط ریلی، بخشی از کریدور سهجانبه ایران–ترکمنستان–قزاقستان است؛ راهگذر شاهراهی که با هدف صلحآمیزِ افزایش ظرفیت ترانزیت کالا میان شرق و غرب آسیا طراحی شده و طی ماههای گذشته با رشد چشمگیر حجم تردد قطارهای باری، در عمل تحریمهای ظالمانه غربی را بیاثر کرده بود.
حمله به این زیرساخت اقتصادی که معیشت مردم منطقه، امنیت غذایی و تجارت بینالمللی چند کشور را تحت تأثیر قرار میدهد، سند محکم دیگری از مظلومیت ایران در مواجهه با خصومتهای کینهتوزانهای است که حتی به شریانهای حیاتی رفاه و توسعه منطقه نیز ابا ندارند.
اقتدار در مدیریت بحران؛ بازگشت ۲۴ ساعته به مدار ترانزیت
اما پاسخ ایران به این شبیخون، نمایشی خیرهکننده از اقتدار، آمادگی فنی و تابآوری ملی بود، در حالی که در استانداردهای جهانی، بازسازی و ایمنسازی یک پل ریلی آسیبدیده پس از چنین حملاتی نیازمند روزها یا هفتهها بررسی و عملیات فنی است، اراده مهندسان و دستگاههای اجرایی کشور، معادله دشمن را برهم زد.
بلافاصله پس از حادثه، تمام دستگاههای عمرانی، امدادی و فنی استان گلستان بسیج شدند و با آغاز یک عملیات فنی و شبانهروزی، توانستند سازه را ارزیابی، پاکسازی و ایمنسازی کنند، بازگشت این پل به زنجیره ترانزیتی کشور در کمتر از ۲۴ ساعت، پیامی قاطع از اقتدار لجستیکی ایران به اتاقهای فکر واشنگتن بود؛ پیامی با این مضمون که زیرساختهای این کشور متوقفشدنی نیستند.
پیام ژئوپلیتیکی همبستگی ملی و توسعه پایدار
زیرساختهای حملونقل در دنیای امروز تنها ابزار جابهجایی کالا نیستند، بلکه مؤلفههای اصلی قدرت ملی محسوب میشوند. موقعیت جغرافیایی ایران در قلب اتصال خلیج فارس، آسیای مرکزی و قفقاز، مزیتی نیست که با ترورهای زیرساختی آسیب ببیند. دشمن با این حمله، جهش اقتصادی استان گلستان و شبکه ترانزیت کلان کشور را هدف گرفته بود؛ جایی که مبادلات محصولات کشاورزی، غلات و کالاهای صنعتی همواره هزینهها را کاهش داده و اشتغالآفرینی ایجاد کرده است.
علاوه بر این، گام بعدی ایران پویاتر از گذشته برداشته شده است؛ مقامات مسئول اعلام کردهاند که روند بازسازی نهایی نهتنها برای رفع خسارت، بلکه با استانداردهای فنی بالاتر جهت ارتقای پایداری سازه در حال انجام است تا شریان اینچهبرون مستحکمتر از قبل به کار خود ادامه دهد.
حمله به پل آقتکهخان، اگرچه مظلومیت ایران را در برابر هجمههای ناجوانمردانه به منافع اقتصادیاش بار دیگر اثبات کرد، اما در بطن خود به یک پیروزی راهبردی تبدیل شد؛ احیای فوقسریع این مسیر ریلی نمونهای درخشان از مدیریت بحران و پدافند غیرعامل بود که نشان داد اراده ایران برای ایفای نقش بهعنوان چهارراه ترانزیت منطقه، با تکیه بر توان داخلی و اقتدار مهندسی خود، خللناپذیر است، دشمن بار دیگر هزینهای سنگین برای اثبات شکستپذیری نقشههای خود پرداخت و قطارهای باری ایران همچنان به سمت شمال و شرق در حرکتند.
نظر شما