وداع آخر رهبر شهید در حرم سیدالشهدا

به گزارش خبرگزاری ایمنا از کرمانشاه، نجف و کربلا، دو شهر مقدس جهان اسلام که قرن‌هاست نامشان با ایثار، وفاداری و محبت اهل‌بیت(ع) گره خورده است، در روزهای برگزاری آیین تشییع آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای، میزبان خیل عظیمی از زائران، هیئت‌های مذهبی و عاشقانی بودند که از عراق، ایران و دیگر کشورهای اسلامی راهی عتبات عالیات شده بودند.

از روزهای پیش از مراسم، نشانه‌های آمادگی در جای‌جای عراق دیده می‌شد؛ موکب‌ها برپا شده بودند، مسیرهای منتهی به حرم‌ها برای پذیرایی از زائران آماده می‌شد و فضای عمومی نجف و کربلا رنگ و بوی سوگواری به خود گرفته بود.

امروز هوای نجف، بوی وداع می‌داد. گنبد طلایی امیرالمؤمنین(ع) در میان سیل جمعیت، گویی پناهگاه دل‌هایی بود که برای آخرین بار آمده بودند تا با رهبر شهید خود عهد ببندند. از آن‌سو، کربلا نیز حال و هوایی دیگر داشت؛ شهری که همیشه مأمن عاشقان حسین(ع) بوده است، این بار میزبان پیکری شد که عمر خود را در مسیر آرمان‌هایی گذراند که از مکتب عاشورا الهام گرفته بود.

در نجف، شهری که آرامگاه امیرالمؤمنین حضرت علی(ع) را در آغوش دارد، خیابان‌های منتهی به حرم علوی از نخستین ساعات شاهد حضور زائرانی بود که برای ادای احترام گرد هم آمده بودند. در کربلا نیز، شهری که هر سال میلیون‌ها عاشق اهل‌بیت(ع) را میزبانی می‌کند، زائرانی از کشورهای مختلف، حضور پیدا کردند تا در این آیین شرکت کنند.

آنچه بیش از هر چیز در این مراسم جلوه داشت، نقش مردم عراق در میزبانی از زائران بود؛ فرهنگی که سال‌ها در مناسبت‌هایی همچون اربعین جلوه یافته و این بار نیز در قالب خدمت‌رسانی داوطلبانه، اسکان، پذیرایی، توزیع آب و غذا و ارائه خدمات مختلف به زائران نمود پیدا کرد. خانواده‌هایی که خانه‌های خود را در اختیار مهمانان قرار دادند، جوانانی که در موکب‌ها به خدمت ایستادند و خادمانی که بی‌وقفه برای آسایش زائران تلاش می‌کردند، بخشی از این تصویر بودند.

حضور گسترده مردم از ملیت‌ها و فرهنگ‌های مختلف، در کنار پرچم‌های کشورهای اسلامی، نوحه‌هایی به زبان‌های گوناگون و اجتماع زائران در مسیرهای منتهی به حرم‌های مطهر، فضایی از همدلی و هم‌بستگی را به نمایش گذاشت. بسیاری از شرکت‌کنندگان، این حضور را ادای احترام به شخصیتی می‌دانستند که در نگاه دوستدارانش با مفاهیمی همچون مقاومت، استقلال، دفاع از آرمان‌های اسلامی، توجه به قرآن، اهل‌بیت(ع) و حمایت از امت اسلامی شناخته می‌شد.

برای بسیاری از حاضران، این آیین تنها یک مراسم تشییع نبود، بلکه وداع با شخصیتی بود که سال‌های طولانی از عمر خود را در عرصه مبارزه، انقلاب و رهبری سپری کرده بود. از همین‌رو، فضای نجف و کربلا آمیخته با اندوه، دعا، یزله، نوحه و زمزمه زائرانی بود که در جوار حرم امیرالمؤمنین(ع) و سیدالشهدا(ع)، آخرین بدرقه خود را به جا آوردند.

آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای در نگاه دوستدارانش، شخصیتی بود که زندگی خود را با ساده‌زیستی، صبر، شجاعت، معنویت و ایستادگی معنا کرد.

او سال‌ها در سخت‌ترین بزنگاه‌های سیاسی و امنیتی، بر استقلال، عزت و مقاومت تأکید داشت و برای بسیاری از هوادارانش، نماد پایداری در برابر فشارها و تهدیدها بود. در کنار سیاست، انس با قرآن، دل‌بستگی به اهل‌بیت(ع)، توجه به فرهنگ و علم و ارتباط با مردم، از ویژگی‌هایی بود که بارها درباره او روایت شده است.

در میان روایت‌های این مراسم، آخرین سفر به نجف و کربلا جایگاهی ویژه داشت. برای بسیاری از دوستداران رهبر شهید آیت‌الله خامنه‌ای، حضور پیکرش در جوار حرم‌های امیرالمؤمنین(ع) و حضرت سیدالشهدا(ع)، تحقق آرزویی بود که همواره از علاقه و ارادت او به این اماکن مقدس روایت می‌شد.

از این منظر، این سفر تنها یک تشییع تلقی نمی‌شد، بلکه پیوندی نمادین میان سال‌ها دل‌بستگی به مکتب اهل‌بیت(ع) و دیدار و زیارت در جوار حرم‌های مطهر به شمار می‌رفت.

در مجموع، نجف و کربلا در این روزها تنها میزبان یک مراسم نبودند، بلکه صحنه حضور گسترده مردمی بودند که با زبان‌ها، فرهنگ‌ها و ملیت‌های مختلف، در کنار یکدیگر گرد آمدند. حضور پرشمار زائران، میزبانی مردم عراق، فضای معنوی حرم‌های مطهر و همراهی هیئت‌های مذهبی، تصویری از پیوندهای دینی و فرهنگی میان ملت‌های مسلمان را به نمایش گذاشت و این آیین را به یکی از رویدادهای ماندگار در حافظه شرکت‌کنندگان تبدیل کرد.

امروز، در میان اشک‌های نجف و کربلا، بسیاری احساس می‌کردند که تنها یک شخصیت بزرگ را بدرقه نمی‌کنند، بلکه سایه پدری را از دست داده‌اند که سال‌ها با سخنانش امید می‌بخشید، با صلابتش دل‌ها را آرام می‌کرد و با مواضعش الهام‌بخش میلیون‌ها انسان در سراسر جهان اسلام بود. از همین رو بود که وداع امروز، تنها اندوه یک ملت نبود؛ غم مشترک دل‌هایی بود که خود را در این مصیبت، یتیم می‌دیدند.