به گزارش خبرگزاری ایمنا، فراق، همیشه با دلتنگی همراه است و آن روز که خبر شهادت شما به همراه خانوادهتان به گوشمان رسید، غمی بر جانها سنگینی کرد که تحملش آسان نبود؛ در پی تسکین این غم سهمگین و جانسوز، به خیابانها آمدیم و شبهای پیاپی، با پرچمهایی برافراشته و شعارِ «اللهاکبر» بر لب، میدان را خالی نگذاشتیم.
کنار یکدیگر که جمع میشدیم، اندکی از این رنجِ سنگین فرو مینشست و با نگاه به افقی که به برکت خون پاک شما در حال دگرگون شدن بود، ارادهمان راسختر میشد. خون ریخته شما، نقطه عطفی شد تا فریاد آزادگان جهان، بلندتر از همیشه به گوش تاریخ برسد و امروز، بیش از هر زمان، میبینیم مردمان مسلمان و آزاده جهان، در برابر ظلم و استکبار ایستادگی میکنند و خونخواهی شما را فریاد میزنند.
اما آقاجان، دلتنگی را چه کنیم؟ این غم و فراق را، پس از نزدیک به چهار ماه، باز هم با یک هفته عزا و وداع، نتوانستیم به آرامش برسانیم؛ هنوز دلمان آرام نگرفته است. حتی آن روز که با صراحت از رفتن سخن گفتی و یادآور شدی که «همه ما رفتنی هستیم»، سختترین حقیقتی بود که از زبانت شنیدیم؛ امروز، اما بیشازپیش، معنای کلامت را درک میکنیم، از جایگاه شهدایی گفتی که در برزخ، شفیع مردم میشوند و اکنون خودت در آن مقام رفیع، سکنی گزیدهای.
با این همه، خیال میکردیم رفتنت ممکن نیست،اما ممکن شد و باورش، هنوز هم ممکن نیست...
با تکیه بر مبانی دینی و بر آن سخنانی که بارها و بارها، پس از شنیدن خبر شهادت یارانت، از زبانت جاری میشد، باور داریم که «وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلُوا فی سَبیلِ اللهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ»؛ شهدا زندهاند و نزد پروردگارشان روزی میخورند. هر بار که دلتنگی و غم، طاقتمان را میرباید، این آیه را با خود زمزمه میکنیم تا بدانیم که شهدا از ما زندهترند و حضورشان، در همین دنیا نیز همچنان مؤثر و کارگشاست.
خون پاک رهبر شهید، جریانی به راه انداخت که شاید هیچکس گمان نمیبرد چنین تأثیری شگرف بر جهان بگذارد؛ جریانی که امروز، در وجدان بیدار آزادگان جهان، موجی از بیداری و عصیان علیه ظلم آفریده است و این، همان وعده الهی است که خونِ پاک، هرگز بینتیجه نمیماند و هر قطرهاش، نهالی از امید در دل تاریخ میرویاند.
نظر شما