۱۴ تیر ۱۴۰۵ - ۰۶:۰۳
ایران جز خوبی از شما ندید

حالا ما در مصلای تهران ایستاده‌ایم، منتظر اقامه نماز بر پیکر شما و خانواده‌تان، منتظریم بگوییم «اللهم انا لانعلم منه الا خیرا» به خدا که ما جز خوبی از شما ندیدیم. همه بخوانید و بگویید که خدایا ایران جز خوبی از این مرد ندید. حالا منتظریم بگوییم «الحقنا بِهم و ارزُقنا الشَهادة فی سَبیلک یا مولای».

به گزارش خبرگزاری ایمنا، آن روز که با قدم‌های مبهوت و لرزانم خودم را در آخرین لحظات مانده تا نماز، به دانشگاه رساندم و شما «بسم‌الله الرحمن الرحیم» را با بغض ادا کردید، فکرش را نمی‌کردم که روزی بر پیکر مطهر خودتان قامت ببندیم.

آن لحظه که نماز به اوج رسید و بغضتان در گفتن «اللهم انا لا نعلم منه الا خیرا» شکست و زن و مرد پشت سرت از غم شما بلند بلند زار زدند، تصورش را هم نمی‌کردم، زنده باشم و شما نباشید، من ایستاده باشم و شما به جای امام جماعت نماز، در تابوت پیچیده لای پرچم ایران باشید.

شما که می‌دانستید دل ما می‌ریزد و می‌شکند و هزار تکه می‌شود از شنیدن صدای گریانتان با گفتن «الحقنا بِهم و ارزُقنا الشَهادة فی سَبیلک یا مولای»، پس چرا ما را تنها گذاشتید؟

کاش زمان همان‌جا می‌ایستاد؛ همان روزی که با بغض برای شهیدان نماز می‌خواندید و ما از پشت سر فقط اشک می‌ریختیم. کاش هیچ‌وقت نوبت به امروز نمی‌رسید؛ روزی که باید همان دعاها را برای شما زمزمه کنیم.

ایران جز خوبی از شما ندید

فکر کردید چرا شنیدن خبر شهادت حاج قاسم آن‌قدر ما را به‌هم ریخت؟ یه خدا که به خاطر شما عزیزم، به‌خاطر وصیت «خامنه‌ای را عزیز جان بدانید» او، دل‌هایمان از دیدن غم شما برای از دست دادن یارانتان خون بود والله. اما چه می‌دانستیم شش سال بعد، دوباره در یک روز زمستانی داغی به دلمان می‌نشیند و این بار قرار است با شما وداع کنیم؟

حاج قاسم، آیت‌الله رئیسی، سیدحسن نصرالله، سرداران سلامی و باقری و حاجی‌زاده، یاران همه رفتند، معلوم است که از آن‌ها جا نمی‌مانید؛ اما ما زندگی را بدون شما بلد نیستیم آقا، چشم باز کردیم شما رهبرمان بودید، تاج سرمان بودید، افتخارمان بودید؛ چشم باز کردیم پدر و مادر مشت‌های کوچکمان را گره کردند و به ما یاد دادند «جانم فدای رهبر» را فریاد بزنیم.

ایران جز خوبی از شما ندید

حالا ما در مصلای تهران ایستاده‌ایم، محمدحسین پویانفر چند ساعت پیش برایمان خواند: همونی که براش نمردیم، آخر سر فدای ما شد؛ بیست‌وچندسالگی برای این غم زود بود عزیزم، غم شما ما را پیر کرد آقای شهید سید علی خامنه‌ای؛ ز موی سپیدم گمان ز عمر بلند مبر، جوان ز حادثه ای پیر می‌شود گاهی!

ایستاده‌ایم منتظر اقامه نماز بر پیکر شما و خانواده‌تان، منتظریم بگوییم «اللهم انا لانعلم منه الا خیرا» به خدا که ما جز خوبی از شما ندیدیم. همه بخوانید و بگویید که خدایا ایران جز خوبی از این مرد ندید. حالا منتظریم بگوییم «الحقنا بِهم و ارزُقنا الشَهادة فی سَبیلک یا مولای» خدایا ما را لایق شهادت کن، ما دلتنگ آقاییم، ما را به دیدار او برسان با شهادت.

کد مطلب 985607

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.