جای موزه میرزا آقا امامی در اصفهان خالی است

آیدین آغداشلو در مقدمه ای در کتاب «زندگی و آثار حاج میرزا آقا امامی» در مورد این نقاش بزرگ می گوید: میرزا آقا از اولین هنرمندان احیاگر سنت نگاری‌گری افول یافته مکتب عصر صفوی بوده است و قطعاً بیش از دیگر پیروان و مقلدین و نگارگران هم دوره‌اش به حفظ تمامیت و مفهوم باطنی و شیوه‌های فنی این مکتب همت گماشته است.
مهدی وفا مهر نویسنده و پژوهشگر  و مولف کتاب «زندگی و آثار حاج میرزا آقا امامی» در گفتگو با خبرنگار سرویس فرهنگ و هنر ایمنا در باره ویژگی های آثار این هنرمند می گوید: استفاده از شیوه‌‌های نقاشی سنتی و تکنیک‌‌هایی که در دوره صفویه و قاجار روج داشته از ویژگیهای آثار میرزا آقا است، به علاوه آن‌‌که میرزا آقا بسیار پر کار بوده و در همه شاخه‌‌های هنرهای سنتی فعالیت داشته است.
وی در ادامه افزود:میرزا آقا بسیار به سنت‌‌های اصیل نگارگری پایبند است، من به نقل از آیدین آغداشلو که در زمینه هنرهای سنتی متخصص است نقل می‌‌کنم که می‌‌گفتند: ما بعد از دوره صفویه کسی را نداریم که به این جامعیت و استادی در زمینه نگارگری سنتی کار کرده باشد. از جمله وی در دوره‌‌ای در سفری که به خوزستان داشته از مشکل کمبود و نبود نقشه فرش آگاهی پیدا می‌‌کند و بر این اساس در اصفهان کارگاه فرش راه‌‌اندازی می‌‌کند و به طراحی و احیاء نقشه‌‌های فرش قدیمی می‌‌پردازد. حتی خودش نخ و رنگش را تعیین می‌‌کرده و بعد از آن فرش‌‌های نفیسی در این کارگاه تولید می‌‌شود که در آن زمان پدر استاد فرشچیان که تاجر فرش بوده این‌‌ها را می‌‌خریده.
 این پژوهشگر همچنین خاطر نشان ساخت: از اقدامات موثر و مهم میرزا آقا امامی احیاء تکنیک سوخت است، سوخت تکنیکی است که در آن از چرم استفاده می‌‌شده و میرزا آقا این هنر را که منحصر به استفاده در جلد کتاب‌‌ها بوده بصورت اثری مستقل تولید می‌‌کند و این ابداع را گسترش می‌‌دهد.
میرزا آقا امامی بخشی از تاریخ هنری شهر اصفهان است و جالب است بدانید از میان هزاران اثر برجای مانده این هنرمند که بیشتر عمرهنری‌اش را در اصفهان گذرانده است، اثری در اصفهان قابل روئیت نیست. شاید به جرات بتوان گفت مسولان فرهنگی اصفهان وظیفه دارند آثار برجای مانده از این هنرمند در داخل ایران را، در موزه‌ای در اصفهان گردآورند. از جمله مجموعه بنیاد مستضعفان می‌تواند تامین کننده اصلی آثار این موزه باشد، بنیادی که به جای آنکه این آثار را برای سال‌ها در گنجینه‌اش نگهداری کند می تواند آن‌ها را در موزه‌ای به نام میرزاآقا امامی در معرض نمایش بگذارد. و قطعا خانواده این هنرمند نیز در این راه کمک خواهند کرد.
آثار میرزا آقا امروزه بیشتر در مجموعه‌های خصوصی داخل و خارج ایران نگهداری می‌شود. همچنین بخش زیادی از تک نگاره‌های این هنرمند، پس از انقلاب درمجموعه بنیاد مستضعفان در حال نگهداری است.میرزا آقا امامی که در سال ۱۲۶۰ هجری شمسی در اصفهان و در یک خانواده روحانی متولد شد، در ابتدا برای تحصیل علوم دینی فرستاده شد اما پس از چندی نزد پدرش شروع به آموختن نقاشی کرد. میرزا آقا که در میانه عمرش به تهران مهاجرت کرد در این شهر به ادامه مسیر هنری اش در چهره ‌سازی، گل و مرغ، نقشه قالی و سوخت و معرق پرداخت.برخی از طراحی‌های بجا مانده این هنرمند حاکی از آن است که وی شیوه طراحی رئال و نقاشی به سبک غربی را هم بخوبی می‌دانسته اما عمیقاً به اصالت نگارگری ایرانی و ریشه‌های نقاشی ایران معتقد بوده است.
 آثار میرزا آقا امامی را از روی دستبند تا روی کاشی و جعبه های زیرلاکی تا حتی طراحی نقشه فرش می توانید در مجموعه‌هایی چون مجموعه های ادیب برومند و زینب السادات امامی و مجموعه غنی بنیاد مستضعفان بیابید. تعداد زیادی از آثار میرزا آقا چه در زمان حیاتش به واسطه سفارش هایی که می گرفت و چه پس از آن به واسطه حراجی‌های خارجی به مجموعه‌های خصوصی خارج از ایران منتقل شد.
حاج ميرزا آقا امامی در زمان حیاتش شاگردان زيادی تربيت كرد. استاد ختايی، استاد فرشچيان، استاد حسين اسلاميان، هادی تجويدی و ميرزا رضا اسلامی از شاگردان او می ‌باشند.این نقاش بزرگ در ۱۳۳۴ دار فانی را وداع گفت و مزار او در تکیه شمالی مسجد مصلی در تخت فولاد واقع است.