به گزارش خبرگزاری ایمنا، گاهی فاصله میان یک ایده در آزمایشگاه تا تبدیل شدن آن به محصولی که زندگی مردم را تغییر دهد تنها چند قدم است، اما همین چند قدم میتواند سرنوشت یک کشور را رقم بزند.
بسیاری از قدرتهای علمی جهان، اقتدار اقتصادی و صنعتی خود را نه فقط از منابع طبیعی، بلکه از پیوندی مستحکم میان دانشگاه، پژوهش و صنعت به دست آوردهاند؛ پیوندی که دانش را از صفحات مقالات علمی به کارخانهها، شرکتهای فناور و زندگی مردم رسانده است.
امروز همزمان با مراسم ادای احترام به پیکر رهبر شهید ایران، بازخوانی یکی از مهمترین دغدغههای راهبردی ایشان نشان میدهد که این پیوند سالها در کانون توجه وی قرار داشت. از ایشان پیشرفت علمی زمانی معنا پیدا میکند که به فناوری، تولید، اشتغال و اقتدار ملی بینجامد، از همینرو بارها مسئولان را نسبت به تقویت چرخه علم و فناوری و ارتباط دانشگاه با صنعت مورد خطاب قرار داد.
ایشان در دیدار اساتید دانشگاهها در یازدهم تیر ۱۳۹۳ تصریح کردند: «من خواهش میکنم از مسئولان وزارتخانههای مربوط، و از مسئولان دولتی ذیربط که مرتبط با مسائل علم و دانشگاه و صنعت هستند، مسئلهی پیشرفت علمی و ارتباط علم با فناوری در کشور را جدی بگیرند؛ یعنی نسبت به این مسئله واقعاً هیچ کوتاهی صورت نگیرد. این مسئله، مسئلهی اساسی ما است؛ یکی از اصلیترین، اساسیترین و فوریترین مسائل ما است.»
چرا رهبر شهید بر پیوند دانشگاه و صنعت اصرار داشت؟
این تأکید، صرفا توصیهای برای افزایش تولیدات علمی یا گسترش فعالیتهای دانشگاهی نبود، بلکه ترسیم یک راهبرد ملی برای تکمیل چرخه علم و فناوری بهشمار میرفت؛ چرخهای که در آن، تولید دانش پایان مسیر نیست، بلکه آغاز فرایندی است که باید به فناوری، محصول، صنعت، اشتغال و در نهایت افزایش قدرت ملی منتهی شود.
بر همین اساس، رهبر شهید ایران مسئولیت تحقق این هدف را تنها بر عهده دانشگاهها نمیدانست، بلکه وزارتخانهها، دستگاههای اجرایی و بخش صنعت را نیز در قبال ایجاد این پیوند مسئول میشمرد.
از منظر ایشان یکی از چالشهای اصلی کشور، فاصله میان ظرفیت علمی دانشگاهها و نیازهای واقعی صنعت بود؛ فاصلهای که موجب میشود بخش قابل توجهی از توان پژوهشی کشور به حل مسائل راهبردی و توسعه فناوری منجر نشود، به همین دلیل در بیانات مختلف بر ضرورت شکلگیری ارتباطی مستمر و هدفمند میان مراکز علمی، پژوهشی و صنایع تأکید کردند تا پژوهشها بهطور مستقیم در خدمت رفع نیازهای کشور، ارتقای توان تولید و افزایش بهرهوری قرار گیرد.
مرور دستاوردهای دو دهه اخیر نیز نشان میدهد هر جا این پیوند میان دانشگاه، پژوهش و صنعت تقویت شده، ایران توانسته است در حوزههایی همچون فناوری نانو، زیستفناوری، صنایع دفاعی، هوافضا و فناوری هستهای به پیشرفتهای قابل توجهی دست یابد
این تجربه، همان الگویی است که رهبر شهید ایران سالها بر آن اصرار داشت؛ الگویی که پیشرفت را نه در انباشت دانش، بلکه در تبدیل دانش به فناوری، فناوری به تولید و تولید به اقتدار ملی تعریف میکند.
از همین منظر، تأکید ایشان بر «ارتباط علم با فناوری» تنها یک مطالبه علمی نبود، بلکه نگاهی راهبردی به آینده ایران محسوب میشد؛ آیندهای که در آن، دانشگاهها موتور تولید ایده، مراکز پژوهشی حلقه توسعه فناوری، شرکتهای دانشبنیان پل اتصال علم و بازار و صنایع، بستر تبدیل دانش به ثروت و قدرت ملی هستند.
نظر شما