به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، در ساختار جوامع مدرن و پیشرفته، برخورد با مسائل مربوط به افراد دارای معلولیت، دیگر تنها یک موضوع از حوزه امور خیریه یا حمایتی نیست، بلکه یکی از شاخصهای بنیادین سنجش عدالت اجتماعی، توسعه پایدار و میزان تکامل حقوق بشر در سطح جهانی محسوب میشود.
توانخواهان بهعنوان بخشی جداییناپذیر از تنوع انسانی، با چالشهای منحصربهفردی در حوزههای دسترسی به فضاهای عمومی، فرصتهای شغلی و امنیت معیشتی روبهرو هستند، بنابراین جوامعی که موفق به تبدیل توانخواهی به توانمندی میشوند و با حذف موانع محیطی و ساختاری، امکان مشارکت فعال این قشر را فراهم میکنند، نهتنها به عدالت اجتماعی دست پیدا کرده، بلکه از پتانسیلهای انسانی بالقوهای که بهدلیل نادیده گرفته شدن، از چرخه اقتصاد و فرهنگ بازماندهاند، بهرهمند میشوند. در این میان، توجه به توانخواهان بهمعنای تقویت تابآوری اجتماعی و ایجاد بستری برای رشد همگانی است.
در همین راستا، دولت چین با درک بالا از این ضرورتهای جهانی، از برنامه پنجساله جدید خود برای دوره ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰ رونمایی کرد. این سند راهبردی که توسط «کمیته کاری شورای دولتی امور معلولان» تدوین شده، نشاندهنده یک چرخش بزرگ در سیاستگذاریهای اجتماعی پکن است؛ گذاری از رویکردهای سنتی و محدود به تامین نیازهای اولیه، بهسوی یک مدل جامع از توسعه که بر ارتقای کیفیت زندگی و مشارکت اجتماعی متمرکز است. این برنامه با هدفگذاری افق سال ۲۰۳۰، ۳۲ وظیفه کلان را در هفت حوزه استراتژیک در برمیگیرد که هدف نهایی آنها، ایجاد سیستمی پایدار، فراگیر و باکیفیت برای حمایت از توانخواهان است.
یکی از ستونهای اصلی این طرح، بازنگری در نظام تأمین اجتماعی و ایجاد ساختاری مستحکم برای خدمات مراقبتی است. با توجه به دادههای آماری سال ۲۰۲۵ که نشاندهنده مشارکت ۲۷.۷۴ میلیون نفر از توانخواهان در برنامههای بیمه پایه سالمندی و اشتغال ۸.۹ میلیون نفر از آنان است، دولت چین به دنبال فراتر رفتن از این اعداد است. برنامه جدید بر ایجاد فرصتهای شغلی باکیفیت و تخصصی تأکید دارد تا توانخواهان بتوانند نهتنها بهعنوان دریافتکننده حمایت، بلکه به عنوان تولیدکننده و مشارکتکننده فعال در اقتصاد کشور ایفای نقش کنند.
علاوهبر ابعاد اقتصادی، این سند بر اهمیت دسترسیپذیری (Accessibility) در ابعاد گسترده تأکید میکند که شامل هوشمندسازی خدمات عمومی، بهرهگیری از فناوریهای نوین برای پشتیبانیهای توانبخشی و ایجاد محیطهای شهری و اجتماعی بدون مانع است. توجه به زندگی معنوی، فرهنگی و غنیسازی فضای روحی توانخواهان نیز از ویژگیهای متمایز این برنامه است که نشان میدهد چین بهدنبال ارتقای «شایستگی انسانی» در تمام ابعاد زندگی است.
اقدام چین در تدوین این برنامه پنجساله، گامی بلند در راستای تحقق یک جامعه فراگیر است. اگر این اهداف بهدرستی اجرایی شوند، چین نهتنها میتواند شکافهای رفاهی موجود را ترمیم کند، بلکه میتواند الگویی نوین از مدیریت اجتماعی ارائه دهد که در آن، معلولیت دیگر نه یک محدودیت برای زندگی، بلکه بخشی از تنوع انسانی است که با حمایتهای سیستماتیک میتواند به شکوفایی و توسعه ملی منجر شود.
نظر شما