افسانه خسروی در گفتوگو با خبرنگار ایمنا اظهار کرد: ارزیابی هر تفاهم اقتصادی باید بر مبنای آثار واقعی آن بر شاخصهای کلان اقتصاد انجام شود، زیرا صرف افزایش صادرات نفت یا آزادسازی بخشی از منابع ارزی به معنای رفع مشکلات ساختاری اقتصاد کشور نیست.
وی افزود: میزان دسترسی واقعی دولت به منابع مالی، نحوه مدیریت و گردش ارز، کاهش هزینههای مبادلات بینالمللی و فراهم شدن امکان برنامهریزی برای سرمایهگذاریهای بلندمدت، از مهمترین عواملی است که موفقیت یک تفاهم اقتصادی را مشخص میکند.
این کارشناس اقتصاد بینالملل با اشاره به تجربه اقتصاد ایران در سالهای تحریم گفت: حتی در دورههایی که صادرات نفت افزایش یافته است، محدودیتهای بانکی و مالی همچنان مانع انتقال کامل درآمدهای ارزی به کشور بوده است. از اینرو، اگر توافقی تنها امکان فروش نفت را فراهم کند، اما مشکلات نقلوانتقال ارز، بیمه، حملونقل و ارتباط با شبکه مالی بینالمللی پابرجا بماند، آثار اقتصادی آن بهطور کامل محقق نخواهد شد.
خسروی تصریح کرد: باید میان رفع کامل تحریمها و اقدامهای موقت همچون تعلیق برخی محدودیتها یا صدور مجوزهای کوتاهمدت تفاوت قائل شد، زیرا سرمایهگذاران برای ورود به پروژههای بلندمدت، بیش از هر چیز به ثبات اقتصادی و اطمینان از تداوم روابط مالی و تجاری نیاز دارند.
وی ادامه داد: درآمدهای نفتی زمانی میتواند به رشد پایدار اقتصاد منجر شود که در مسیر سرمایهگذاریهای مولد هدایت شود. توسعه صنعت انرژی، نوسازی صنایع، تکمیل طرحهای نیمهتمام، تقویت زیرساختهای حملونقل، افزایش ظرفیت تولید و حمایت از صادرات غیرنفتی، نیازمند دسترسی پایدار به منابع مالی و کاهش موانع اقتصادی است.
این کارشناس اقتصاد بینالملل درباره تأثیر احتمالی افزایش صادرات نفت ایران بر بازار جهانی انرژی اظهار کرد: در صورت تحقق کامل این موضوع، افزایش عرضه نفت ایران میتواند بر توازن بازار جهانی و تصمیمگیری سایر تولیدکنندگان اثرگذار باشد، اما آنچه برای بازارهای جهانی اهمیت بیشتری دارد، نحوه اجرای عملی توافقها و میزان واقعی افزایش صادرات است.
خسروی با تأکید بر اینکه فعالان اقتصادی بیش از اعلام توافقها، به نتایج اجرایی آنها توجه دارند، گفت: هر اقدامی که بتواند هزینههای مالی، تجاری، حملونقل و مبادلات خارجی را کاهش دهد، به تدریج زمینه افزایش سرمایهگذاری، رشد تولید و بهبود فضای کسبوکار را فراهم خواهد کرد.
وی خاطرنشان کرد: موفقیت یک تفاهم اقتصادی نباید تنها با میزان فروش نفت سنجیده شود، بلکه شاخصهایی همچون دسترسی پایدار به درآمدهای ارزی، بهبود روابط بانکی، افزایش سرمایهگذاری، ارتقای بهرهوری و تقویت توان اقتصادی کشور باید ملاک ارزیابی قرار گیرد؛ زیرا هدف نهایی، تبدیل درآمدهای حاصل از صادرات به رشد پایدار و توسعه اقتصادی است.
نظر شما