به گزارش خبرگزاری ایمنا، در میان انبوه رخدادهای صدر اسلام، یک نقطه، چونان قلهای سر به فلک کشیده، تمام دامنههای زمان را زیر سایهی خود گرفته است؛ نقطهای تاریخی که به مرور زمان تبدیل به یک نهضت و یک فرهنگ شد؛ این نقطه، عاشورا است؛ عاشورای حسینبنعلی (علیهالسّلام).
رهبر شهید انقلاب اسلامی، آیتالله سیدعلی خامنهای در طول سالها، بارها و بارها به تبیین ابعاد این حماسه بینظیر پرداختهاند و در عاشورای سال جاری نیز اگرچه حضور جسمانیشان میان ما نیست، اما جای دارد که نگاه ایشان نسبت به عاشورا را بازخوانی کنیم و بیش از پیش از نسبت به جایگاه این واقعه تاریخی الگوساز آگاه و دغدغهمند شویم.
عاشورا؛ قلهای که همه دامنهها را تحتالشعاع قرار داد
رهبر شهید در ششم بهمن ۱۳۷۱، با نگاهی عمیق به سیره حسینی، عاشورا را نقطه برجسته و قله تمامنمای آن معرفی میکنند و میفرمایند: «در زندگی حسینبنعلی علیهالسّلام، یک نقطه برجسته، مثل قلهای که همه دامنهها را تحتالشعاع خود قرار میدهد، وجود دارد و آن عاشورا است.»
این جمله، گویای آن است که هر چه پیش از عاشورا و پس از آن در زندگی سیدالشهدا رقم خورده، در پرتو همین قله عظمت، معنا و تفسیر میشود.
عاشورا؛ نعمتی که جامعه شیعه را متمایز کرد
رهبر انقلاب در هفدهم خرداد ۱۳۷۳، با تأکیدی دوباره، عاشورا را «امتیازی بزرگ» برای جامعه شیعه بر دیگر جوامع مسلمان میشمارند و در دو نوبت، با عبارتهایی همسو اما پرمعنا، این نعمت را ستایش میکنند: «تحقیقاً یکی از مهمترین امتیازات جامعه شیعه بر دیگر جوامع مسلمان، این است که جامعه شیعه، برخوردار از خاطره عاشوراست.»
و در ادامه با زبانی سرشار از شکر و شور، میافزایند: «یکی از بزرگترین نعمتها، نعمت خاطره و یاد حسینبنعلی علیهالسّلام، یعنی نعمت مجالس عزا، نعمت محرّم و نعمت عاشورا برای جامعه شیعیِ ماست.»
عاشورا، در این نگاه، تنها یک رویداد تاریخی نیست و هدیهای است آسمانی که شیعه را از غبار فراموشی رهانیده و به او هویت و حیات بخشیده است.
اگر عاشورا نبود، اسلام برچیده میشد
شاید مهمترین و عمیقترین جملهای که از ایشان در این باره به یادگار مانده، سخنی است که در بیستوششم خرداد ۱۳۷۲ بیان شده و در آن، فداکاری حسینبنعلی (ع) نه یک رشادت فردی، که «نجاتدهنده کل اسلام» ترسیم میشود: «اگر فداکاری بزرگ حسینبنعلی علیهالسلام نمیبود که این فداکاری، وجدان تاریخ را به کلی متوجه و بیدار کرد در همان قرن اول یا نیمهٔ قرن دوم هجری، بساط اسلام به کلی برچیده میشد.»
این تعبیر، عظمت واقعه را به اوج میرساند و نشان میدهد که خون حسین، پرده از چشمان تاریخ برگرفت و اسلام را از نابودی حتمی نجات داد.
مجالس عزاداری؛ پل اتصال به روح اسلام
ایشان در همان روزهای محرم سال ۱۳۷۳، بار دیگر بر اهمیت پیوند عاطفی و معنوی با خاندان پیغمبر تأکید کرده و از مجالس عزا به عنوان «پلی محکم» یاد میکنند که دلها را به قرآن و اسلام متصل میسازد: «قدر مجالس عزاداری را بدانند، از این مجالس استفاده کنند و روحاً و قلباً این مجالس را وسیلهای برای ایجاد ارتباط و اتّصالِ هرچه محکمتر میان خودشان و حسینبنعلی علیهالسّلام، خاندان پیغمبر و روح اسلام و قرآن قرار دهند.» (۱۳۷۳/۰۳/۱۷)
در این نگاه، مراسم عزاداری یک ارتباط زنده و قلبی با امام است که نسلها را به چشمهسار وحی متصل میکند.
عبرت عاشورا؛ از اوج تجلیل تا اوج مظلومیت
پانزدهم دی ۱۳۷۳، ایشان با طرح یک پرسش بنیادین، به عبرتانگیزی عاشورا اشاره میکنند؛ پرسشی که هر انسان آزادهای را به تأمل وا میدارد: «عبرت آن است که انسان نگاه کند و ببیند چطور شد حسینبنعلی علیهالسّلام - همان کودکی که جلوِ چشم مردم، آن همه موردِ تجلیلِ پیغمبر بود و پیغمبر درباره او فرموده بود سیّد شباب اهل الجنه؛ سرور جوانان بهشت - بعد از گذشت نیم قرن از زمان پیغمبر، با آن وضعِ فجیع کشته شد؟!»
این تصویرِ تلخ از «تبدیل شدن محبوب پیامبر به مظلوم کربلا»، بزرگترین درس عبرت برای همه اعصار است.
قدردانی از عزاداران و نماز جماعت ظهر عاشورا
ایشان در هجدهم اردیبهشت ۱۳۷۷، با نگاهی پدرانه و سپاسگزار، از همه عزاداران سراسر کشور که با اقامه عزا، برپایی نماز جماعت در ظهر عاشورا و عرض ارادت به خاندان پیامبر، این روزها را بزرگ داشتهاند، قدردانی میکنند:«لازم است از همه برادران و خواهرانی که در سراسر کشور، در ایّام عزاداری، با اقامه عزا و به راه انداختن مراسم عزاداری، بخصوص با اقامه نماز جماعت در ظهر عاشورا و با عرض ارادت به خاندان پیامبر، این روزها را بزرگ داشتند سپاسگزاری کنم.»
عاشورا، پرچم همیشهبرافراشته هدایت
و در نخستین روز آذر ۱۳۹۱، ایشان با یک جمله کوتاه اما سرنوشتساز، تمام اندیشه خود را درباره عاشورا جمعبندی کرده و آن را نه یک خاطره کهن، که پرچمی زنده و همیشگی برای امت اسلامی معرفی میکنند:
«هیچ وقت نباید امت اسلامی و جامعه اسلامی ماجرای عاشورا را به عنوان یک درس، به عنوان یک عبرت، به عنوان یک پرچم هدایت از نظر دور بدارد. قطعاً اسلام، زنده به عاشورا و به حسینبنعلی (علیهالسّلام) است.»
نظر شما