رضاعلی نوروزی در گفتوگو با خبرنگار ایمنا با اشاره به مهمترین چالشهای حکمرانی شهری در اصفهان اظهار کرد: به نظر من مهمترین چالش، فاصله میان پیچیدگی مسائل شهر و ویژگیهای افرادی است که مسئولیت تصمیمگیری درباره آن را بر عهده میگیرند. اصفهان امروز با مسائل درهمتنیدهای مانند آب، محیط زیست، فرونشست زمین، حملونقل، مهاجرت، اقتصاد شهری، میراث فرهنگی و سرمایه اجتماعی مواجه است. مدیریت چنین شهری نیازمند مدیرانی با توانایی تحلیل پیچیدگیها و نگاه راهبردی است.
وی با اشاره به نقش مدل ذهنی مدیران در فرآیند تصمیمگیری افزود: مدل ذهنی مدیران همان چارچوبی است که مدیر بر اساس آن واقعیت را میبیند، مسائل را تعریف میکند و برای آنها راهحل ارائه میدهد. دو مدیر ممکن است با یک مسئله واحد مواجه شوند اما به دلیل تفاوت مدل ذهنی، تصمیمات کاملاً متفاوتی بگیرند. کیفیت حکمرانی شهری تا حد زیادی تابع کیفیت مدلهای ذهنی مدیران است.
عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان درباره ارتباط میان مدل ذهنی و مهارت ادراکی تصریح کرد: مهارت ادراکی در واقع توانایی دیدن تصویر بزرگ و درک روابط میان اجزای مختلف یک سیستم است. این مهارت از دل مدلهای ذهنی عمیق و توسعهیافته شکل میگیرد. مدیری که صرفاً درگیر مسائل اجرایی روزمره باشد، ممکن است مدیر خوبی در سطح عملیاتی باشد، اما لزوماً توانایی اداره یک کلانشهر پیچیده را نخواهد داشت.
نوروزی با اشاره به مهمترین ویژگی مدیران ارشد شهری گفت: در سطوح عالی مدیریت، مهارت ادراکی از مهارتهای فنی و حتی بسیاری از مهارتهای اجرایی مهمتر است. البته مهارت ادراکی شرط لازم است، نه شرط کافی. مدیر ارشد باید همزمان دارای تفکر استراتژیک، تفکر سیستمی، قدرت تحلیل منطقی، تفکر انتقادی، توانایی مواجهه با عدم قطعیتها، خلاقیت و همچنین بصیرت تاریخی و سیاسی باشد.
وی در پاسخ به این سوال که آیا نظام فعلی انتخاب مدیران چنین ویژگیهایی را مدنظر قرار میدهد، خاطرنشان کرد: واقعیت این است که در بسیاری از موارد معیارهای رایج انتخاب مدیران با الزامات واقعی حکمرانی شهری فاصله قابل توجهی دارد. گاهی سابقه اداری، روابط سازمانی یا ملاحظات سیاسی بیش از تواناییهای شناختی و راهبردی مورد توجه قرار میگیرد، در حالی که اداره شهرهای پیچیده امروز نیازمند نوع دیگری از شایستگیهاست.
عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان با تاکید بر اهمیت تفکر سیستمی در مدیریت شهری ادامه داد: تفکر سیستمی یعنی درک این موضوع که مسائل شهری مستقل از یکدیگر نیستند. برای مثال، مسئله آب فقط یک موضوع زیستمحیطی نیست؛ بر اقتصاد، جمعیت، سرمایهگذاری، سلامت و حتی امنیت اجتماعی تأثیر میگذارد. مدیری که این ارتباطات را نبیند، ممکن است برای حل یک مشکل، چند مشکل جدید ایجاد کند.
نوروزی درباره نقش بصیرت تاریخی و سیاسی در اداره شهرها اظهار کرد: هیچ شهری در خلأ اداره نمیشود. اصفهان دارای پیشینه تاریخی، فرهنگی و سیاسی ویژهای است. مدیری که تحولات تاریخی شهر، تجربههای موفق و ناموفق گذشته و روندهای سیاسی و اجتماعی را نشناسد، ناچار است هزینه آزمون و خطا را از منابع عمومی پرداخت کند.
وی در پاسخ به این پرسش که اگر قرار باشد تنها یک معیار برای انتخاب مدیران ارشد شهری پیشنهاد شود، چه معیاری باید مورد توجه قرار گیرد، گفت: اگر مجبور باشم تنها یک معیار را انتخاب کنم، آن معیار «توانایی فهم پیچیدگی» است. مدیری که بتواند پیچیدگی را بفهمد، معمولاً به سمت تفکر استراتژیک، نگاه سیستمی، یادگیری مستمر و تصمیمگیری مبتنی بر شواهد حرکت میکند. اما مدیری که مسائل را سادهسازی کند، حتی با بهترین نیتها نیز ممکن است تصمیمات پرهزینهای اتخاذ کند.
عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان تاکید کرد: چالش اصلی حکمرانی شهری امروز کمبود پروژه یا منابع نیست؛ بلکه کیفیت تفکر در سطح تصمیمگیری است. شهرهای موفق جهان ابتدا بر توسعه ظرفیتهای شناختی و راهبردی مدیران خود سرمایهگذاری کردهاند و سپس به سراغ پروژهها رفتهاند. آینده اصفهان نیز بیش از هر چیز به کیفیت ذهنهایی وابسته است که برای آن تصمیم میگیرند.
نظر شما