به گزارش خبرگزاری ایمنا، گزارش زنده الجزیره تصویری از یک آتشبس شکننده را ترسیم میکند؛ آتشبسی که روی کاغذ برقرار است اما در میدان سیاست و امنیت، هر لحظه در حال فرسایش است. محور اصلی اختلاف، دو موضوع کلیدی است: بازرسیهای هستهای و آینده تنگه هرمز.
ایران اعلام کرده ورود بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی به سایتهای حساس، تنها زمانی ممکن است که توافق نهایی شکل بگیرد و تحریمها بهطور کامل برداشته شود. این موضع، عملاً در برابر خواست آمریکا قرار میگیرد که بر «بازرسی فوری و شفاف» تأکید دارد و آن را بخشی از توافق موقت میداند. همین اختلاف به گفته تحلیلگران، نشان میدهد توافق موجود هنوز از سطح یک تفاهم سیاسی شکننده فراتر نرفته است.
در همین چارچوب، تنگه هرمز بهعنوان مهمترین اهرم ژئوپلیتیکی منطقه دوباره به مرکز توجه بازگشته است. طبق گزارش الجزیره، تهران تأکید کرده که کنترل این گذرگاه راهبردی را حفظ خواهد کرد و آن را بخشی از ابزار بازدارندگی خود میداند. در مقابل، واشنگتن تلاش دارد بازگشت کامل کشتیرانی آزاد را بهعنوان یکی از دستاوردهای توافق تثبیت کند؛ موضوعی که هنوز با ابهامهای عملیاتی همراه است.
واقعیت میدانی اما چیز دیگری است: عبور کشتیها از هرمز هنوز محدود، محتاطانه و تحت ریسکهای امنیتی انجام میشود. وجود مینهای احتمالی، اختلال در ناوبری و نبود هماهنگی بینالمللی باعث شده شرکتهای کشتیرانی با احتیاط شدید عمل کنند. حتی گزارشها نشان میدهد بسیاری از کشتیها هنوز در انتظار تضمینهای عملی برای عبور امن هستند.
از سوی دیگر، فضای سیاسی نیز همچنان متشنج است. اسرائیل به حملات پراکنده در لبنان ادامه میدهد و همین مسئله، اعتماد متقابل میان طرفها را کاهش داده است. در چنین شرایطی، اختلافات واشنگتن و تهران بر سر جزئیات فنی توافق، بیش از آنکه صرفاً حقوقی باشد، بازتابی از رقابت ژئوپلیتیکی عمیقتر در منطقه است.
در مجموع، گزارش الجزیره نشان میدهد آنچه «پایان جنگ» نام گرفته، در عمل وارد مرحلهای از رقابت کنترلشده شده است؛ جایی که هر طرف تلاش میکند از ابزارهای خود از هرمز تا پرونده هستهایبرای تثبیت موقعیت برتر استفاده کند، بدون آنکه به نقطه انفجار دوباره برسد.
نظر شما