تاسوعا زیر بیرق حضرت عباس و تجلی ایمان، اقتدار و وفاداری در وحدت ملت ایران

به گزارش خبرگزاری ایمنا، تاسوعای امسال، بوی دیگری می‌دهد و هنوز روزهای زیادی از روزهای پرالتهاب و پراضطرابی که مردم ایران پشت سر گذاشتند، نگذشته است؛ روزهایی که صدای اخبار، اضطراب را به خانه‌ها می‌آورد، روزهایی که بسیاری از مردم، با نگرانی سراغ عزیزانشان را می‌گرفتند، شب‌ها را با بی‌خوابی به صبح می‌رساندند و بیش از هر زمان دیگری، مفهوم امنیت، آرامش و پناه را درک می‌کردند و در چنین فضایی، محرم از راه رسید و تاسوعا، بیش از هر سال دیگری، رنگ و بوی زندگی امروز مردم را به خود گرفته است.

امسال، وقتی پرچم‌های سیاه بر کوچه‌ها و خیابان‌ها برافراشته شد و صدای «یا ابوالفضل» در هیئت‌ها طنین انداخت، بسیاری از مردم فقط یک واقعه تاریخی را به یاد نیاوردند، بلکه از دل تجربه‌های همین روزهای اخیر، معنای تازه‌ای از وفاداری، ایثار و فداکاری را جست‌وجو کردند.

گویی فاصله میان کربلا و امروز، کمتر از همیشه شده است، زیرا انسان در روزهای سخت بهتر از هر زمان دیگری می‌تواند عظمت کسانی را درک کند که آرامش دیگران را بر آسایش خود ترجیح دادند.

وقتی جنگ، مفاهیم عاشورایی را زنده می‌کند

جنگ، تنها میدان نبرد نیست؛ جنگ، میدان آزمون انسان‌ها نیز هست. در روزهای پرالتهاب اخیر، مردم بار دیگر دیدند که چگونه برخی افراد، نگرانی خود را پنهان کردند تا خانواده‌شان آرام بماند، چگونه برای امنیت دیگران از آسایش خود گذشتند و چگونه همدلی و همراهی، از دل دشواری‌ها سربرآورد.

این همان مفهومی است که تاسوعا هر سال یادآور آن است. حضرت عباس(ع)، تنها یک جنگاور شجاع نبود، ایشان نماد انسانی بودند که خود را فراموش کردند تا دیگران آرام باشند. در سخت‌ترین شرایط، کنار امامشان ایستادند، امان‌نامه دشمن را نپذیرفتند و تا آخرین لحظه، وفاداری را معنا کردند.

شاید برای همین است که تاسوعای امسال، برای بسیاری از افراد فرصتی است برای بازخوانی ارزش‌هایی که در روزهای سخت، دوباره به متن جامعه بازگشته‌ است.

امسال مردم بیش از هر زمان دیگری می‌فهمند که ایثار، فقط در کتاب‌های تاریخ نیست؛ ایثار یعنی ترجیح دادن آرامش دیگران بر آرامش خود، یعنی در اوج نگرانی، پناه دیگران بودن و یعنی ایستادن، حتی وقتی شرایط سخت و دشوار است.

نامی که همیشه ورد زبان است

شاید یکی از صحنه‌های ماندگار این روزها، زمزمه نام حضرت عباس(ع) در دل‌های نگران مردم باشد. نامی که سال‌هاست با پناه، امید و وفاداری گره خورده است. در لحظه‌های اضطراب، در نگرانی‌های شبانه و در دل روزهای سخت، بسیاری از مردم، بی‌اختیار این نام را بر زبان آورده‌اند؛ نام مردی که در تاریخ، نماد ازخودگذشتگی و جوانمردی است.

تاسوعا، یادآور این حقیقت است که بعضی شخصیت‌ها، متعلق به گذشته نیستند. حضرت عباس(ع) برای ملت ایران الگویی از انسانیت هستند؛ انسانی که می‌توان در روزهای سخت، به ایشان اقتدا کرد و از ایشان آموخت که چگونه باید برای دیگران پناه بود.

امسال، وقتی مداح از تشنگی عباس می‌گوید، مردم فقط به فرات فکر نمی‌کنند، بلکه به تمام لحظه‌هایی می‌اندیشند که انسانی، نیاز خود را کنار گذاشته تا دیگری آسوده‌تر باشد. وقتی از وفاداری او سخن می‌گوید، بسیاری به کسانی فکر می‌کنند که در روزهای دشوار اخیر، کنار خانواده، کنار مردم و کنار مسئولیت‌هایشان ایستادند و عقب ننشستند.

ایثار، فداکاری و مسئولیت‌پذیری؛ میراث مکتب تاسوعا و عاشورا

شاید یکی از مهم‌ترین دستاوردهای روزهای سخت اخیر، بازگشت حس همدلی و مسئولیت‌پذیری در جامعه باشد. مردمی که نگران هم بودند، جویای احوال یکدیگر شدند، در کنار هم ایستادند و تلاش کردند از اضطراب و نگرانی اطرافیانشان بکاهند.

این روحیه، همان چیزی است که در مکتب عاشورا و تاسوعا جریان دارد؛ اینکه انسان، خود را جدا از دیگران نداند و در لحظه‌های دشوار، بار غم دیگری را نیز بر دوش بکشد.

تاسوعا هر سال این درس را تکرار می‌کند که جامعه، تنها با قدرت و امکانات پابرجا نمی‌ماند، بلکه آنچه مردم را در کنار هم نگه می‌دارد، ایثار، وفاداری و مسئولیت‌پذیری است. ارزش‌هایی که شاید در روزهای عادی کمتر دیده شوند، اما در بحران‌ها، بیش از همیشه خود را نشان می‌دهند.

روزی برای بازگشت به ارزش‌ها

شاید راز ماندگاری تاسوعا نیز همین باشد؛ اینکه هر نسل، در هر شرایطی، می‌تواند بخشی از زندگی خود را در آن پیدا کند. امسال، تاسوعا برای مردم ایران فرصتی است برای بازگشت به ارزش‌هایی که جامعه بیش از هر زمان دیگری به آن‌ها نیاز دارد.

ارزش‌هایی چون فداکاری، از خودگذشتگی، همدلی، پناه بودن برای دیگران و وفادار ماندن به انسانیت؛ همان مفاهیمی که حضرت عباس(ع) با تمام وجود از آن‌ها دفاع کردند.

در این تاسوعا، مردم بیش از گذشته درک می‌کنند که قهرمانان واقعی کسانی هستند که در روزهای سخت، امید را زنده نگه می‌دارند؛ آنان که پیش از خود، به دیگران فکر می‌کنند و امنیت و آرامش دیگران را بر آسایش خود ترجیح می‌دهند.

تاسوعا؛ پلی میان کربلا و امروز

امسال تاسوعا رنگ دیگری دارد و مردمی که اضطراب را تجربه کرده‌اند، بهتر می‌توانند وفاداری حضرت عباس (ع) را بفهمند. مردمی که نگرانی برای عزیزان را چشیده‌اند، بیشتر با مفهوم پناه بودن ارتباط برقرار می‌کنند و مردمی که روزهای سخت را پشت سر گذاشته‌اند، بهتر می‌دانند ایستادن در کنار حقیقت، چه بهای سنگینی دارد.

از همین روست که تاسوعای امسال، تنها یک آیین سوگواری نیست، بلکه روایت دوباره ارزش‌هایی است که در سخت‌ترین روزها، جامعه را سرپا نگه می‌دارد و امید را در دل‌ها زنده نگه می‌دارد.

نامی که همچنان پناه دل‌هاست

امشب، در کوچه‌ها و خیابان‌های شهر، صدای «یا ابوالفضل» بلندتر از همیشه شنیده می‌شود. صدایی که از دل تاریخ آمده، اما هنوز آرامش‌بخش و امیدآفرین است. شاید مردم، بیش از آنکه برای گذشته اشک بریزند، برای زنده ماندن همان ارزش‌ها عزاداری می‌کنند؛ ارزش‌هایی که اگر در جامعه جاری باشد، هیچ سختی و بحرانی نمی‌تواند پیوند میان انسان‌ها را از بین ببرد.

تاسوعای امسال پس روزهای سخت و پراضطراب جنگ، بیش از هر زمان دیگری یادآور این حقیقت است که ایثار و فداکاری، مفاهیمی فراموش‌شده نیستند؛ آن‌ها هنوز زنده‌اند، در دل مردم جریان دارند و هر بار که نام حضرت عباس(ع) برده می‌شود، دوباره جان می‌گیرند؛ درست همان‌گونه که امید، پس از هر سختی، دوباره متولد می‌شود.