به گزارش خبرگزاری ایمنا، «برای مردم جنوب لبنان و رزمندگان مقاومت دعا کنید»، این جمله پایانی گزارش خبرنگار صداوسیما از وضعیت این روزهای لبنان است. جنوب لبنان، این شبها با صدای انفجارها عجین شده، صدای انفجار بمباران های موزاییکی رژیم صهیونیستی و انفجار بمبهای فسفری که گوشت و پوست هر جنبنده را ذوب و نفس کشیدن را دشوار میکند. روستاها زیر غرش جنگندهها فرو میریزد و جادههایی که روزگاری مسیر رفتوآمد مردم و کشاورزان بود، اکنون گذرگاه آمبولانسها و خودروهای امدادی است و خانهها یکی پس از دیگری در میان دود و آوار گم میشوند.
در چنین میدانی، حسین پاک، خبرنگار مستقر در لبنان، از میان صدای انفجارها اینطور روایت میکند: از ساعت ۱۲ شب گذشته تاکنون، تنها در جنوب لبنان نزدیک به ۲۰۰ حمله هوایی توسط جنگندههای رژیم صهیونیستی انجام شده است. علاوهبر این، گلولهباران توپخانهای و حملات پهپادی نیز بهطور مستمر ادامه دارد.
وی با بیان اینکه بر اساس آمار اولیه، شمار شهدا و مجروحان به حدود ۱۵۰ نفر رسیده است، میگوید: مردم جنوب لبنان در شرایط بسیار دشواری قرار دارند و ندای استغاثه آنها بلند است.
به گفته او رژیم صهیونیستی پس از اعلام تفاهم آتشبس میان رئیسجمهور ایران و ایالات متحده آمریکا، عملیات نظامی گستردهای را برای اشغال شهر ۹۱ و ارتفاعات راهبردی «علیالطاهر» آغاز کرده است.
بعد تاکید میکند: اهمیت این منطقه تنها به موقعیت جغرافیایی آن محدود نمیشود، بلکه از نظر امکانات و زیرساختهای مقاومت نیز جایگاه ویژهای دارد. به جرئت میتوان گفت این عملیات یکی از بزرگترین عملیاتهای دشمن صهیونیستی از آغاز جنگ تاکنون به شمار میرود.
از سوی دیگر از دل همین روایت مظلومانه شیعیان لبنان است که نوای محرم در ایران معنایی متفاوت پیدا کرده است. شعار «هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنْصُرُنی» برای عزاداران این روزها کف خیابانهای ایران جملهای تاریخی نیست؛ ندایی است که در حافظه شیعه، قرنها از کربلا عبور کرده و به نمادی از یاری مظلوم و مسئولیت اخلاقی انسان در برابر رنج دیگران بدل شده است. در میدانهای شهر، بسیاری از عزاداران این پیوند تاریخی را در سخنان و شعارهای خود بازخوانی میکنند و محرم را فرصتی برای تأمل درباره نسبت عاشورا با مسائل روز میدانند.
این شبها با آغاز دهه محرم، میدانهای اصلی شهرهای ایران به صحنه تلاقی سوگواری، هویت ملی و مطالبه سیاسی تبدیل شدهاند. پرچمهای سهرنگ ایران در کنار پرچمهای «یا لثارات الحسین»، پرچم حزبالله لبنان و شعارهای مرتبط با خونخواهی رهبر شهید ایران، تصویری متفاوت از محرم سال جاری ساخته است؛ تصویری که در آن، مرز میان خاطره تاریخی کربلا و تحولات امروز منطقه، از نگاه بسیاری از حاضران، کمرنگتر از همیشه به نظر میرسد.
بیش از ۱۰۰ روز از آغاز جنگی میگذرد که نخستین روز آن با شهادت رهبر و امام جامعه، در کنار جمعی از فرماندهان ارشد نظامی، در حافظه جمعی ایرانیان ثبت شد. اکنون در نخستین شبهای محرم، بسیاری از عزاداران معتقدند که واقعه کربلا الگویی است که میتوان رد پای آن را در رخدادهای امروز نیز جستوجو کرد.
اشکها همچنان برای مظلومیت امام حسین (ع) جاری است، اما در کنار این سوگواری، سخن از مسئولیت نیز شنیده میشود. در میان دستههای عزاداری، سخنرانان و مداحان بارها از این جمله یاد میکنند که عاشورا تنها برای گریستن نیست، برای شناختن جبهه حق و باطل و ایستادن در کنار مظلوم نیز هست.
در این میان، لبنان به مهمترین محور مطالبه و گفتوگوها تبدیل شده است. بسیاری از حاضران، تجربه تحولات سالهای گذشته در سوریه، فلسطین و منطقه را یادآور میشوند و معتقدند بیثباتی در هر بخش از جبهه مقاومت، پیامدهایی فراتر از مرزهای همان کشور خواهد داشت. از همینرو، نام لبنان، بیش از هر کشور دیگری، در میان شعارها و دعاهای شبهای محرم شنیده میشود.
فضای میدانها نیز گویای همین پیوند است؛ جایی که پرچمهای ایران و لبنان در کنار یکدیگر برافراشته شدهاند و نوحههایی که قرنها پیش برای کربلا سروده شدهاند، امروز با اشاره به تحولات منطقه، معنایی تازه در ذهن بخشی از عزاداران یافتهاند.
همزمان، پیام اخیر رهبر انقلاب درباره تفاهمنامه میان رؤسای جمهور ایران و آمریکا نیز به یکی از محورهای اصلی بحثهای مردمی تبدیل شده است. در این پیام، ضمن اشاره به تلاش مسئولان برای رسیدن به توافق، بر پایبندی به حقوق ملت ایران و جبهه مقاومت و ضرورت ایستادگی در برابر هرگونه زیادهخواهی طرف مقابل تأکید شده و تحقق عملی تعهدات، معیار قضاوت درباره این تفاهم دانسته شده است.
همین نگاه، در شعارهای شبهای اخیر نیز بازتاب یافته است. بسیاری از حاضران معتقدند تا زمانی که یکی از مهمترین مطالبات مطرحشده، یعنی پایان جنگ در لبنان، تحقق نیافته است، انتظار افکار عمومی از مسئولان کشور، پیگیری عملی و مؤثر این مسئله در عرصه دیپلماسی و تصمیمگیریهای کلان خواهد بود.
در برخی میدانها، شعار «رئیسجمهور ایران، برس به داد لبنان» به یکی از فراگیرترین شعارهای مردمی تبدیل شده است؛ شعاری که امتداد همان مسئولیتی است که این ملت از مکتب عاشورا آموختهاند؛ اینکه در برابر رنج مظلوم و ظلم آشکار، سکوت جایز نیست.
محرم سال جاری برای بسیاری از مردم ایران،، موسم بازخوانی مسئولیت تاریخی است. گویی کربلا، پس از قرنها، بار دیگر در ذهن عزاداران از قالب یک روایت تاریخی خارج شده و به معیاری برای سنجش موضع انسانها در برابر حوادث زمانه تبدیل شده است. میدانهای شهرها، این شبها بیش از آنکه تنها محل عزاداری باشند، روایتگر پیوندی میان ایمان، هویت ملی، حافظه جنگ و مطالبه اجتماعیاند؛ پیوندی که هر شب، زیر بیرق «یا حسین»، پررنگتر از شب قبل به چشم میآید.
نظر شما