به گزارش خبرگزاری ایمنا، یادآوری حوادث گذشته و بزرگداشت شخصیتهای اثرگذار در سرنوشت یک جامعه، از اهمیت فراوانی برخوردار است. ملتها با زنده نگه داشتن خاطرات رویدادهای مهم تاریخی و پاسداشت شخصیتهای برجسته خود، هویت فرهنگی و اجتماعی خویش را حفظ میکنند و از تجربیات گذشته برای ساختن آیندهای بهتر بهره میبرند. در این میان، حادثه عاشورا بهعنوان یکی از مهمترین و سرنوشتسازترین رویدادهای تاریخ اسلام، نقش بسیار مؤثری در هدایت مسلمانان و سعادت جامعه اسلامی داشته است و از اینرو، یادآوری و بزرگداشت این حادثه عظیم میتواند در شکلگیری اندیشه، رفتار و آینده جامعه اسلامی تأثیر عمیقی بر جای بگذارد.
با نگاهی بر کتاب «آذرخشی دیگر از آسمان کربلا» که حاصل سلسله سخنرانی مرحوم علامه مصباح یزدی در دهه اول محرم است، درمییابیم که حوادث گذشته هر جامعه میتواند آثار گسترده و ماندگاری بر سرنوشت و آینده آن جامعه داشته باشد. بازخوانی و تجدید خاطره این حوادث، در حقیقت نوعی بازنگری و بازسازی آن رویدادهاست تا نسلهای مختلف بتوانند از پیامها، درسها و تجربههای نهفته در آنها بهرهمند شوند و هرچه یک حادثه تاریخی دارای آثار مثبتتر و برکات بیشتری باشد، زنده نگه داشتن آن نیز میتواند زمینه بهرهمندی بیشتر از همان آثار و برکات را فراهم کند.
حادثه عاشورا از جمله رویدادهایی است که نهتنها در زمان وقوع خود منشأ تحولات بزرگ شد، بلکه در طول تاریخ نیز الهامبخش آزادیخواهان، عدالتطلبان و حقجویان بوده است و از این جهت، بزرگداشت آن تنها یادآوری یک واقعه تاریخی نیست، بلکه احیای ارزشهایی همچون ایثار، فداکاری، حقطلبی، مقاومت در برابر ظلم و دفاع از کرامت انسانی است.
در همه جوامع انسانی، یاد کردن از حوادث مهم گذشته و احترام گذاشتن به آنها امری رایج و پذیرفتهشده است. ملتها بهطور معمول رویدادهایی را که در پیشرفت، استقلال یا عزت آنها نقش داشتهاند، گرامی میدارند و برای حفظ یاد و خاطره آنها برنامههای مختلفی برگزار میکنند. این حوادث گاه به شخصیتهایی مربوط میشود که در عرصه علم، دانش و اختراع منشأ خدمات بزرگی بودهاند و گاه به افرادی اختصاص دارد که در زمینههای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی برای نجات و پیشرفت ملت خود تلاش کرده و بهعنوان قهرمانان ملی شناخته میشوند.
همه خردمندان و عقلای جهان برای چنین شخصیتها و رویدادهایی آیینهای بزرگداشت و یادبود در نظر میگیرند. این رفتار ریشه در یکی از ارزشمندترین گرایشهای فطری انسان دارد؛ گرایشی که خداوند در وجود همه انسانها قرار داده است و از آن با عنوان «حقشناسی» یاد میشود. حقشناسی انسان را وادار میکند که نسبت به خدمات، فداکاریها و تأثیرات مثبت دیگران بیتفاوت نباشد و همواره از نیکیها و ارزشهای ماندگار قدردانی کند و از همین رو، بزرگداشت حوادث بزرگی همچون عاشورا و تکریم شخصیتهای اثرگذار، نهتنها یک سنت اجتماعی، بلکه پاسخی به یک نیاز عمیق انسانی و فطری است.
نظر شما