به گزارش خبرگزاری ایمنا، پیمان جبلی امروز _چهارشنبه بیستوهفتم خرداد_ در مراسم تشییع بهروز رضوی که از مقابل مسجد بلال صداوسیما برگزار شد، با اشاره به همزمانی این مراسم با آغاز ماه محرم و ایام عزاداری سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) اظهار کرد: امیدواریم خداوند متعال این استاد ارجمند و صدای جاودان رادیو را مشمول رحمت خود و در این ایام معنوی همنشین شهدای کربلا و صالحان درگاه الهی قرار دهد.
وی افزود: در سالهای اخیر ضایعات سنگینی را از بابت فقدان بزرگان رسانه متحمل شدهایم. استادان گرانقدری که هر یک بخشی از تاریخ رادیو و رسانه ملی را شکل دادند، با تلاش و خلاقیت خود این مجموعه فرهنگی بزرگ را ساختند و خاطرات، تجربیات و درسهای ارزشمندی را برای نسلهای بعد به یادگار گذاشتند.
رئیس رسانه ملی گفت: مرحوم رضوی تنها یک همکار، دوست یا استاد نبود؛ او بخشی از حافظه تاریخی رسانه ملی به شمار میرفت. در کنار ایشان، در یکی دو سال اخیر استادانی همچون مرحوم منوچهری، والیزاده، طهماسب و اسگویی را نیز از دست دادیم و بیتردید فقدان هر یک از این بزرگان، ضایعهای بزرگ و جبرانناپذیر برای سازمان صدا و سیما محسوب میشود.
جبلی با تأکید بر ضرورت بهرهگیری از ظرفیت پیشکسوتان رسانه اظهار کرد: این اتفاقات به ما یادآوری میکند که باید بیش از گذشته قدر پیشکسوتان حاضر در جمع خود را بدانیم و از دانش، تجربه، تخصص و اندوختههای آنان بهرهمند شویم تا از دست دادن این بزرگان به معنای از دست رفتن یک مکتب، یک مسیر و یک شیوه ارزشمند حرفهای نباشد و این راه پرافتخار در رسانه ملی تداوم پیدا کند.
وی با اشاره به ماهیت و رسالت رسانه ملی خاطرنشان کرد: فعالیت ما در صدا و سیما فقط بر پایه صدا و تصویر نیست. اگر قرار بود تنها دو عنصر صدا و تصویر مبنای حرکت این سازمان باشد، چنین حماسهها و افتخاراتی خلق نمیشد. صدا و سیما مجموعهای از ابزارها برای انتقال پیام در قالب صدا و تصویر است، اما آنچه به این ابزارها معنا میبخشد، ایمان، باور، عشق، اعتقاد، شجاعت و مسئولیتپذیری است.
رئیس سازمان صداوسیما در بخش دیگری از سخنان خود به سالگرد حمله به ساختمان شیشهای رسانه ملی اشاره کرد و گفت: نمونه روشن این حقیقت، شجاعت همکاران ما در حوزههای مختلف رسانه، بهویژه در بخش خبر، در جریان حمله به ساختمان شیشهای بود. عملکرد همکاران ما در آن حادثه، درسی ماندگار از ایستادگی و تعهد حرفهای به شمار میرود.
وی با عذرخواهی از خانواده شهدای حادثه ساختمان شیشهای اظهار داشت: شب گذشته قرار بود در مراسم سالگرد این حادثه در کنار خانوادههای معظم شهدا حضور داشته باشم و از آنان قدردانی کنم، اما بهدلیل پیش آمدن مأموریتی فوری ناچار به ترک جلسه شدم. از این فرصت استفاده میکنم و بار دیگر مراتب قدردانی و احترام خود را نسبت به خانوادههای عزیز این شهدا اعلام میکنم.
جبلی تأکید کرد: در رسانه ملی، صدا و تصویر هدف نیستند، بلکه وسیلهای برای ترویج ایمان، فرهنگ، تمدن، عشق به کشور، عشق به میهن و حرکت در مسیر آرمانهای بلند انقلاب اسلامی هستند. ما از این ابزارها برای دستیابی به اهداف متعالی بهره میبریم.
وی با بیان اینکه «صدای استاد رضوی در میان ما ماندگار خواهد ماند»، گفت: همانگونه که صدا باقی میماند، حقیقت نیز همواره ماندگار است و صدای حقیقت هرگز خاموش نخواهد شد. یاد و نام استاد رضوی برای همیشه در خاطره همکاران و مخاطبان رسانه ملی زنده خواهد ماند.
پدرم الگوی اخلاق و مهربانی بود
رامان رضوی، فرزند زندهیاد بهروز رضوی، به نمایندگی از خانواده از حاضران قدردانی کرد و گفت: از طرف خودم و برادرانم، روزبه و راوی، صمیمانه از حضور گرم و محبتآمیز همه شما سپاسگزارم. همراهی و همدردی شما در غم از دست دادن پدر عزیزمان، مایه دلگرمی و آرامش خانواده ماست و این محبت را هرگز فراموش نخواهیم کرد.
وی با اشاره به جایگاه پدرش در زندگی خانواده افزود: بهروز رضوی برای ما تنها یک پدر نبود، او تکیهگاهی محکم، راهنما و الگوی زندگیمان بود. صداقت، مهربانی، احترام به دیگران و مسئولیتپذیری را از او آموختیم. او با عشق و فداکاری برای خانواده تلاش کرد و امیدواریم بتوانیم راه و منش او را ادامه دهیم و شایسته نام و یادش باشیم.
رامان رضوی از همراهی نهادها و نزدیکان خانواده در روزهای بیماری و پس از درگذشت این هنرمند قدردانی کرد و گفت: از همه کسانی که در این روزهای دشوار در کنار ما بودند سپاسگزارم، همچنین از همسر بزرگوار پدرم، مریم عزیز، که با عشق، صبوری و فداکاری تا آخرین لحظه در کنار او ایستاد، صمیمانه تشکر میکنم.
وی ادامه داد: از همسر عزیزم که در این روزها پابهپای من همراه و پشتیبانم بود، و نیز از بستگان و دوستانی که با همدلی و وفاداری در کنار خانواده ما ایستادند و در هماهنگی و برگزاری مراسم یاریرسان بودند، قدردانی میکنم.
رضوی یک ادیب، فرهنگپژوه و سپس گوینده رادیو بود
سید عباس سجادی، شاعر با اشاره به جایگاه برجسته این هنرمند فقید گفت: مرگ حقیقتی انکارناپذیر است، اما برای برخی نامها پذیرفتن آن دشوارتر به نظر میرسد. بهروز رضوی از جمله کسانی بود که معنای واقعی این جمله را به یاد ما میآورد که «تنها صداست که میماند»؛ اگر بهروز رضوی را تنها بهعنوان یک گوینده بشناسیم، در حق او کملطفی کردهایم. هرچند گویندگی جایگاهی بسیار ارزشمند و ارجمند دارد، اما رضوی فراتر از یک گوینده بود؛ او ادیب، فرهنگپژوه و هنرمندی صاحبدانش بود که عمق اطلاعات و تسلطش بر زبان فارسی، به سخن گفتن او هویتی منحصربهفرد میبخشید.
وی با اشاره به دقت و وسواس حرفهای رضوی در رویارویی با متون گفت: او به هر متنی هویت میبخشید، اما هر متنی را نیز نمیخواند. به یاد دارم مجموعهای متنی را برای اجرا در اختیار او قرار داد. پس از مطالعه گفت که متن از نظر ویرایشی دارای اشکال است و ترجیح میدهد ابتدا آن را اصلاح کند و سپس بخواند. این حساسیت نشاندهنده احترام او به زبان فارسی و جایگاه کلمات بود. در زندگی و کارنامه بهروز رضوی، گذشتهای درخشان و ریشهدار دیده میشود. خانواده رضوی از خانوادههای اصیل و هنرمند کشور هستند. برادر او، بهزاد رضوی، از نوازندگان برجسته تنبک و از شاگردان زندهیاد حسین تهرانی بود. خود بهروز رضوی نیز نزد استاد مهرتاش آموزش دید و در کلاسهای جامعه باربد، علاوهبر آواز، فنون صدا و بیان را فراگرفت.
این شاعر و پژوهشگر با تأکید بر نقش دانش و فرهنگ در موفقیت رضوی اظهار کرد: آنچه او را از دیگران متمایز میکرد، تنها زیبایی صدا نبود؛ پشت این صدا، فرهنگی عمیق، مطالعه گسترده و شناخت دقیق زبان نهفته بود. کافی بود یک جمله بر زبان بیاورد تا شنونده تشخیص دهد که این صدای بهروز رضوی است. این تمایز حاصل استعداد ذاتی در کنار سالها تلاش، مطالعه و ممارست بود. بسیاری شاید ندانند که او در عرصه شعر و ترانه نیز فعالیت داشت. دوستی نزدیکش با زندهیاد حسین منزوی و ارادت عمیق او به این شاعر برجسته، تأثیر مهمی بر مسیر هنریاش گذاشته بود. رضوی بارها تعریف میکرد که پس از آشنایی با حسین منزوی، احساس کرده است که بهتر است به جای شعر، به سراغ ترانه برود و در این حوزه نیز آثاری ماندگار خلق کرد.
سجادی با یادآوری محافل ادبی مشترک با حضور چهرههایی، همچون فرهنگ جولایی و محمدعلی بهمنی عنوان کرد: بهروز رضوی در کنار بزرگان شعر و ادب ایران حضوری فعال داشت و از این نشستها خاطرات فراوانی نقل میکرد. همین معاشرتها و دلبستگی او به ادبیات، شخصیت فرهنگی ویژهای از او ساخته بود. به خانواده بزرگ بهروز رضوی تسلیت عرض میکنم و باور دارم که نام و یاد او، به واسطه آثار، صدای ماندگار و خدمات ارزشمندش به فرهنگ و هنر ایران، برای همیشه در حافظه جمعی مردم باقی خواهد ماند.
در پایان این آیین، نماز میت بر پیکر زندهیاد بهروز رضوینیا خوانده شد و پیکر این هنرمند با همراهی جمعی از دوستان و خانواده و همکاران برای خاکسپاری به قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) منتقل شد.
نظر شما