به گزارش خبرگزاری ایمنا، تیم ملی فوتبال ایران روز گذشته در چارچوب رقابتهای مرحله گروهی جامجهانی ۲۰۲۶ برابر نیوزیلند قرار گرفت و جدال آنها با نتیجه دو بر دو به پایان رسید. در این تقابل ابتدا تیم کشورمان با گل دقیقه شش جاست از حریف خود عقب افتاد، اما رامین رضائیان گل تساوی را در دقیقه ۳۲ به ثمر رساند و نیمه نخست با تساوی یک بر یک به پایان رسید. در نیمه دوم همچون صحنه گل نخست نیوزیلند، وود با یک پاس جاست را در موقعیت گلزنی قرار داد و دومین گل این تیم در دقیقه ۵۴ به ثمر رسید. ۱۰ دقیقه بعد رامین رضائیان با یک ارسال بینقص موقعیت گلزنی را برای محبی فراهم کرد و این بازیکن بازی را به تساوی دو بر دو کشاند و در نهایت آسانترین جدال تیم ملی در مرحله گروهی با تساوی به پایان رسید.
چرا از نیوزیلند شناخت نداشتیم؟
هوتن نگاری، آنالیزور تخصصی و مدرس فوتبال کشورمان درباره تقابل دو تیم ایران و نیوزیلند در جامجهانی ۲۰۲۶ اظهار کرد: پیش از هر چیز تاکید میکنم که اگر انتقادی دارم از منظر فنی است. بحث من این نیست که آنالیزور تیم ملی باید من یا فرد دیگری باشد. سؤال من این است که آیا میدانیم آنالیزور تیم ملی چه وظیفهای دارد؟ در فوتبال ایران سالهاست آنالیزورهای باتجربهای فعالیت میکنند. افرادی همچون مهرداد خانبان سالها در پرسپولیس و تیم ملی فعالیت داشتهاند و آنالیزورهای شناختهشده دیگری هم به غیر از وی وجود دارند. اما سؤال اینجا است که چرا از ظرفیت آنالیزورهای لیگ برتر در تیم ملی استفاده نمیشود؟
وی افزود: در حال حاضر چند آنالیزور در تیم ملی حضور دارند که بهواسطه حضور در یک برنامه ورزشی به این جایگاه رسیدهاند. پرسش من این است که چگونه ممکن است مقابل نیوزیلند قرار بگیریم، اما شناخت کافی از این تیم نداشته باشیم؟ مگر میشود ندانیم مهاجم شماره ۹ این تیم، یعنی وود، دائم در فضای بین خط دفاع و هافبک ما صاحب توپ میشود؟ وی بارها همین حرکت را انجام داد. اگر آنالیز درستی وجود داشت باید به هافبکهای دفاعی همچون عزتاللهی یا قدوس تأکید میشد که یکی از آنها در آن منطقه حضور داشته باشد و اجازه ندهد وود آزادانه توپ بگیرد. ما در همان دقایق ابتدایی از همین نقطه ضربه خوردیم و گل دریافت کردیم. عجیبتر اینکه این مشکل در طول مسابقه هم اصلاح نشد و بارها تکرار شد. اگر تصاویر بازی را بررسی کنید، شش یا هفت مرتبه همین الگو تکرار شده است؛ وود توپ را کنترل کرده، الی جاست حرکت کرده و موقعیت گلزنی روی دروازه ایران ایجاد شده است.
شانس آوردیم رامین رضاییان در اوج آمادگی قرار داشت
آنالیزور فوتبال کشورمان تصریح کرد: معتقدم با وجود تمام صحبتهایی که درباره آنالیز شد، شناخت کافی از نیوزیلند وجود نداشت. با اینکه فرصت مناسبی تا آغاز جام جهانی در اختیار کادر فنی بود، اما تیم کشورمان بدون شناخت لازم حریف خود وارد زمین شد. درست است که بازی تدارکاتی نداشتیم و این موضوع قابل قبول است، اما ضعف در آنالیز قابل توجیه نیست. اگر از هر فرد فوتبالی بخواهید دو بازیکن کلیدی نیوزیلند را نام ببرد، از وود و جاست یاد میکند؛ دو بازیکنی که نقش مهمی در گلهای این تیم داشتند. پس چگونه کادر فنی متوجه این مسئله نشده است؟ محسن مسلمان هم شب گذشته در یکی از برنامههای تلویزیونی تأکید کرد که از ابتدا همه میدانستند وود خطرناکترین بازیکن نیوزیلند است. آیا نباید برای چنین بازیکنی یار مستقیم در نظر گرفته میشد؟ تیم ملی چهار یا پنج آنالیزور همراه خود دارد، اما خروجی این مجموعه چه بوده است؟ نگرانی من این است که اگر با همین سبک مقابل بلژیک یا مصر قرار بگیریم، شرایط بسیار دشواری را تجربه کنیم.
وی ادامه داد: شانس آوردیم رامین رضاییان در اوج آمادگی قرار داشت و مهدی طارمی نیز نسبت به سایر بازیکنان بهتر بازی کرد. درباره تعویضها هم سوالهای جدی وجود دارد. چرا آریا یوسفی از زمین خارج شد و به جای وی مهدی قایدی با ویژگیهای مشابه وارد زمین شد؟ اگر قرار بود همان سبک بازی ادامه پیدا کند، چه ضرورتی برای این تعویض وجود داشت؟ حضور احسان حاجصفی چه کمکی به تیم کرد؟ اینها پرسشهایی است که احتمالاً پاسخی برای آنها نخواهیم شنید. من نتیجه مساوی مقابل نیوزیلند را برای تیم ملی همچون شکست میدانم، چراکه با توجه به شرایط گروه ما این مسابقه باید با پیروزی به پایان میرسید و در حال حاضر شانس صعود ما کمتر شده است.
مگر پنج آنالیزور کنار تیم حضور ندارند؟
نگاری خاطرنشان کرد: آیا مهدی هاشمنژاد یا کسری طاهری نمیتوانستند به تیم ملی کمک کنند؟ این همه بازیکن جوان کنار گذاشته شدند و در عوض با تیمی پابهسن گذاشته وارد مسابقات شدیم. من خودم اصفهانی هستم و سپاهان را دوست دارم، اما سوال میکنم چرا احسان حاجصفی باید به میدان بیاید تا در نبردهای یک مقابل یک دچار مشکل شود؟ از نظر من مشکل فقط انتخاب نفرات نیست، بلکه مشخص نبود تیم ملی با چه برنامهای وارد زمین شده است. هیچکس متوجه نقشه تاکتیکی تیم نشد. انگار گروهی از افراد بهطور اتفاقی دور هم جمع شده بودند تا فوتبال بازی کنند. مالکیت توپ و تعداد پاسهای نیوزیلند بسیار بهتر از ما بود و پاسهای ما بهطور معمول پیش از رسیدن به سومین نفر قطع میشد. مشکل آمادگی بدنی، میانگین سنی بالا و مهمتر از همه نبود برنامه مشخص موجب شد از همان دقیقه ششم غافلگیر شویم. ما روی یک حرکت انفرادی به گل رسیدیم، اما در مجموع برنامه مشخصی چه در جریان بازی و چه در تعویضها دیده نمیشد.
وی اضافه کرد: اگر به تیم ملی ژاپن نگاه کنید که مقابل هلند به تساوی رسید، میبینید کنار زمین مدام تابلوهای تاکتیکی این تیم بالا میرفت و نقشههای مختلف بازی تغییر میکرد، اما در تیم ملی ما چنین چیزی مشاهده نشد. فوتبال جای بهانهگیری نیست. فقط امیدوارم مقابل بلژیک و مصر شاهد چنین فوتبالی نباشیم. پس از تساوی مقابل نیوزیلند در رنکینگ فیفا هم سقوط کردیم و این نشان میدهد عملکرد تیم مورد توجه تمام فوتبالیهای جهان قرار گرفته است. نیوزیلندی که در رده شصتوهشتم جهان قرار دارد، مقابل ما بسیار منظم و با برنامه بازی کرد. بزرگترین ضعف ما فضای خالی بین خط دفاع و هافبک بود. مگر پنج آنالیزور کنار تیم حضور ندارند؟ مگر ۱۲ عضو کادر فنی روی نیمکت نیستند؟ چرا هیچکس این مشکل را به امیر قلعهنویی گوشزد نکرد که باید فضای مقابل خط دفاع بسته شود؟
چرا مغانلو از ابتدا در ترکیب بود؟
آنالیزور فوتبال کشورمان بیان کرد: تنها نقطه قوت ما در این بازی رامین رضاییان بود. میتوان گفت تمام توپهای اول، دوم و سوم به این بازیکن ختم میشد و وی بیدلیل بهترین بازیکن زمین نشد. انتقال سریع توپ از دفاع به حمله، بازیخوانی مناسب، تحرک بالا و ارسالهای دقیق از ویژگیهای بارز رضائیان در این تقابل بود. تمام کرنرهای ارسالی رامین خطرناک بود و گل دوم تیم ملی نیز روی ارسال دقیق وی و ضربه سر زیبای محبی به دست آمد، اما چرا چنین اتفاقاتی در طول بازی کم رخ میدهد؟ سوال مهمتر اینکه چرا باید شهریار مغانلو در ترکیب اصلی حضور داشته باشد؟ وقتی رامین رضاییان و آریا یوسفی ارسالهای خوبی انجام میدهند، آیا نمیشد از مهاجمان دیگری استفاده کرد؟
وی عنوان کرد: بر این باورم در بازی بعدی چنین فضایی برای رامین وجود نخواهد داشت،چراکه رقبای ما بازی با نیوزیلند را آنالیز میکنند و بدون تردید وی را مهار خواهند کرد. در آن صورت تیم ملی با چه برنامهای قصد خلق موقعیت دارد؟ این همان دلیلی است که میگویم تیم ملی نقشه جایگزین ندارد. پس از رامین رضاییان، مهدی طارمی هم عملکرد قابل قبولی داشت و با وجود افزایش سن، همچنان از نظر تجربه بینالمللی از سایر بازیکنان بالاتر است، اما سایر بازیکنان نمایش بسیار ضعیفی ارائه دادند و فاصله خطوط بهویژه بین هافبک و دفاع بهطور کامل مشهود بود.
گلها ما حاصل خلاقیت فردی بود
نگاری یادآور شد: تیم ملی ما تیم جوانی نیست و میانگین سنی آن نزدیک به ۳۰ سال است، بنابراین باید محتاطانه بازی کنیم. اگر من جای امیر قلعهنویی بودم، فارغ از سیستم مورد استفاده، بهطور حتم یک هافبک دفاعی را ثابت مقابل خط دفاع قرار میدادم تا هم توپهای اول را جمع کند و هم مانع شکلگیری حملههای حریف شود. اگر چنین بازیکنی وجود داشت در بازی با نیوزیلند وود اینقدر راحت توپ دریافت نمیکرد. حتی کنترل توپ او در صحنه گل اول میتواند بهعنوان نمونه آموزشی برای بازیکنان پایه استفاده شود. در گل دوم هم همین اتفاق تکرار شد و وی داخل محوطه جریمه توپ را با سینه کنترل کرد. بزرگترین مشکل ما همان فضای خالی بین دفاع و هافبک بود، همچنین تیم ملی بسیار سریع روی ضدحملات آسیب میدید که بخشی از آن به وضعیت بدنی بازیکنان مربوط میشود.
وی بیان کرد: گل دوم ما روی ارسال بینقص رامین رضاییان و ضربه سر بسیار خوب محبی به ثمر رسید، اما معتقدم بیشتر حاصل کیفیت فردی بازیکنان بود و ارتباط اندکی با برنامه تاکتیکی تیم داشت؛ ممکن است کادر فنی بگوید برنامه تیم نفوذ از سمت راست بوده است، اما از نگاه من این گل بیشتر محصول توانایی شخصی بازیکنان بود ربطی به یک طراحی تاکتیکی از پیش تعیینشده، نداشت.
زوجی بهتر از شجاع و نعمتی نداشتیم؟
آنالیزور فوتبال کشورمان عنوان کرد: امیدوارم روزی برسد که امیر قلعهنویی درباره کنار گذاشتن هاشمنژاد، کسری طاهری و سایر بازیکنان جوان توضیح دهد و مشخص کند انتخاب نفرات بر چه اساسی بوده است. برای نمونه دنیس درگاهی از خارج کشور به اردو دعوت شد، آیا نمیشد از وی استفاده کرد؟ شهریار مغانلو آخرین نفری بود که به اردو اضافه شد، اما از ابتدا در ترکیب اصلی قرار گرفت. دلیل این تصمیم چه بود؟ اگر شهریار مغانلو بهدلیل قدرت سرزنی در ترکیب حضور پیدا کرده است، چند ضربه سر مؤثر زد؟ او فقط یک ضربه در نیمه دوم داشت.
وی اضافه کرد: آیا امیرحسین حسینزاده، دنیس درگاهی یا حتی مهدی قائدی نمیتوانستند چنین نقشی را ایفا کنند؟ به همین دلیل تأکید میکنم که کادر فنی باید پس از پایان جامجهانی درباره این تصمیمها و معیار انتخاب بازیکنان پاسخگو باشد. سوال دیگر من این است که آیا بهواقع مدافع جوان و باکیفیتتری نسبت به شجاع خلیلزاده و علی نعمتی در فوتبال ایران وجود نداشت؟ برای نمونه امین حزباوی که در سپاهان بازی میکند و یکی از بهترین خطوط دفاعی لیگ را در اختیار داشته، چرا دعوت نشده است؟ از نظر من بخشی از انتخابها بر اساس شایستگی فنی نبوده است و همین مسئله جای سوال دارد.
نظر شما