به گزارش خبرگزاری ایمنا، سنبل آبی گیاه آبزی غیربومی که به عنوان یکی از مهاجمترین گونههای گیاهی جهان شناخته میشود، طی سالهای اخیر به یکی از چالشهای مهم زیستمحیطی تالابهای شمال کشور تبدیل شده است.
گسترش این گیاه در بعضی تالابها و آبگیرهای استانهای شمالی، نگرانی کارشناسان و فعالان محیط زیست را درباره پیامدهای آن بر اکوسیستمهای آبی افزایش داده است.
این گیاه که از طریق تکثیر سریع و رشد گسترده سطح آب را میپوشاند، به سرعت تعادل طبیعی تالابها را برهم میزند؛ سنبل آبی با ایجاد لایهای متراکم روی سطح آب، مانع نفوذ نور خورشید به لایههای زیرین میشود و شرایط زیستی بسیاری از گونههای گیاهی و جانوری را تحت تأثیر قرار میدهد.
کاهش میزان اکسیژن محلول در آب از مهمترین پیامدهای گسترش این گونه مهاجم بهشمار میرود، این مسئله میتواند موجب آسیب به جمعیت آبزیان، کاهش کیفیت زیستگاهها و اختلال در زنجیره غذایی تالابها شود همچنین رقابت سنبل آبی با گونههای بومی برای دسترسی به نور و مواد مغذی، تنوع زیستی این مناطق ارزشمند را تهدید میکند.
افزون بر پیامدهای زیستمحیطی، گسترش این گیاه مشکلاتی را برای فعالیتهای اقتصادی و معیشتی وابسته به تالابها نیز به همراه دارد. انسداد مسیرهای آبی، دشواری تردد قایقها، اختلال در فعالیت صیادان و افزایش هزینههای مدیریت و پاکسازی تالابها از جمله آثار توسعه بیرویه این گیاه است.
کارشناسان معتقدند تداوم گسترش سنبل آبی میتواند روند رسوبگذاری و کمعمق شدن تالابها را تشدید کند و در بلندمدت بخشی از ظرفیت اکولوژیکی این زیستبومهای ارزشمند را از بین ببرد، به همین دلیل کنترل و جمعآوری مستمر این گونه مهاجم در کنار افزایش آگاهی عمومی نسبت به مخاطرات رهاسازی گونههای غیربومی در طبیعت از مهمترین راهکارهای حفاظت از تالابهای شمال کشور بهشمار میرود.
تالابها از مهمترین ذخایر طبیعی کشور هستند که نقش قابل توجهی در حفظ تنوع زیستی، تنظیم چرخه آب، کنترل سیلابها و پایداری محیط زیست ایفا میکنند؛ حفاظت از این زیستبومهای حساس در برابر تهدیداتی همچون سنبل آبی ضرورتی نیازمند توجه مستمر و اقدامات هماهنگ دستگاههای مسئول و مشارکت عمومی است.
نظر شما