به گزارش خبرگزاری ایمنا، جامجهانی فوتبال، بزرگترین جشن فوتبال روی زمین، همواره عرصهای برای درخشش نوابغ و خلق حماسههایی بوده است که در حافظه تاریخ ورزش حک شدهاند؛ نگاهی به منتخب ستارگان ادوار مختلف این رقابتها، از سال ۱۹۳۰ تا ۲۰۲۲، روایتی است از نبوغ، تعهد و لحظات فراموشنشدنی که سرنوشت فوتبال را رقم زدهاند.
آغاز دوران اسطورهها از ۱۹۳۰ تا ۱۹۷۰
مسیر تاریخسازی جام جهانی با قهرمانی خوزه ناساتزی و تیم ملی اروگوئه در سال ۱۹۳۰ آغاز شد، این پیروزی، سرآغازی بود بر دوران شکوه فوتبال؛ در سال ۱۹۳۴، جوزپه مهآتزا، ستاره بیبدیل ایتالیا، با درخشش خیرهکنندهاش، جام قهرمانی را برای کشورش به ارمغان آورد و جامجهانی ۱۹۳۸ نیز شاهد هنرنمایی لئونیداس دا سیوا، ماشین گلزنی برزیلی بود که با تکنیک و شم گلزنی خود، نگاهها را به خود خیره کرد.
پس از وقفهای اجباری به دلیل جنگ جهانی، جامجهانی با شکوهی بیشتر بازگشت، در سال ۱۹۵۸، دیدیه، اسطوره برزیلی، با نمایشی بینظیر، جام قهرمانی را برای سلسائوی پرستاره بالایسر برد؛ چهار سال بعد، در سال ۱۹۶۲، گارینشا، با دریبلهای اعجابانگیز و خلاقیت بیحد و حصر خود، نقش کلیدی در قهرمانی برزیل ایفا کرد، سپس در سال ۱۹۶۶، بابی چارلتون، مغز متفکر تیم ملی انگلیس، با رهبری بیدغدغه خود، سه شیرها را به نخستین و تنها قهرمانی تاریخشان در جامجهانی رساند.
عصر جادوگران و نسل طلایی
سال ۱۹۷۰، نقطه اوج دوران پله، پادشاه بیچون و چرای فوتبال بود، پله با برزیل، سومین جامجهانی خود را کسب کرد و میراثی جاودانه از خود بر جای گذاشت؛ چهار سال بعد، جامجهانی ۱۹۷۴ شاهد ظهور تئوری انقلابی فوتبال توتال با محوریت یوهان کرایف هلندی بود؛ بازیکنی که اگرچه جام را فتح نکرد، اما سبک بازی فوتبال را برای همیشه دگرگون ساخت.
در سال ۱۹۷۸، ماریو کمپس آرژانتینی، با گلزنیهای تعیینکنندهاش، تیم ملی کشورش را به نخستین قهرمانی در جامجهانی هدایت کرد، جامجهانی ۱۹۸۲ با درخشش چشمگیر پائولو روسی همراه بود؛ مهاجمی که با گلهای سه امتیازی خود، ایتالیا را به مقام قهرمانی رساند، اما بیشک، جامجهانی ۱۹۸۶، میدان تاخت و تاز دیگو مارادونا بود؛ دست خدا و قرن وی، نمادهایی از نبوغ فردی و تعصب ملی شدند که آرژانتین را به دومین قهرمانیاش در این رقابتها رساند.
سال ۱۹۹۰، شاهد آقای گلی سالواتوره اسکیلاچی در جامجهانی بود؛ بازیکنی که با درخشش ناگهانی خود، تیم ملی ایتالیا را به رده سوم رساند؛ در سال ۱۹۹۴، روماریو، ستاره بیچون و چرای برزیل، با تواناییهای خیرهکنندهاش، سلسائوی طلایی را پس از ۲۴ سال به اوج بازگرداند، سال ۱۹۹۸، آغاز دوران درخشش رونالدو نازاریو، پدیده جوان برزیلی بود که با سرعت، تکنیک و گلهای دیدنیاش، نگاهها را به خود خیره کرد.
نسل نو و رقابتهای نفسگیر
در سال ۲۰۰۲، الیور کان، دروازهبان افسانهای آلمان، با نمایشی درخشان در درون دروازه، موفق شد جایزه بهترین بازیکن جام را کسب کند، هرچند آلمان در فینال مغلوب شد؛ سال ۲۰۰۶، صحنه نمایش زینالدین زیدان بود، بازیکنی با کلاس جهانی که با رهبری خود، فرانسه را به فینال رساند و خاطرهای تلخ از اخراجش را نیز در ذهنها باقی گذاشت.
در سال ۲۰۱۰، دیگو فورلان اروگوئهای، با درخشش در مرکز میدان و به ثمر رساندن گلهای حساس، تیم ملی کشورش را تا نیمهنهایی پیش برد و عنوان بهترین بازیکن جام را به دست آورد، سالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲، بهطور ویژه با نام لیونل مسی گره خورده است؛ مسی با درخشش خیرهکننده خود در جامجهانی ۲۰۲۲، سرانجام جام قهرمانی را بالایسر برد تا کلکسیون افتخارات خود را تکمیل کند، در این میان، لوکا مودریچ کروات در سال ۲۰۱۸، با رهبری بینظیر تیم ملی کشورش تا فینال، عنوان بهترین بازیکن جام را از آن خود کرد و جایزه توپ طلای جامجهانی را به دست آورد.
نظر شما