به گزارش خبرگزاری ایمنا، آب به ناژوان رسیده است؛ آرام، بیهیاهو و درست همانگونه که سالها بخشی از تصویر آشنای این پهنه سبز اصفهان بود. صدای جریان آب پیش از آنکه دیده شود، در گوش میپیچد و سپس در امتداد جویها و کانالهای پارک خود را نشان میدهد؛ جریانی زلال که پس از چند روز حرکت در بستر زایندهرود، عصر سیزدهم خرداد به ناژوان رسید.
رهاسازی آب زایندهرود که از دهم خرداد آغاز شده بود، اکنون جان تازهای به رگهای این منطقه بخشیده است. آب در مسیر خود آرام پیش میرود، کف کانالها را میپوشاند و بوی خاک نمخورده را در فضا پراکنده میکند؛ بویی آشنا که برای بسیاری از شهروندان یادآور روزهایی است که جریان دائمی آب، بخشی جداییناپذیر از زندگی اصفهان به شمار میرفت.
درختان کهنسال حاشیه مسیر، نخستین نشانههای این بازگشت را به نمایش گذاشتهاند. انعکاس شاخهها بر سطح آب و حرکت آرام برگها در نسیم عصرگاهی، تصویری ساخته که نگاه رهگذران را به خود جلب میکند. خانوادهها در گوشهوکنار پارک قدم میزنند، کودکان کنار جویها بازی میکنند و بسیاری از شهروندان لحظاتی را برای تماشای بازگشت آب ثبت میکنند.
کانالهایی که تا چند روز پیش خشک و بیجان به نظر میرسیدند، اکنون بار دیگر جریان زندگی را در خود جای دادهاند. سطح آب، آسمان و درختان را در خود منعکس میکند و فضای ناژوان را به چشماندازی متفاوت تبدیل کرده است.
برای اصفهان، زایندهرود تنها یک رودخانه نیست؛ بخشی از هویت تاریخی، فرهنگی و زیستی شهر است. ناژوان نیز بهعنوان یکی از مهمترین فضاهای طبیعی اصفهان، پیوندی عمیق با جریان این رودخانه دارد. از همین رو، رسیدن آب به این محدوده تنها یک رخداد طبیعی نیست؛ اتفاقی است که در حافظه جمعی شهروندان معنا پیدا میکند و امید به احیای دوباره حیات در بستر رودخانه را زنده نگه میدارد.
آب همچنان در مسیر خود پیش میرود و ناژوان پس از ماهها چشمانتظاری، بار دیگر صدای جاری زایندهرود را در دل خود میشنود.
نظر شما