به گزارش خبرگزاری ایمنا، در روزهایی که شبکه سلطنتطلب «منوتو» پس از سالها زیاندهی، ناچار به انتشار اطلاعیه ورشکستگی و ورود به فرایند تصفیه شد، شبکه ایراناینترنشنال مسیر دیگری را طی کرد؛ مسیری که بدون یک تزریق مالی عظیم امکانپذیر نبود.
بر اساس اسناد منتشرشده در سامانه رسمی ثبت شرکتهای بریتانیا و گزارش فایننشالتایمز، شرکت «ولانت مدیا» (Volant Media)، مالک ایراناینترنشنال، در هشتم ژانویه ۲۰۲۶ عملیاتی مالی را ثبت کرد که طی آن حدود ۶۵۰ میلیون پوند از بدهیهای شرکت در قالب «تبدیل بدهی به سهام» تسویه شد.
این اقدام در ظاهر یک عملیات حسابداری است، اما در عمل به معنای نجات شرکتی است که با حجم عظیمی از بدهی و زیان انباشته روبهرو بوده است. اگر این بدهیها تسویه نمیشد، احتمال ورود شرکت به فرایند ورشکستگی بسیار جدی بود.
رسانهای با درآمد چند میلیون دلاری و بدهی نزدیک به یک میلیارد دلار
بررسی صورتهای مالی شرکت ولانت مدیا، تصویری متفاوت از آنچه یک بنگاه رسانهای متعارف باید باشد، ارائه میدهد.
مطابق اسناد مالی منتشرشده، مجموع درآمدهای عملیاتی این مجموعه طی سالهای اخیر حتی به چند میلیون دلار نیز نمیرسد.
درآمدهای ثبتشده شرکت عبارتاند از:
- سال ۲۰۲۱: حدود ۱.۷ میلیون دلار
- سال ۲۰۲۲: حدود ۴۷۴ هزار دلار
- سال ۲۰۲۳: حدود ۷ هزار دلار
- سال ۲۰۲۴: حدود ۱۸۳ هزار دلار
به این ترتیب مجموع درآمد ثبتشده شرکت طی این سالها حدود ۲.۳ میلیون دلار بوده است.
اما در سوی مقابل، حجم هزینهها و بدهیها ارقامی متفاوت را نشان میدهد.
طبق اسناد منتشرشده، مجموع بدهی شرکت تا پایان سال ۲۰۲۵ به حدود ۹۱۷ میلیون دلار رسیده است؛ رقمی که حتی برای بسیاری از شرکتهای بزرگ رسانهای جهان نیز غیرعادی به نظر میرسد.
سؤال اصلی اینجاست: چگونه مجموعهای با درآمد چند میلیون دلاری میتواند صدها میلیون دلار هزینه کند و همچنان به فعالیت ادامه دهد؟
فایننشالتایمز چه کشف کرد؟
گزارش فایننشالتایمز تنها به ارقام مالی محدود نمیشود.
این روزنامه معتبر اقتصادی در بررسی اسناد ثبتی شرکت، به تغییرات مهمی در ساختار مالکیت آن نیز اشاره کرده است.
در همان روزی که عملیات تسویه ۶۵۰ میلیون پوندی ثبت شده، همه ۵۰ هزار سهم اولیه شرکت از مالکیت «عادل عبدالکریم» خارج و به شرکتی به نام «Info-Cast Cayman Limited» منتقل شده است؛ شرکتی که در جزایر کیمن ثبت شده و از ساختارهای شناختهشده آفشور محسوب میشود.
بررسیهای بعدی نشان داد تنها مدیر ثبتشده این شرکت، فردی به نام «صالح حسین الدویس» است؛ شخصی که همزمان از مدیران ارشد گروه رسانهای سعودی SRMG به شمار میرود.
همین موضوع موجب شده فایننشالتایمز درباره منابع واقعی تأمین مالی شبکه پرسشهای جدی مطرح کند.
این روزنامه به نقل از یک منبع آگاه نوشته است که شفافیت نداشتن درباره منابع مالی شبکه، مدتهاست حتی در میان برخی کارکنان و روزنامهنگاران این مجموعه نیز محل سؤال و نگرانی بوده است.
زیان انباشتهای که پایان ندارد
اعداد منتشرشده از صورتهای مالی ولانت مدیا نشان میدهد این شرکت تا پایان سال ۲۰۲۴ بیش از ۵۴۰ میلیون پوند زیان انباشته داشته است.
این رقم با نرخهای متداول ارزی معادل حدود ۷۲۴ میلیون دلار برآورد میشود.
با توجه به اینکه صورت مالی سال ۲۰۲۵ هنوز منتشر نشده، اما روند هزینهها و عملکرد مالی سالهای گذشته ادامه داشته است، برخی برآوردها نشان میدهد زیان انباشته شرکت شاید در پایان ۲۰۲۵ به رقمی بین ۸۰۰ تا ۸۵۰ میلیون دلار رسیده باشد.
به عبارت دیگر، شبکهای که درآمد آن در بعضی سالها حتی به اندازه هزینه یک برنامه تلویزیونی متوسط نبوده، صدها میلیون دلار زیان ثبت کرده و همچنان به فعالیت ادامه داده است.
معدن پولی که تمام نمیشود
در اقتصاد رسانه، حتی بزرگترین شبکههای خبری جهان نیز ناچارند بخشی از هزینههای خود را از طریق تبلیغات، اشتراک، فروش محتوا یا خدمات رسانهای تأمین کنند.
اما بررسی عملکرد مالی ایراناینترنشنال نشان میدهد این شبکه الگوی متفاوتی دارد.
در شرایطی که درآمدهای رسمی آن بسیار محدود بوده، هزینههای جاری، توسعه فنی، اجاره ساختمانها، تولید برنامه و دستمزدها بدون وقفه پرداخت شده است.
همین مسئله موجب شده بسیاری از ناظران، این شبکه را نه یک پروژه اقتصادی، بلکه یک پروژه سیاسی با پشتوانه مالی گسترده توصیف کنند.
حقوقهای نجومی در شبکه زیانده
یکی از بخشهای قابلتوجه صورتهای مالی شرکت، مربوط به هزینههای نیروی انسانی است.
طبق اسناد رسمی، ولانت مدیا در سال ۲۰۲۴ حدود ۲۷ میلیون پوند صرف حقوق، مزایا، بیمه و هزینههای مرتبط با کارکنان کرده است.
از این رقم، حدود ۲۳.۲ میلیون پوند صرف پرداخت مستقیم حقوق و دستمزد شده است.
با احتساب ۳۷۴ نفر نیروی شاغل، میانگین دریافتی هر نفر به حدود ۵۲۰۰ پوند در ماه میرسد.
این در حالی است که متوسط حقوق ناخالص ماهانه در بریتانیا در همان سال حدود ۲۵۰۰ پوند بوده است.
به عبارت دیگر، کارکنان این مجموعه حدود دو برابر میانگین درآمد شهروندان بریتانیایی حقوق دریافت کردهاند.
بر مبنای دلار نیز میانگین دریافتی ماهانه کارکنان شبکه حدود ۷ هزار دلار برآورد میشود؛ رقمی که از متوسط درآمد بسیاری از روزنامهنگاران و فعالان رسانهای در اروپا و آمریکا بالاتر است.
پرسشی که همچنان بیپاسخ مانده است
مهمترین نتیجهای که از اسناد مالی و گزارش فایننشالتایمز میتوان گرفت، نهتنها حجم بدهیها و زیانها، بلکه ابهام درباره منبع تأمین این منابع مالی است.
یک رسانه میتواند زیانده باشد، اما دوام چندساله مجموعهای با صدها میلیون دلار هزینه، بدون درآمد متناسب، پرسشهایی را ایجاد میکند که تاکنون پاسخ شفافی برای آن ارائه نشده است.
گزارش فایننشالتایمز اگرچه به همه این پرسشها پاسخ نمیدهد، اما یک واقعیت را روشنتر از گذشته نشان میدهد؛ ایراناینترنشنال دیگر تنها یک شبکه تلویزیونی نیست که بتوان آن را با معیارهای متعارف رسانه سنجید. اعداد و ارقام منتشرشده تصویری از پروژهای را ترسیم میکند که بقای آن نه بر پایه مخاطب و درآمد، بلکه بر اتکای منابع مالی عظیم و پشتوانههایی فراتر از منطق اقتصادی استوار شده است؛ پروژهای که هرچه بیشتر درباره آن افشا میشود، پرسشهای تازهتری درباره مأموریت، حامیان و اهداف واقعی آن شکل میگیرد
نظر شما