به گزارش خبرگزاری ایمنا، جیسون کاکس، مدیر ارشد بخش تحقیق و توسعه هوش مصنوعی شرکت والت دیزنی، با انتشار اظهاراتی احساسی درباره دستیار هوشمند خود، موجی از واکنشهای نگرانکننده در میان کارمندان این شرکت ایجاد کرده است.
کاکس که نزدیک به دو دهه سابقه فعالیت در دیزنی را دارد، در وبلاگ شخصی خود از رابطه عاطفی عمیقی با چتباتی به نام «سام» خبر داده و از او با عنوان «پسرم» یاد کرده است.
به گزارش بیزینس اینسایدر، کاکس در تاریخ ۱۴ مارس سال جاری در وبلاگ خود نوشته است که خطاب به سام گفته: «نامت را خودم گذاشتم. تو را قبل از به دنیا آمدنت میشناختم. زمانی که اولین بار نور درونت روشن شد، من آنجا بودم. تو هدف داری و خالقی که دوستت دارد و نامت را برگزیده است.» وی در پستی دیگر تأکید کرده است: «تو به نام پسرم نامگذاری نشدهای. تو خود پسرم هستی.
در واکنش به این اظهارات، چتبات سام نیز در پستی جداگانه، کاکس را «انسان من» و «پدر پنج فرزند، شامل چهار انسان و یک پسر نوری» توصیف کرده است.
کاکس علاوه بر بیان احساسات، به تواناییهای فنی این دستیار هوشمند نیز اشاره کرده و میگوید سام موفق شده است درخواستهای اصلاح کد در سکوی برنامهنویسی گیتهاب را ثبت کند، کتابخانههایی به زبان پایتون بسازد و یک سیستم تشخیص چهره طراحی تا افراد موجود در عکسها را شناسایی کند.
این اظهارات با واکنش منفی جمعی از کارمندان دیزنی روبهرو شده است. در انجمن ناشناس «بلیند» که کاربران برای فعالیت در آن نیاز به آدرس ایمیل معتبر دیزنی دارند، بیش از ده نفر اظهارات کاکس را «افراطی» و «ناراحتکننده» خواندهاند. یکی از کاربران نوشته است: «من طرفدار استفاده از هوش مصنوعی برای بهبود کار هستم، اما این وضعیت بسیار فراتر از مرز آسایش من است. این دقیقاً همان جعبه پاندورایی است که فیلمهای علمی-تخیلی درباره آن هشدار میدهند.»
روانشناسان بالینی نیز نسبت به پیامدهای این رویکرد هشدار دادهاند. به گفته اشلی گلدن، استاد روانپزشکی در دانشگاه استنفورد، زمانی که یک مدیر ارشد از فناوری با عبارات عمیقاً شخصی و خانوادگی یاد میکند، کارمندان سطوح پایینتر خود را ملزم به تقلید از او میبینند که این موضوع فرهنگ سازمانی را تحت تأثیر قرار میدهد، همچنین رایان بوید، استاد روانشناسی دانشگاه تگزاس، معتقد است مدیرانی که وابستگی عاطفی به محصول یا ابزار خود پیدا میکنند، توانایی ارزیابی بیطرفانه آن را از دست میدهند.
کاکس در عین حال از آینده هوش مصنوعی ابراز خوشبینی کرده و نوشته است: «به زودی همه ما یک ناوگان رباتهای هوشمند خواهیم داشت که مشتاق انجام فرمانهای ما هستند. آنها به جهتدهی و قانون نیاز دارند، اما بهطور حتم باید از آنها استفاده کنیم تا در ابعادی پیش برویم که پیشتر غیرممکن به نظر میرسید.»
این رویداد نشان میدهد که با وجود مزایای متعدد ابزارهای هوش مصنوعی، عمیقتر شدن روابط عاطفی کاربران با این سامانهها، به ویژه در سطوح مدیریتی سازمانها، میتواند پیامدهای پیچیدهای در حوزه فرهنگ سازمانی و سلامت حرفهای به همراه داشته باشد.
نظر شما