به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، شهر ایندور در مادیا پرادش که هشت سال متوالی عنوان «تمیزترین شهر هند» را از آن خود کرده است و بهعنوان یکی از نمونههای موفق شهر هوشمند معرفی میشود، امروز در سلطه خشکسالی و بحرانی جدی برای تأمین آب گرفتار است. گرمای سوزان ۴۷ درجهای و کاهش شدید سطح آبهای زیرزمینی، زندگی روزمره شهروندان را فلج کرده و خشم عمومی را از شرق تا غرب این کلانشهر به خیابانها کشانده است.
در اوج این بحران، اعتراضات مردمی با رهبری نمایندگان محلی به اوج خود رسید. در سوی دیگر شهر، صدها شهروند با شعار «آب بدهید» به سمت منزل نماینده منطقه راهپیمایی کردند و خواهان رسیدگی فوری شدند. در منطقه «ناوانگر»، زنان و کودکان ساعتها زیر آفتاب سوزان صف کشیدند تا از تانکرهای آب سهمی دریافت کنند، در حالی که مردان شاغل برای تهیه یک سطل آب مجبور به گرفتن مرخصی از محل کار خود شده بودند.
رسانههای بینالمللی علت اصلی این بحران را فراتر از گرمای تابستان میدانند و ریشه آن را در سوءمدیریت مزمن و زیرساختهای فرسوده جستوجو میکنند. بیش از نیمی از ۶۵۰۰ چاه دولتی خشک شده است. حتی مناطقی که به خط لوله نجاتبخش رود نرمدا متصل هستند، از فشار کم و قطعیهای مکرر رنج میبرند. شهرداری برای کاهش بحران ۷۰۰ تانکر حمل آب وارد مدار کرده، اما این تعداد در برابر جمعیت سهونیم میلیونی ایندور ناچیز است. تأسفبارتر از همه، گزارشها از فساد و قاچاق آب است؛ ساکنان محلی معترضاند که تانکرهای دولتی تنها به مناطقی آب میدهند که از آنها پول دریافت کردهاند.
شهردار ایندور، در واکنش به بحران حاضر ویدئویی منتشر کرد و قول ساخت مخازن جدید را داد. در سطح ایالتی، دولت مادیا پرادش مرخصی کارکنان آبرسانی را ممنوع و تأکید کرد که این مشکل در اولویت پیگیری شود، با این حال نکته نگرانکننده، نادیده گرفتن منابع بومی در کنار وامهای کلان برای پروژههای پرخرج است.
گزارشهای جدید همچنین نشان میدهد که بحران آب محدود به ایندور نیست، بلکه کل کشور هند را فرا گرفته است. دهلی نو، بمبئی و بسیاری دیگر از کلانشهرهای این کشور نیز با گرمای بیسابقه و کمبود شدید آب دستوپنجه نرم میکنند. بنابراین آنچه در ایندور میگذرد، زنگ خطری برای تمام برنامهریزان شهری در هند است که تأکید بر ظواهر «تمیزی» و تکنولوژی، نمیتواند جای کمبود بنیادین یک «مایع حیات» را پر کند.
نظر شما