زبان، تنها راه آشکارسازی خدا در کلام سیدالشهدا(ع)

حجت‌الاسلام محمد مسعود رمضانی در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا اظهار کرد: یک موقع شخص یا چیزی پشت یک پرده، دیوار یا پوششی قرار می‌گیرد و از چشم ما پنهان می‌شود؛ به گونه‌ای که حجابی بین ما و آن شیء یا شخص ایجاد شده و دیگر قابل دیدن نیست، این یک نوع خفا و پنهانی است که همگی با آن آشنا هستیم.

وی افزود: نوع دیگر پنهان‌شدگی مربوط به پدیده‌هایی است که از بس پیدا هستند، از بس ظهور و بروز دارند، از شدت پیدایی از چشم ما پنهان می‌شوند. مثال بسیار ارزشمند در دنیای امروز و در زندگی‌های ما، «نور» است؛ ما در عالم چیزی جز نور را نمی‌بینیم؛ نور به اشیا می‌خورد و انعکاس پیدا می‌کند و به چشمان ما می‌رسد و ما اشیا را می‌بینیم. در واقع ما اشیا را نمی‌بینیم، بلکه در حقیقت داریم نور را در عالم می‌بینیم، اما اگر از هر کدام از ما بخواهند نور را نشان دهد، نمی‌توانیم به چیزی اشاره کنیم و هر طرف را اشاره کنیم، خود نور و دستی که اشاره را نشان می‌دهد بهروسیله نور روشن شده است.

پژوهشگر حوزه عرفان، فلسفه و دین با اشاره به صفات الهی ادامه داد: خدای عالم نیز در این جهان همین گونه است. خدا پنهان است؛ خدا از چشمان ما پنهان است و نمی‌توانیم خدا را ببینیم یا به او اشاره کنیم، اما نه به این دلیل که پشت پرده و حجابی قرار گرفته، بلکه به خاطر اینکه بس که پیداست، از شدت پیداییش پنهان شده است.

حجت‌الاسلام رمضانی عنوان کرد: به قول فروغی بسطامی «ای کی رفته‌ای ز دل که تمنا کنم تو را / کی بوده این نهان که هویدا کنم تو را / با صد هزار جلوه برون آمدی که من / با صد هزار دیده تماشا کنم تو را». تنها چیزی که می‌تواند خدا را در چشمان ما آشکار کند و قدری این «پیدای پنهان» را در عالم نشان دهد، «زبان» است. زبان می‌تواند خدا را آشکار کند و خدای رب‌العالمین را در جهان ما نمایان سازد. سیدالشهدا امام حسین(ع) در دعای عرفه، به تمامی و با تمام قوت و به زیباترین شکل ممکن چنین کاری را انجام داده است.

روایت سیدالشهدا، الگوی برجسته معنوی و سیاسی برای ملت ایران

وی با اشاره به نعمت هستی و آفرینش اضافه کرد: آیا مهم‌تر از وجود و هستی، اتفاقی در زندگی ما افتاده است؟ ما زمانی نبودیم و در این عالم در اصل وجودی نداشتیم، اما یک روز و ساعتی چشم باز کردیم به جهان و دیدیم هستیم و زندگی را ادامه دادیم. کسی مثل سیدالشهدا این قصه را تعریف می‌کند که من نبودم و تو خدا مرا به وجود آوردی، از دل خاک مرا به شکل من درآوردی و آبی در صلب پدر قرار دادی، از صلب پدر به رحم مادر منتقل کردی و مرا به این جهان آوردی. در طی این مسیر پرچالش و پرپیچ‌وخم، تو مرا در امان نگه داشتی. به این دنیا آمدم، تو به من روزی کردی، شیر گوارای مادر را نصیبم ساختی، در گهواره و مهد مرا آرامش دادی و محافظتم کردی. محبت مرا در دل دایگان و مادر انداختی که به من شفقت، دلسوزی، رحم و مروت نشان دهند و آرام آرام مرا بزرگ کردی، به کودکی، نوجوانی، جوانی و میانسالی رساندی و مرا با دین خود، ذکر خود و طاعت خود آشنا کردی.

کارشناس و پژوهشگر دینی خاطرنشان کرد: کاری که سیدالشهدا با ما کرده و آموزهای که به ما داده این است که به ما بفهماند و آشکار کند که همه چیز در این جهان خداست و جز خدا نه وجودی در این عالم است و نه حتی دعاکننده‌ای جز خدا وجود دارد.