حجتالاسلام جواد سلیمانی در گفتوگو با خبرنگار ایمنا در پاسخ به این پرسش که «چرا دعای عرفه با محوریت سیدالشهدا (ع) در روز عرفه محوریت پیدا میکند و چرا توصیه شده اگر نتوانستید در روز عرفه در عرفات باشید، خود را به کربلا برسانید؟ اظهار کرد: دعای عرفه مضامین خیلی بلندی دارد و این مضامین بلند موجب میشود که انسان بتواند در یک سطح بالای معرفت با خدا صحبت کند.
وی با بیان اینکه اگر کسی قصد صحبت با خدا دارد، دعا بخواند و اگر قصد داشت خدا با او صحبت کند، قرآن تلاوت کند، افزود: هرکس سطح صحبتش با خداوند متعال بالاتر باشد، یعنی وقتی حمد و ثنای خدا را میگوید از عبارات و کلمات بسیار بلند و ارزشمندی استفاده میکند و وقتی تقاضا میکند، تضرع میکند و تظلم میکند، عبارات حسابشده، دقیق و عمیقی را به کار میبرد، ارزش این تماس و ارتباط بالا میرود و توجه خداوند متعال به انسان بیشتر میشود؛ پس یکی از وجوه اهمیت دعای عرفه، همین مضامین بسیار بلند آن است.
اگر سیدالشهدا (ع) نبود، ما به دعای عرفه و این مضامین معرفتی دست پیدا نمیکردیم
عضو هیئت علمی موسسه امام خمینی(ره) با اشاره بهدلیل محوریت سیدالشهدا (ع) در دعای عرفه، سه نکته را مطرح کرد و ادامه داد: سیدالشهدا (ع) نخستین بار در سرزمین عرفه در ایام حج، این دعا را خواند و چون حضرت این دعا را خواند و خودش این عبارات را به کار برد، در حقیقت واسطه این فیض است که خدا در سایه این دعا به ما توفیق میدهد که با او صحبت کنیم و ما این لیاقت را پیدا کنیم که این جملات را بگوییم؛ درواقع اگر ایشان نبود، ما به این دعا و این مضامین معارف دست پیدا نمیکردیم.
حجتالاسلام سلیمانی عنوان کرد: سیدالشهدا (ع) شخصیتی است که تمام هستی خودش، جان و آبروی خودش را برای احیای دین در کف دست گرفت و در یک جهاد شهادتطلبانه برای احیای دین شهید شد و فرزندانش نیز به شهادت رسیدند و بچههایش به اسارت رفتند؛ این شخصیت عظیم وقتی دعا میکند، اسوه و مقام ایشان و آن تاریخی که از او در ذهن ما است، ضمیمه این دعا میشود و درواقع هنگامی که دعا را میخوانیم، گویا از زبان سیدالشهدا میخوانیم و همین که میدانیم این دعا را سیدالشهدا (ع) برای ما به یادگار گذاشته، موجب رشد روحی ماست و این وجه دیگری است که بر ارزش روز عرفه و ارزش دعای عرفه و اهمیت آن میافزاید.
امام حسین(ع) برای اینکه دین خدا در جامعه بشری زنده بماند، تمام هستیاش را داد
وی در پاسخ به این بخش از سؤال که چرا گفته شده اگر نتوانستید در روز عرفه در سرزمین عرفات باشید، خود را به کربلا برسانید، تصریح کرد: این مسئله بازمیگردد به اینکه سیدالشهدا (ع) چه شخصیتی بوده که این ویژگی برای او ثبت شده است و تنها این نیست که میگویند همچنان که دور خانه خدا اگر دعا کنید مستجاب میشود، بلکه دور حرم حضرت سیدالشهدا (ع) هم به همین صورت است، یا بهعنوان گفته شده که در مسجدالحرام کنار خانه خدا نمازتان را میتوانید کامل بخوانید و کنار سیدالشهدا (ع) نیز نمازتان کامل است؛ انگار رازی در این نهفته است.
عضو هیئت علمی موسسه امام خمینی(ره) خاطرنشان کرد: به نظر میرسد امام حسین(ع) برای اینکه دین خدا در جامعه بشری زنده بماند، تمام هستیاش را داد، جهاد کرد و میدانست که این قیام منتهی به شهادتش و شهادت فرزندانش و اسارت بچههایش میشود، اما همه را پذیرفت برای اینکه دین خدا زنده بماند.
حجتالاسلام سلیمانی افزود: خلوص و ایثاری که سیدالشهدا (ع) در راه خدا از خود نشان داد، آن قدر ارج دارد که بسیاری از کسانی که قیام سیدالشهدا را مطالعه میکنند، میگویند قیام سیدالشهدا برای احیای دین بود و خداوند متعال برای این امامی که برای دینش تمام هستیاش را آورد و جانش را فدا کرد، حرمت ویژهای قائل شد؛ آنگونه که گفته میشود «اسلام محمدی الحدوث و حسینی البقاء»؛ یعنی اسلام به وسیله حضرت پیامبر (ص) ایجاد شد، اما بقای آن به قیام سیدالشهدا (ع) گره خورده است.
وی با بیان اینکه خداوند متعال برای این امامی که چنین خدمتی به دین کرده، حرمت ویژهای قائل شده است، تاکید کرد: آن حرمت ویژه این است که همان حرمتی را که برای خانه خودش قائل شد (همان حرمتی را که برای سرزمین عرفه که میعادگاه بشریت در ایام حج قرار داد تا همه آنجا جمع شوند و با خدا دعا بخوانند، ارتباط برقرار کنند، تضرع کنند تا گناهانشان ریخته شود و معرفتشان بالا برود)، همین ارزش را برای کربلا قرار داده است؛ گفته شده اگر در این سرزمین نیز باشید و دعا بخوانید، همان اجر بر شما نیز است و اینها چیزهایی است که خداوند متعال برای این حسرت قرار داده است.
نظر شما