به گزارش خبرگزاری ایمنا، جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ با رویکردی متفاوت و در مقیاسی بیسابقه برگزار خواهد شد. این دوره از رقابتها برای نخستین بار با حضور ۴۸ تیم ملی و میزبانی مشترک سه کشور آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار میشود. بر اساس برنامهریزی فدراسیون بینالمللی فوتبال (فیفا)، این مسابقات از تاریخ ۱۱ ژوئن ۲۰۲۶ (۲۱ خرداد ۱۴۰۵) آغاز و در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۶ (۲۸ تیر ۱۴۰۵) به پایان میرسد. طی این بازه زمانی، بیش از ۸۰ مسابقه در شهرهای مختلف آمریکای شمالی برگزار خواهد شد. طبق برنامهریزیهای اعلام شده، مراسم افتتاحیه این دوره از رقابتها در تاریخ ۲۱ خرداد، ساعت ۲۲:۳۰ به وقت محلی، در ورزشگاه آزتکا در مکزیکوسیتی و با دیدار تیمهای مکزیک و آفریقای جنوبی برگزار میگردد.
پروژه United ۲۰۲۶ که با همکاری سه کشور آمریکا، کانادا و مکزیک اجرا میشود، از نظر زیرساختی با بهرهگیری از استادیومهای استاندارد جهانی، شبکههای حملونقل پیشرفته و امکانات رفاهی مدرن، یکی از گستردهترین میزبانیهای تاریخ فوتبال محسوب میشود. افزایش تعداد تیمها به ۴۸ تیم، علاوه بر گسترش فرصتهای حضور تیمهای کمتر دیدهشده از قارههای آسیا و آفریقا، سطح رقابتها را در تمامی مراحل افزایش میدهد.
در این میان، مکزیک با میزبانی سه شهر مکزیکوسیتی، گوادالاخارا و مونتری، نقش کلیدی در این تورنمنت دارد؛ بهویژه ورزشگاه آزتکا که برای سومین بار میزبان جام جهانی خواهد بود. آمریکا با اختصاص ۱۱ شهر به میزبانی، اصلیترین کشور میزبان است که میزبان مسابقات حساس از جمله نیمهنهایی و احتمالاً فینال خواهد بود. همچنین کانادا نیز با میزبانی دو شهر تورنتو و ونکوور، در برگزاری این رقابتها مشارکت خواهد داشت.
گروه بندی کامل جام جهانی ۲۰۲۶
گروه A: مکزیک - کره جنوبی - آفریقا جنوبی - چک
گروه B: کانادا - سوئیس - قطر - بوسنی
گروه C: برزیل - مراکش - اسکاتلند - هاییتی
گروه D: آمریکا - استرالیا - پاراگوئه - ترکیه
گروه E: آلمان - اکوادور - ساحل عاج - کوراسائو
گروه F: هلند - ژاپن - تونس- سوئد
گروه G: بلژیک - ایران - مصر - نیوزلند
گروه H: اسپانیا - اروگوئه - عربستان - کیپورد
گروه I: فرانسه - سنگال - نروژ - عراق
گروه J: آرژانتین - اتریش - الجزایر - اردن
گروه K: پرتغال - کلمبیا - ازبکستان - کنگو
گروه L: انگلیس - کرواسی - پاناما - غنا
برنامه و تاریخ و زمان برگزاری مسابقات گروه D جام جهانی ۲۰۲۶
دور اول
آمریکا - پاراگوئه، ۲۳ خرداد، ساعت ۰۴:۳۰، لسآنجلس آمریکا
استرالیا - ترکیه، ۲۳ خرداد، ساعت ۰۷:۳۰، ونکوور کانادا
دور دوم
ترکیه - پاراگوئه، ۲۹ خرداد، ساعت ۰۷:۳۰، سانفرانسیسکوی آمریکا
آمریکا - استرالیا، ۲۹ خرداد، ساعت ۲۲:۳۰، سیاتل آمریکا
دور سوم
ترکیه - آمریکا، ۵ تیر، ساعت ۰۵:۳۰، لسآنجلس آمریکا
پاراگوئه - استرالیا، ۵ تیر، ساعت ۰۵:۳۰، سانفرانسیسکوی آمریکا
آمریکا با میزبانی و قلدری در سودای درخشش در جام جهانی ۲۰۲۶
تیم ملی فوتبال آمریکا، یکی از میزبانان جام جهانی ۲۰۲۶، در گروه D این رقابتها با تیمهای استرالیا، پاراگوئه و ترکیه همگروه شده است. ستارهها و راهراهها که لقب تیم ملی آمریکا و برگرفته از پرچم این کشور است، بهدلیل میزبانی، بهصورت خودکار به جام جهانی راه یافتهاند و برای دومین بار پس از سال ۱۹۹۴، میزبانی این تورنمنت را تجربه خواهند کرد. آمریکا هماکنون در رتبه شانزدهم رنکینگ فیفا قرار دارد.
آمریکا دوازدهمین حضور خود در جام جهانی را تجربه خواهد کرد. بهترین عملکرد این تیم به نخستین دوره رقابتها در سال ۱۹۳۰ بازمیگردد؛ جایی که با قرار گرفتن در رتبه سوم، بهترین نتیجه یک تیم غیراروپایی ـ غیرآمریکایجنوبی در تاریخ جامهای جهانی را رقم زد. البته در آن دوره، تنها ۱۳ تیم حضور داشتند و فوتبال هنوز به شکل امروزی توسعه نیافته بود.
دیگر حضور درخشان آمریکا به جام جهانی ۲۰۰۲ مربوط میشود؛ مسابقاتی که در آن به مرحله یکچهارم نهایی رسید. همچنین این تیم تاکنون هفت بار قهرمان جام ملتهای کونکاکاف شده و پس از مکزیک، دومین تیم پرافتخار این منطقه بهشمار میرود. با توجه به سرمایهگذاریهای گسترده برای میزبانی جام جهانی، صعود دوباره به مراحل بالاتر، هدف اصلی شاگردان مائوریسیو پوچتینو در این دوره خواهد بود.
هدایت تیم ملی آمریکا بر عهده مائوریسیو پوچتینو است؛ مدافع پیشین اسپانیول و تیم ملی آرژانتین که بیش از ۱۵ سال است در عرصه مربیگری فعالیت میکند. او پیش از پذیرش هدایت ایالات متحده در سال ۲۰۲۴، سابقه مربیگری در تیمهای اسپانیول، ساوتهمپتون، تاتنهام، پاریسنژرمن و چلسی را در کارنامه دارد. از مهمترین افتخارات او میتوان به نایبقهرمانی لیگ قهرمانان اروپا با تاتنهام در فصل ۲۰۱۸-۲۰۱۹ و قهرمانی لوشامپیونه با پاریسنژرمن در فصل ۲۰۲۱-۲۰۲۲ اشاره کرد.
فلسفه فوتبال پوچتینو بر پایه بازی هجومی، پرس از بالا و استفاده از سیستم ۴-۳-۲-۱ استوار است. او همچنین توجه ویژهای به استفاده از بازیکنان جوان و پرورش استعدادها دارد و بهواسطه مدیریت فردی و ارتباط مؤثر با بازیکنان، همواره مورد توجه رسانهها بوده است. پوچتینو عملکرد قابل قبولی در تورنمنتهای حذفی داشته و باید دید در مهمترین آزمون دوران حرفهای خود چه نتیجهای کسب خواهد کرد؛ رقابتی که موفقیت در آن میتواند اعتبار او را احیا کند و ناکامیهای سالهای اخیر با پاریسنژرمن و چلسی را تحتالشعاع قرار دهد. گفتنی است فدراسیون فوتبال آمریکا برای به خدمت گرفتن پوچتینو هزینه قابلتوجهی پرداخت کرده و این سرمربی ۵۴ ساله در حال حاضر یکی از گرانترین مربیان فوتبال ملی در جهان محسوب میشود.
شاگردان پوچتینو در هشت بازی اخیر خود به چهار پیروزی، یک تساوی و سه شکست رسیدهاند؛ از جمله پیروزی پرگل برابر اروگوئه و برتری مقابل ژاپن، در کنار شکست برابر پرتغال و بلژیک. این نتایج نشان میدهد آمریکا دستکم برابر رقبای همسطح و متوسط، توان ارائه نمایشی قابل قبول را دارد.
با وجود اینکه نزدیک به یکسوم ملیپوشان آمریکا در لیگ داخلی این کشور، یعنی MLS، توپ میزنند، فوتبال ایالات متحده در یک دهه اخیر به لطف سرمایهگذاری گسترده پیشرفت قابلتوجهی داشته است. این کشور توانسته شمار زیادی از بازیکنان جوان و باکیفیت را به لیگهای اروپایی صادر کند و در نتیجه، پوچتینو برای انتخاب ترکیب اصلی، از گزینههای متعددی برخوردار است. افزون بر این، شماری از بازیکنان آمریکا دوملیتی هستند یا در کشورهای دیگر متولد شدهاند، اما با دریافت تابعیت این کشور برای تیم ملی آمریکا به میدان میروند.
از جمله چهرههای شاخص تیم ملی آمریکا در جام جهانی پیشرو میتوان به کریس ریچاردز، مدافع تنومند کریستال پالاس؛ جانی کاردوسو، هافبک پرانرژی اتلتیکو مادرید؛ وستون مککنی، هافبک چندپسته یوونتوس؛ کریستین پولیسیچ، ستاره میلان؛ مالیک تیلمن، هافبک هجومی بایرلورکوزن؛ و فلورین بالوگان، مهاجم زهردار موناکو اشاره کرد.
یانکیها در شرایطی رقابتهای خود را آغاز میکنند که هر دو بازیشان در مرحله گروهی در لسآنجلس و یک دیدار نیز در سیاتل برگزار خواهد شد؛ امتیازی مهم که با حضور حدود ۷۰ هزار هوادار، میتواند به افزایش اعتمادبهنفس تیم و اعمال فشار بر رقبا کمک کند.
از سوی دیگر، استرالیا، پاراگوئه و ترکیه در زمره تیمهای درجهیک فوتبال جهان قرار ندارند و اگر آمریکا بتواند کیفیت فنی مطلوبی ارائه دهد، حتی شانس صدرنشینی در این گروه را نیز خواهد داشت. بنابراین، میتوان آمریکا را روی کاغذ یکی از گزینههای صعود به مرحله حذفی دانست؛ هرچند با توجه به امتیاز میزبانی، رسیدن به مراحل بالاتر نیز برای این تیم دور از انتظار نیست.
استرالیا از اقیانوسیه تا آسیا، آماده درخشش در جام جهانی ۲۰۲۶
تیم ملی فوتبال استرالیا، که در حال حاضر یکی از اعضای کنفدراسیون فوتبال آسیا محسوب میشود، در گروه D جام جهانی ۲۰۲۶ با تیمهای آمریکا، پاراگوئه و ترکیه همگروه شده است. ساکروها Socceroos، که نامشان ترکیبی از واژگان "Soccer" (فوتبال) و "Kangaroos" (کانگورو)، نماد ملی این کشور است، مسیر نسبتاً همواری را تا صعود به جام جهانی طی کردند. این تیم پس از صدرنشینی در مرحله مقدماتی بالاتر از تیمهای فلسطین، لبنان و بنگلادش، در مرحله نهایی انتخابی نیز با کسب تنها یک شکست، بالاتر از تیمهای عربستان، اندونزی، چین و بحرین و تنها پایینتر از ژاپن، جواز صعود مستقیم را کسب کرد. استرالیا در حال حاضر در رتبه بیستوهفتم رنکینگ فیفا قرار دارد.
استرالیا برای هفتمین بار در جام جهانی حضور خواهد یافت. بهترین دستاورد این تیم در ادوار گذشته، رسیدن به مرحله یکهشتم نهایی در جامهای جهانی ۲۰۰۶ و ۲۰۲۲ بوده است؛ هرچند که در هر دو نوبت، مغلوب قهرمان آن دوره رقابتها، یعنی ایتالیا و آرژانتین، شدند. هدف بلندپروازانه کانگوروها در جام جهانی ۲۰۲۶، عبور از این مرحله و رسیدن به یکچهارم نهایی، که بزرگترین افتخار تاریخ فوتبال این کشور خواهد بود. لازم به ذکر است که استرالیا سابقه ۴ قهرمانی در جام ملتهای اقیانوسیه و یک قهرمانی در جام ملتهای آسیا سال ۲۰۱۵ را در کارنامه دارد.
هدایت تیم ملی استرالیا بر عهده «تونی پوپوویچ»، مدافع سابق باشگاه کریستال پالاس و بازیکن ملیپوش سابق استرالیا، است. پوپوویچ که سابقه حضور در جام جهانی ۲۰۰۶ به عنوان بازیکن را دارد، از سال ۲۰۰۹ وارد عرصه مربیگری شد و بیشتر در لیگ داخلی استرالیا فعالیت کرده است. او هدایت تیمهایی چون وسترن سیدنی وندررز، پرث گلوری و ملبورن ویکتوری را بر عهده داشته و همچنین سابقه مربیگری در لیگهای یونان و ترکیه را نیز در کارنامه دارد.
بزرگترین افتخار مربیگری این چهره ۵۲ ساله، قهرمانی در لیگ قهرمانان آسیا در سال ۲۰۱۴ با تیم وسترن سیدنی وندررز است که او را به عنوان بهترین مربی سال آسیا معرفی کرد. پوپوویچ همچنین پنج بار با تیمهای باشگاهی خود نایبقهرمانی در لیگ دسته اول استرالیا را تجربه کرده است. اکنون باید دید او در اولین تجربه ملی خود، چه دستاوردهایی کسب خواهد کرد. شاگردان پوپوویچ در هشت بازی دوستانه اخیر خود، پنج پیروزی و سه شکست را ثبت کردهاند؛ از جمله پیروزی مقابل نیوزیلند، کانادا و کامرون، و شکست در برابر آمریکا و کلمبیا. این نتایج نشان میدهد که استرالیا توانایی رقابت با حریفان خود در جام جهانی را داراست.
تیم ملی استرالیا که در سالهای اخیر با میانگین سنی بالا دست و پنجه نرم میکرد و این موضوع در جام ملتهای آسیا ۲۰۲۳ نیز مشهود بود، پس از روی کار آمدن پوپوویچ، شاهد جوانگرایی بوده است. برخی از بازیکنان باتجربه بالای ۳۰ سال کنار گذاشته شده و بازیکنان جوان جایگزین آنها شدهاند. ترکیب فعلی کانگوروها شامل بازیکنانی از لیگ داخلی استرالیا، لیگ MLS آمریکا و چندین لژیونر در لیگهای دسته دوم و سوم اروپا میشود.
از جمله برجستهترین لژیونرهای استرالیا در این دوره میتوان به متیو رایان (دروازهبان باتجربه لوانته با بیش از ۱۰۰ بازی ملی)، جوردن بوس (مدافع چپ هجومی فاینورد با آمار پاس گل درخشان)، کامرون بورگس (مدافع میانی چپپای سوانزی سیتی)، کانر متکالف (هافبک چندپسته سن پائولی که فصل گذشته چهارمین فصل حضور خود در بوندسلیگا را سپری کرد) و نستوری ایرانکوندا (وینگر آیندهدار واتفورد که از پدیدههای فوتبال اروپا به شمار میرود) اشاره کرد.
ترکیه؛ در جستجوی اعجاز دوباره در جام جهانی ۲۰۲۶
تیم ملی فوتبال ترکیه، با لقب ماه و ستارهنشانها که برگرفته از نمادهای ملی این کشور است، پس از طی مسیری پرفراز و نشیب، جواز حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ را کسب کرد. این تیم که در گروه D با تیمهای آمریکا، استرالیا و پاراگوئه همگروه خواهد بود، هماکنون در رده بیستودوم رنکینگ فیفا قرار دارد. ترکیه پس از کسب مقام دوم در گروه مقدماتی پایینتر از اسپانیا و بالاتر از گرجستان و بلغارستان، با پیروزی بر رقبای خود در مرحله پلیآف، جواز حضور در بزرگترین رویداد فوتبال جهان را به دست آورد.
این سومین حضور ترکها در جام جهانی خواهد بود؛ نخستین حضور آنها به سال ۱۹۵۴ بازمیگردد. اوج درخشش فوتبال ملی ترکیه در جام جهانی ۲۰۰۲ رقم خورد؛ جایی که این تیم با غلبه بر کره جنوبی در دیدار ردهبندی، مدال برنز تاریخی را به گردن آویخت. این دستاورد که پس از شکست مقابل قهرمان آن دوره، برزیل، به دست آمد، نقطهی عطفی در تاریخ فوتبال این کشور محسوب میشود. هرچند تکرار چنین موفقیتی دشوار به نظر میرسد، اما ترکیه همواره تیمی غیرقابل پیشبینی و بالقوه خطرناک در جامهای جهانی بوده است. بهترین نتیجه ترکیه در جام ملتهای اروپا نیز، صعود به نیمهنهایی یورو ۲۰۰۸ بوده است.
وینچنزو مونتلا، سرمربی ایتالیایی، هدایت «ماه و ستارهنشانها» را بر عهده دارد. این مهاجم سابق تیم ملی ایتالیا و باشگاه رم، که سابقه قهرمانی در سریآ و نایبقهرمانی در رقابتهای یورو را دارد، از سال ۲۰۱۱ وارد عرصه مربیگری شد و هدایت تیمهایی چون فیورنتینا، سمپدوریا، میلان و سویا را تجربه کرده است. مهمترین افتخارات مونتلا شامل نایبقهرمانی در کوپا ایتالیا ۲۰۱۴ با فیورنتینا، قهرمانی در سوپرجام ایتالیا ۲۰۱۶ با میلان، صعود به یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا با سویا و نایبقهرمانی در کوپا دلری ۲۰۱۸ با سویا است.
مونتلا که در دوران بازیگری با لقب هواپیمای کوچک شناخته میشد، پس از دو فصل موفقیتآمیز در سوپرلیگ ترکیه با تیم آدانا دمیر اسپور که منجر به کسب بهترین رتبه تاریخ این باشگاه در لیگ شد، به عنوان سرمربی تیم ملی ترکیه منصوب گردید و این تیم را به یکچهارم نهایی یورو ۲۰۲۴ رساند.
سبک بازی مورد علاقه مونتلا، مبتنی بر سیستم ۱-۳-۲-۴، پاسکاریهای زیاد و خلق موقعیتهای گلزنی باکیفیت است. تیم تحت هدایت او در هشت بازی اخیر خود، شش پیروزی، یک تساوی و تنها یک شکست را تجربه کرده است؛ از جمله پیروزی مقابل رومانی و گرجستان (دو بار)، تساوی با اسپانیا و شکست سنگین مقابل این تیم. این نتایج، ترکیه را به تیمی شایسته و قدرتمند بدل ساخته که میتواند رقابتهای جام جهانی را هیجانانگیزتر کند.
بدنه اصلی تیم ملی ترکیه را بازیکنان شاغل در لیگ داخلی این کشور تشکیل میدهند، اما این تیم از حضور چند لژیونر برجسته در سطح جهانی نیز بهره میبرد. از جمله مهرههای کلیدی مونتلا در جام جهانی ۲۰۲۶ میتوان به فردی کادیاوغلو (مدافع چپ ثابت برایتون)، زکی چلیک (دفاع راست رم)، هاکان چالهاناوغلو (پلیمیکر نامدار اینتر میلان)، آردا گولر (هافبک هجومی جوان رئال مادرید)، کنان ایلدیز (مهاجم آیندهدار یوونتوس)، باریش آلپر ایلماز (وینگر سرعتی گالاتاسرای) و کرم آکترکوغلو (مهاجم فنرباغچه) اشاره کرد.
فهرست تیم ملی فوتبال ترکیه در جام جهانی ۲۰۲۶
دروازهبانها: آلتای باییندیر، ارسین دستاناوغلو، مرت گونوک، محمد شنگزر و اوغورجان چاکر
مدافعان: عبدالکریم بارداکچی، احمدجان کاپلان، چاغلار سویونجو، ارن المالی، فردی کادیاوغلو، مریح دمیرال، مرت مولدور، مصطفی اسکیهلاچ، اوزان کاباک، سامت آکایدین، یوسف آکچیچک و زکی چلیک
هافبکها: آتاکان کارازور، دمیر اگه تیکناز، هاکان چالهاناوغلو، اسماعیل یوکسک، کان آیهان، اورکون کوکچو، صالح اوزجان، آرال شیمشیر و آردا گولر
مهاجمان: باریش آلپر ییلماز، جان اوزون، دنیز گول، عرفان جان قهوهچی، کنعان ییلدیز، کرم آکتورکاوغلو، اوغوز آیدین، یونس آکگون و یوسف ساری
پاراگوئه؛ نماینده قدرتمند آمریکای جنوبی در جام جهانی ۲۰۲۶
تیم ملی فوتبال پاراگوئه، ملقب به آلبیروخا به معنی سفید و قرمزها، به عنوان آخرین تیم از منطقه آمریکای جنوبی، جواز حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ را کسب کرد. این تیم که در گروه D رقابتها با تیمهای آمریکا، استرالیا و ترکیه همگروه شده است، در حال حاضر در رده چهلم رنکینگ فیفا قرار دارد. پاراگوئه پس از کسب مقام ششم در مسابقات انتخابی آمریکای جنوبی، موفق شد بالاتر از تیمهایی چون بولیوی، ونزوئلا، پرو و شیلی، و تنها پایینتر از غولهای این قاره (آرژانتین، اکوادور، کلمبیا، اروگوئه و برزیل) قرار گیرد و به عنوان یکی از شرکتکنندگان جام جهانی معرفی شود.
این نهمین حضور پاراگوئه در جام جهانی خواهد بود؛ کشوری که از اعضای بنیانگذار این رقابتها در سال ۱۹۳۰ محسوب میشود. بهترین دستاورد «آلبیروخا» در تاریخ جام جهانی، رسیدن به مرحله یکچهارم نهایی در جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی است. در آن دوره، پاراگوئه پس از ارائه بازیهای درخشان، در یک بازی نزدیک مغلوب قهرمان آن دوره، اسپانیا، شد. سفید و قرمزها پس از سه دوره غیبت، اکنون امیدوارند تا بتوانند موفقیت سال ۲۰۱۰ را تکرار کنند. لازم به ذکر است که پاراگوئه دو بار قهرمانی در جام ملتهای آمریکای جنوبی (کوپا آمهریکا) را در سالهای ۱۹۵۳ و ۱۹۷۹ در کارنامه دارد.
هدایت تیم ملی پاراگوئه بر عهده گوستاوو آلفارو، مربی باتجربه آرژانتینی، است. آلفارو که دوران بازیگری کوتاهی داشته، از سال ۱۹۹۲ وارد دنیای مربیگری شد و با حدود ۳۴ سال تجربه، هدایت ۱۷ تیم مختلف از جمله باشگاههای متعدد در لیگ برتر آرژانتین، الاهلی عربستان و همچنین تیمهای ملی اکوادور و کاستاریکا را بر عهده داشته است. مهمترین افتخارات آلفارو شامل دو قهرمانی در لیگ برتر آرژانتین با آرسنال ساراندی در فصل ۱۲-۲۰۱۱ و با بوکا جونیورز در فصل ۲۰-۲۰۱۹، قهرمانی در کوپا سودامریکانا در سال ۲۰۰۷ با آرسنال ساراندی و صعود به جام جهانی ۲۰۲۲ با اکوادور و جام جهانی ۲۰۲۶ با پاراگوئه است.
تیم تحت هدایت او در هشت بازی اخیر خود، سه پیروزی، دو تساوی و سه شکست را به ثبت رسانده است؛ از جمله پیروزی مقابل مکزیک و یونان، و شکست در برابر کره جنوبی، مراکش و آمریکا. این نتایج، پاراگوئه را به عنوان نمایندهای متوسط و قابل احترام در آمریکای جنوبی معرفی میکند. بیشتر بازیکنان تیم ملی پاراگوئه در لیگهای قاره آمریکا، به ویژه لیگ داخلی، لیگ آرژانتین، برزیل و MLS آمریکا توپ میزنند. با این حال، «آلبیروخا» از چند لژیونر کلیدی در لیگهای معتبر بهره میبرد که کیفیت فنی و سطح بازی تیم را ارتقا میبخشند.
از جمله بازیکنان برجسته پاراگوئه میتوان به عمر آلدرت (مدافع میانی چپپای ساندرلند)، گوستاوو گومز (کاپیتان و مدافع میانی قدرتمند پالمیراس)، دیگو گومز (هافبک راستگرای برایتون با ۱۰ گل در این فصل)، میگل آلمیرون (وینگر سابق نیوکاسل)، خولیو انسیسو (هافبک هجومی جوان و تکنیکی استراسبورگ) و آنتونیو سانابریا (مهاجم باتجربه کرمونزه) اشاره کرد.
سبک بازی شاگردان آلفارو بر دفاع منسجم و لایهای متمرکز است؛ رویکردی که پاراگوئه را به دومین خط دفاعی برتر در مسابقات انتخابی آمریکای جنوبی تبدیل کرد. این تیم همچنین بیشترین تعداد تکل موفق را به نام خود ثبت کرده که نشاندهنده قدرت فیزیکی بالای بازیکنان آن است. پاراگوئه با اتکا به ضدحملات سریع و خطرناک، آمادگی دارد تا در گروه خود، رقبای سرسختی چون آمریکا، ترکیه و استرالیا را به چالش بکشد و برای صعود بجنگد. پرسش اینجاست که آیا رویکرد دفاعی و فیزیکی «آلبیروخا» برای عبور از مرحله گروهی کافی خواهد بود؟
نظر شما