به گزارش خبرگزاری ایمنا، در گزارشی که توسط شبکه روسی راشا تودی منتشر شده است، نویسنده تاکید میکند که از همان روز انتخاب آمریکا، کانادا و مکزیک بهعنوان میزبانان جام جهانی ۲۰۲۶، تصمیم گرفته است در هیچ نقشی با این تورنمنت همکاری نکند؛ تصمیمی که به گفته او به دلیل «فشارهای سیاسی علیه فیفا» و روند انتخاب میزبان گرفته شده است.
در ادامه این گزارش آمده که پس از رد پیشنهاد همکاری برای جام جهانی، آمریکا و رژیم صهیونیستی حملاتی را علیه ایران آغاز کردند و کانادا نیز از این اقدامات حمایت کرد. نویسنده معتقد است با همان منطقی که فیفا و یوفا در سال ۲۰۲۲ برای تعلیق روسیه و بلاروس به کار بردند، اکنون نیز باید درباره جام جهانی ۲۰۲۶ تصمیم مشابهی گرفته شود.
در بخش دیگری از این مطلب به تعلیق فوتبال روسیه پس از آغاز جنگ اوکراین اشاره شده است. نویسنده که مدعی است در جریان مذاکرات مربوط به تعلیق فوتبال روسیه حضور داشته، میگوید تصمیم یوفا و فیفا در آن زمان بر اساس «حفظ امنیت بازیکنان، داوران و هواداران» گرفته شد.
او سپس این پرسش را مطرح میکند که چرا اکنون فیفا درباره میزبانی آمریکا و کانادا موضع مشابهی ندارد؛ کشورهایی که به ادعای گزارش، در درگیریهای منطقهای نقش مستقیم دارند. در گزارش همچنین آمده است که نگرانیهای امنیتی درباره برگزاری مسابقات در چنین شرایطی میتواند جدی باشد و امنیت کامل ورزشگاهها و هواداران قابل تضمین نیست.
اینفانتینو و اتهام نفوذ آمریکا در فوتبال جهان
در ادامه گزارش راشا تودی، نویسنده به روند انتخاب میزبان جام جهانی ۲۰۲۶ پرداخته و مدعی شده آمریکا پس از ناکامی در رقابت میزبانی سال ۲۰۲۲ مقابل قطر، تلاش گستردهای برای نفوذ بیشتر در ساختار فیفا انجام داد.
در این گزارش آمده است که در سال ۲۰۱۰، انتخاب روسیه و قطر بهعنوان میزبانان جامهای جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ خشم آمریکا و انگلیس را به همراه داشت. نویسنده معتقد است از همان زمان فشارهای گستردهای علیه روسیه، قطر و مدیران وقت فیفا آغاز شد؛ از پروندههای مربوط به فساد و دوپینگ گرفته تا تلاش برای تغییرات مدیریتی در فوتبال جهان.
راشا تودی به بازداشت و کنار رفتن برخی مدیران ارشد فیفا از جمله سپ بلاتر و میشل پلاتینی اشاره کرده و مدعی است دولت آمریکا با استفاده از پروندههای قضایی، ساختار مدیریتی فیفا را دچار تغییر کرد. در ادامه این گزارش آمده است که جیانی اینفانتینو پس از رسیدن به ریاست فیفا در سال ۲۰۱۶، اصلاحاتی را اجرا کرد که به گفته نویسنده «در راستای منافع واشنگتن» بوده است.
نویسنده سپس به رایگیری انتخاب میزبان جام جهانی ۲۰۲۶ اشاره میکند؛ جایی که آمریکا، کانادا و مکزیک موفق شدند میزبانی مسابقات را به دست آورند. در این بخش ادعا شده است که بسیاری از فدراسیونها تمایل داشتند مراکش میزبان شود، اما در نهایت پرونده مشترک آمریکای شمالی برنده شد.
در ادامه گزارش، از جیانی اینفانتینو با عنوان فردی یاد شده که رابطه نزدیکی با دولت آمریکا دارد و همین موضوع موجب شده است تصمیمات فیفا در برابر برخی کشورها متفاوت باشد.
بازی با آتش
در ادامه این گزارش آمده است که با وجود اعتراض برخی کشورهای عضو یوفا به حضور تیمهای رژیم صهیونیستی در رقابتهای اروپایی، هیچ کشوری حاضر نشده مقابل این تیمها بازی نکند. نویسنده همچنین به حوادث مربوط به هواداران مکابی تلآویو اشاره میکند و مینویسد برخی گروههای هواداری این باشگاه در چند شهر اروپایی با محدودیت یا ممنوعیت روبهرو شدهاند، اما به گفته او، «مسائل امنیتی نیز تحتالشعاع ملاحظات سیاسی قرار گرفته است.»
در بخش دیگری از گزارش، به موضع فدراسیون فوتبال ایرلند درباره دیدار با رژیم صهیونیستی در لیگ ملتهای اروپا اشاره شده و آمده است که مسئولان فوتبال این کشور با تأکید بر اینکه «ورزش باید فراتر از سیاست باشد» از انجام این مسابقه دفاع کردهاند، در حالی که همین نهاد پیشتر با حضور تیمهای روسیه در رقابتهای اروپایی مخالفت کرده بود.
راشا تودی در ادامه مینویسد: «اگر خشم جهانی نسبت به تحولات غزه، حملات به لبنان و جنگ علیه ایران برای فیفا کافی نیست تا درباره میزبانی آمریکا و کانادا تجدیدنظر کند، پس هیچچیز کافی نخواهد بود.»
نویسنده این مطلب معتقد است جام جهانی ۲۰۲۶ به یکی از «بحثبرانگیزترین» دورههای تاریخ این رقابتها تبدیل شده و برخلاف جامهای جهانی روسیه و قطر که با فشارها و انتقادات گسترده رسانهای روبهرو بودند، درباره میزبانی آمریکا، کانادا و مکزیک پرسشهای جدی کمتری مطرح شده است.
در پایان این گزارش آمده است: «فوتبال در ساختاری بسته، آلوده به فساد و دور از واقعیتهای جهان اداره میشود؛ از تبانی و پولشویی گرفته تا مسائل مربوط به حقوق بشر؛ با این حال، اکنون بیش از هر زمان دیگری فرصت وجود دارد تا کسانی که واقعاً فوتبال را دوست دارند، صدای خود را بلند کنند.»
راشا تودی در پایان تأکید میکند که از نگاه نویسنده، تنها راه اثرگذاری واقعی، خودداری کشورهای حاضر از شرکت در جامجهانی است؛ اتفاقی که به اعتقاد او «احتمال وقوعش تقریباً صفر است.»
نظر شما