به گزارش خبرگزاری ایمنا، در تقویم زندگی ملت ایران، همیشه رویدادهایی رخ میدهد که گویی سرنوشت آنها را برای ثبت در تاریخ و جاودانگی در حافظه جمعی این سرزمین برگزیده است و امسال، اول ذیالحجه، ماهی که میزبان کرامت است، با رویدادی بینظیر و در عین حال تکاندهنده همراه شد.
سالروز ازدواج فرخنده حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه زهرا (س) که نماد کامل کمال انسانی، عشق پاک و همبستگی در خانواده است، امسال رنگ و بویی متفاوت و حماسی به خود گرفت. این سالروز که همواره با نام شادی، برکت و آغاز زندگی مشترک گره خورده است، امسال در سایهسار اقتدار ملی و پس از گذراندن یکی از حساسترین دورانهای تاریخ معاصر ایران برگزار شد.
ایران اسلامی، پس از تحمل سنگینترین حملات هوایی و نظامی توسط ائتلاف آمریکا و رژیم صهیونیستی در جنگ ۴۰ روزه، حالا نه تنها ایستاده بود، بلکه سرافرازتر از پیش ظاهر شده بود و ایران با موشکهای دقیق خود، کنترل تنگه هرمز و با ارادهای پولادین، پیام داد که این ملت زیر بار زور نخواهد رفت.
در چنین فضایی، زوجهای جوانی که امسال عهد ازدواج بستند، انتخابی آگاهانه و الهی داشتند، آنها میخواستند آغاز زندگی مشترکشان را با عزت، آزادی و استقلال گره بزنند و میدانستند که شادی آنها در سایه امنیت و اقتداری است که مدافعان و ارتش ایران با خون خود تضمین کردهاند.
این گزارش، روایتی است از دلهایی که در روزهای پس از جنگ، با امید به آینده روشنتر میتپیدند، روایتی از عشقی که در میان آوارهای جنگ و در سایه پرچم ایران شکوفا شد، روایتی از زوجهایی که جشن ازدواج خود را به یک میدان نبرد برای صلح و یک رژه برای اقتدار تبدیل کردند و به جهان نشان دادند که زندگی در ایران جریان دارد و هیچ قدرتی نمیتواند چرخه عشق و امید را متوقف کند.
آغاز متفاوت مسیر زندگی مشترک
سالها بود که زوجهای جوان، روز ازدواجشان را در فضایی خانوادگی جشن میگرفتند، اما امسال فضای شهرها با هیاهوی پیروزی و شادی، متفاوت بود. جنگ ۴۰ روزه که آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران تحمیل کرده بودند، با واکنش قاطع و موشکی ایران و کنترل تنگه هرمز به پیروزی نزدیک شد و این رویداد، آغاز فصلی نو از اقتدار و خودباوری بود.
امسال زوجهای جوان خود را سربازان جبهه نرمی میدانستند که در خط مقدم عشق و وفادار به ایران، زندگی میسازند، آنها میدانستند که این آرامش و شادی، مدیون فداکاری مدافعان سرزمین است.
در این روزها، شهرها بوی پیروزی میدهد و زوجهای جوان با احساس مسئولیتی عمیق، تصمیم گرفتند که جشن خود را از انحصار خانواده کوچک خود خارج کنند تا شادی آنها با شادی ملت یکی شود؛ آنها میدانستند که هر ذره از شادی آنها، در سایه امنیت ملی جریان دارد و این امنیت، حاصل ایستادگی یک ملت است.
رژهای عاشقانه در خیابانهای پیروزی
تصاویری که از این جشنها منتشر شد، گویای تمام یک دنیا احساس بود، جیپهای نظامی که برای میدان نبرد آراسته شده است و خاک و غبار جنگ را به خود میبیند، امسال با گلهای رنگارنگ و روبانهای سفید و قرمز آراسته شده بودند. این تضاد میان ابزار جنگ و نماد عشق، زیباترین تصویر هنری بود که در این روز خلق شد.
زوجهای جوان با لباسهای سفید و پاک، سوار بر این وسایل نقلیه میشدند و در میان جمعیت انبوه مردمی که با پرچم ایران در دست، آنها را تشویق میکردند، حرکت میکردند.
این رژه خودرویی زوجهای جوان، یک بیانیه سیاسی و اجتماعی است و پیامی که این زوجها به جهان مخابره میکردند، این بود که حتی در سختترین شرایط، عشق و زندگی در ایران جریان دارد و هیچ قدرتی نمیتواند امید را از دلها بزداید.
مردم در کناره خیابانها، با اشک شوق و لبخند، از این زوجها عکس میگرفتند و در دل فریاد میزدند که ایران زنده است و این فریاد، فریاد امید بود، فریادی که نشان میداد ملت ایران، حتی در روزهای سخت، توانایی ساختن و امید را دارد.
پاسداشت یاد شهدا و رهبر شهید انقلاب در هر پیوند مهر
در این جشنها، نام شهدا و بهویژه رهبر شهید انقلاب، با احترام و عشق یاد شد و زوجهای جوان در میادین و خیابانها، دعایی برای روح پاک آنها خواندند. آنها میدانستند که امروز آنها در سایه خون شهدا و با حمایت رهبری که شهید شدند، جشن میگیرند.
این حضور، نشانهای از وفاداری نسل جدید به ارزشهای انقلاب بود و زوجین جوان با این کار به جهان نشان دادند که ایران کشوری است که عشق به شهدا و رهبرش، در رگهای هر فرزندش جاری است.
پرچم ایران؛ همراه همیشگی عشق جوانان
تمام مردم ایران خود را شریک شادی زوجهای جوان میدانستند و تجمعات شبانه در میادین اصلی شهرها، فضایی حماسی و در عین حال صمیمی ایجاد کرده است و مردم با دستهای خالی، اما با دلهای پر از عشق، برای این زوجها آرزوی خوشبختی میکنند.
این همبستگی، نشاندهنده این بود که ایران، یکپارچه و متحد است و هیچ جنگی و هیچ تحریمی نمیتواند این همبستگی را بشکند. زوجهای جوان، نمادی از این امید و این همبستگی بودند و آنها نشان دادند که زندگی، حتی در سایه تهدیدها و جنگ، ادامه دارد و زیباتر از همیشه است.
در تمام این تصاویر و ویدیوها، یک عنصر مشترک وجود داشت که آن هم پرچم ایران است؛ این پرچم در کنار زوجهای جوان، در دست مردم و حتی روی جیپهای نظامی نصب شده بود. پرچم ایران، نماد هویت و استقلال این ملت است و وجود پرچم در این جشنها، نشاندهنده این است که عشق به وطن و عشق به همسر، دو روی یک سکه هستند.
پرچم ایران، در باد میلرزید و رنگهای سبز، سفید و قرمز آن، نماد ایمان، پاکی و شهادت بود؛ زوجها هنگام تعهد به یکدیگر، قرآن در دست گرفتند و پرچم ایران را در کنار خود نگه داشتند و این عمل، نمادی از پیوند مقدس میان دین، میهن و خانواده بود.
آنها به خداوند سوگند یاد کردند که در پناه پرچم ایران، به یکدیگر وفادار بمانند و همواره مدافع ارزشهای این سرزمین باشند و این تعهد، تعهدی است که فراتر از یک زندگی مشترک، به یک تعهد ملی تبدیل شده است.
پیامی برای جهانیان؛ عشق در پناه مقاومت
این جشنها، پیامی واضح برای تمام جهان داشت، پیامی مبنی بر اینکه ایران، کشوری است که حتی در سختترین شرایط، زندگی را رها نمیکند و عشق و امید، قویتر از هر موشک و تحریمی است.
زوجهای جوان ایران به جهان نشان دادند که با اقتدار و شجاعت، آیندهای روشن برای خود و کشورشان میسازند، آنها با این کار، امیدی تازه به دلهای مردم ایران دادند و نشان دادند که ایران، هرگز فراموش نخواهد کرد که چگونه از خاکستر جنگ، دوباره برخواهد خاست.
جشن ازدواج زوجهای جوان در اول ذیالحجه امسال، رویدادی ملی و حماسی بود، روایتی از عشق که در سایه مقاومت ریشه دوانده بود، روایتی از زندگی که در پناه ایران اسلامی شکوفا شده بود و این زوجها با حضورشان در خیابانها و میادین، یادآوری کردند که ایران، کشوری است که در آن حتی در سختترین روزها نیز امید و عشق زنده است.
آنها با پرچم ایران در دست، به جهان نشان دادند که ایران، زنده است و زنده خواهد ماند و این جشن، تنها آغاز راهی بود که با عشق و ایمان به خدا و وطن، ادامه خواهد یافت.
امسال زوجهای جوان الگویی شدند برای نسلهای آینده، آنها نشان دادند که میتوان عاشق بود، بدون اینکه از دفاع از میهن غافل شد و میتوان شاد بود، بدون اینکه از یاد شهدا غافل شد.
روزهایی که میگذرد، آغاز فصلی نو در تاریخ عاشقی ایران است، فصلی که در آن، هر عشقی در سایه پرچم ایران تعظیم میکند و در آن، هر شادی، با نام خدا و با یاد شهدا گره میخورد.
با اطمینان به آینده نگاه میکنیم، اطمینانی که ریشه در تاریخ پرفراز و نشیب این سرزمین دارد و اطمینانی که میگوید ایران، هرگز شکستناپذیر است و عشق در ایران، تا ابد زنده خواهد ماند.
نظر شما