به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، شهر آستین در ایالت تگزاس طی سالهای اخیر به نمونهای برجسته در حوزه سیاستگذاری اقلیمی و تابآوری شهری تبدیل شده است. تجربه این شهر نشان میدهد که مدیریت تغییرات اقلیمی تنها به کاهش انتشار گازهای گلخانهای محدود نمیشود، بلکه با کیفیت زندگی، عدالت اجتماعی، سلامت عمومی و ثبات اقتصادی نیز ارتباطی مستقیم دارد. همین رویکرد، آستین را به الگویی قابلتوجه برای مدیران شهری تبدیل کرده است.
در آغاز، فعالیتهای اقلیمی آستین در شرکت انرژی این شهر متمرکز بود. دلیل این تمرکز آن بود که شهرداری مالک و ادارهکننده خدمات مهمی همچون برق، آب، پسماند، فرودگاه و مرکز همایشها محسوب میشد. در آن دوره، تمرکز اصلی بر کاهش انتشار گازهای گلخانهای و سیاستهای انرژی قرار داشت. اما با افزایش پیچیدگی چالشهای اقلیمی، ساختار مدیریت این حوزه نیز دگرگون شد و مسئولیت اقدامات اقلیمی از شرکت انرژی به اداره پایداری منتقل شد؛ نهادی که به دفتر مدیریت شهر متصل است و وظیفه هماهنگی کلان و میانبخشی را بر عهده دارد.
این تغییر ساختار نشاندهنده درک جدیدی از مسئله اقلیم در آستین بود؛ اینکه حتی اگر شهر در کاهش انتشار موفق شود، بخشی از پیامدهای تغییر اقلیم اجتنابناپذیر است و باید برای سازگاری با آن برنامهریزی کرد. بر همین اساس، آستین نخستین گامهای عملی خود در حوزه تابآوری را با پروژهای آغاز کرد که با حمایت اداره فدرال بزرگراهها، اثر رویدادهای شدید اقلیمی بر سیستم حملونقل شهری را بررسی میکرد. همزمان، با همکاری دانشگاه، نخستین پیشبینیهای اقلیمی شهر تهیه شد که سناریوهای مختلف انتشار و شرایط احتمالی آبوهوایی تا پایان قرن را نشان میدادند و هنوز هم مبنای ارزیابی ریسک در این شهر محسوب میشوند.
مدیران آستین چهار تهدید اصلی اقلیمی را شناسایی کردهاند که شامل گرمای شدید، خشکسالی، سیل و آتشسوزی جنگلها میشود. علاوهبر این، سرمای شدید نیز بهعنوان ریسکی مهم اما غیرمنتظره در نظر گرفته میشود. تابستانهای طولانی و گرم، خشکسالی پایدار، سیلابهای ناگهانی در منطقه و خطر آتشسوزی در نواحی جنگلی شهری، از مهمترین چالشهایی هستند که زیرساختها و شهروندان را تهدید میکنند.
نکته مهم در تجربه آستین، تحول در تعریف تابآوری است. در سه سال اخیر، این مفهوم از یک برداشت تنها اقلیمی فراتر رفته است و موضوعاتی همچون قابلیت پرداخت، فرصت اقتصادی و برابری اجتماعی را نیز دربر گرفته است. از نگاه مسئولان شهر، تابآوری واقعی در نقطه تلاقی بحرانهای اقلیمی، فشارهای اقتصادی و نابرابریهای اجتماعی معنا پیدا میکند. هدف نهایی، تضمین زندگی سالم، باثبات و ایمن برای همه شهروندان، بهویژه گروههای آسیبپذیر و جلوگیری از تأثیر نامتناسب رویدادهای شدید بر آنان است.
در حوزه اجرا، اداره پایداری آستین با وجود تیمی کوچک، نقش مرکز هماهنگی، هدایت و مشاوره را برای دیگر بخشهای شهری ایفا میکند. بر این اساس، هر اداره باید تابآوری را در مأموریت تخصصی خود نهادینه کند؛ اداره برق بر قابلیت اطمینان شبکه تمرکز دارد، خدمات آب بر زیرساختهای مقاوم سرمایهگذاری میکند و بخش بهداشت عمومی روی کاهش آسیبپذیری انسانها کار میکند. شورای شهر نیز این رویکرد را در بودجهریزی و ارائه خدمات شهری وارد کرده است.
آستین برای سنجش پیشرفت از شاخصهایی همچون تعداد ادارات دارای برنامه تابآوری، سطح هماهنگی میانبخشی، تعداد پروژههای زیرساختی اجراشده و میزان دسترسی به مراکز گرمایشی و سرمایشی استفاده میکند. حرکت بهسمت سنجش شاخصهای پیامدی همچون سلامت، رفاه و تحرک اقتصادی نیز در دستور کار قرار دارد.
تجربه آستین نشان میدهد که موفقیت در مدیریت اقلیمی شهری نیازمند تابآوری جامع، هماهنگی میانبخشی و ارتباط مؤثر با شهروندان است؛ بهویژه زمانی که اقدامات اقلیمی در قالب منافع ملموس روزمره همچون ایمنی، کیفیت زندگی و کاهش هزینهها توضیح داده شوند
نظر شما