به گزارش خبرگزاری ایمنا از مازندران، ۷۶ شب است که مردم ایران با حضوری گسترده در خیابانها، صحنههایی رقم زدهاند که نگاه جهانیان را به خود جلب کرده است؛ حضوری که در آن زن و مرد، پیر و جوان، در کنار یکدیگر ایستادهاند و تصویری از همبستگی و همدلی ملی را به نمایش گذاشتهاند.
در این میان، شهر بابل، شهر بهارنارنج همچون دیگر شهرهای کشورمان جلوهای کمنظیر از این ایستادگی را به نمایش گذاشته است، مردمی که در این شبهای متمادی حتی زیر باران و در میان بادهای شدید با حضوری پرشور در خیابانها گرد هم میآیند و خیابانهای شهر را به صحنهای از غیرت، ایمان و همبستگی تبدیل میکنند، تداوم این حضور، نشان از ارادهای جمعی دارد که بسیاری آن را جلوهای از روحیه مقاومت و امید در میان مردم میدانند.
در این میان، حضور بانوان بیش از هر چیز جلب توجه میکند، زنان بابلی در این شبها با همراهی خانوادههای خود، جلوهای از مشارکت خانوادگی در عرصه اجتماعی را رقم زدهاند. بسیاری از آنان همراه با فرزندان و همسرانشان در این گردهماییهای شبانه حضور پیدا میکنند؛ حضوری که نشاندهنده روحیه مسئولیتپذیری اجتماعی و پیوند عمیق خانواده با مسائل جامعه است.
زهرا یکی از این زنان است که شبها خود را به خیابان میرساند، او که دانشجوی ترم چهارم پزشکی در بابل است در گفتوگو با خبرنگار ایمنا میگوید: با توجه به اینکه کلاسهایمان مجازی است، هر شب در برنامههای شبانه شهر شرکت میکنم. همه خانواده بعد از نماز مغرب و عشا به سمت امامزاده قاسم و چهارراه شهربانی حرکت میکنیم.
وی ادامه میدهد: مادرم همیشه شام را زودتر آماده میکند تا بتوانیم بهموقع از خانه خارج شویم، در واقع مشوق اصلی حضور ما در این برنامهها مادرم است، زمانی که در کنار جمعیت قرار میگیریم، حس آرامش و امید بیشتری پیدا میکنیم.
در میان حاضران، افراد مسنتر نیز روایتهای خود را از این شبها دارند، «خاله کلثوم» که سالها از عمرش گذشته و خاطراتی از دوران جنگ تحمیلی اول نیز دارد، به خبرنگار ایمنا میگوید: حضور زنان در چنین صحنههایی تنها یک موضعگیری نیست؛ بلکه نشان میدهد که خانوادهها چگونه میتوانند در امور اجتماعی مشارکت داشته باشند.
به گفته وی، این نوع حضور به فرزندان میآموزد که مسئولیت اجتماعی بخشی از زندگی خانوادگی است و نقش مادران در ایجاد آرامش و امید در خانوادهها بسیار پررنگ است.
از سوی دیگر، برخی زنان با نمادهایی از زندگی روزمره خود در این گردهماییها شرکت میکنند، برای نمونه «شهربانو» که هر شب همراه یکی از دوستانش با ابزارهای کشاورزی در این برنامهها حضور دارد، هم میگوید: این ابزارها نمادی از کار و تلاش مردم این منطقه است؛ مردمی که به گفته وی هم در کار و هم در دفاع از خانه و زندگی خود استوارند.
در همین زمینه، عباس بخشنده از اساتید دانشگاهی شهرستان بابل معتقد است که در بسیاری از تجربههای تاریخی، زنان نقش مهمی در تقویت تابآوری اجتماعی داشتهاند.
وی به خبرنگار ایمنا میگوید: زنان با ایجاد همبستگی، انتقال تجربه و تقویت هویت جمعی، میتوانند چرخهای از امید را در جامعه فعال کنند.
به باور این استاد دانشگاه، در شرایط دشوار اجتماعی، خانوادهها میتوانند از حالت منفعل خارج شده و به کنشگران فعال اجتماعی تبدیل شوند، فرایندی که در آن نقش مادران و زنان خانواده در ایجاد اعتماد، امید و همدلی بسیار تعیینکننده است.
به گزارش ایمنا، کارشناسان بر این باورند که کنشگری زنان ایرانی در شرایط بحرانی میتواند تأثیرات عمیقی بر ساختار اجتماعی داشته باشد، حضور آنان نهتنها پیوندهای خانوادگی را تقویت میکند، بلکه شبکههای اجتماعی گستردهتری از همکاری و همبستگی را شکل میدهد و به افزایش تابآوری جامعه کمک میکند.
در میان روایتهای این شبها، آنچه بیش از هر چیز دیده میشود حضور خانوادههایی است که در کنار یکدیگر به خیابان آمدهاند. زنانی که در کنار مادر بودن، نقش پیونددهنده امید و آرامش در خانواده را نیز بر عهده دارند و با همراه کردن فرزندان و همسرانشان، تجربهای تازه از مشارکت اجتماعی را شکل دادهاند. شاید همین حضور آرام و پیوسته است که خیابانهای بابل را در این شبها به صحنهای از همبستگی و امید تبدیل کرده است؛ صحنهای که روایت آن تنها به یک شهر محدود نمیشود و تصویری از پیوند جامعه و خانواده در روزهای پرچالش به نمایش میگذارد.
نظر شما