به گزارش خبرگزاری ایمنا، در شرایطی که فضای امنیتی منطقه و کشور تحت تأثیر تهدیدات مستمر رژیم صهیونیستی و اقدامات خصمانه دشمنان قرار دارد، پرسشها و ابهاماتی درباره حضور نداشتن علنی و رسانهای رهبر معظم انقلاب اسلامی در افکار عمومی مطرح شده است؛ مسئلهای که برخی تلاش کردهاند با دامن زدن به شایعات و فضاسازی رسانهای، آن را به ابزاری برای جنگ روانی علیه کشور تبدیل کنند.
با این حال، بررسی واقعیتهای امنیتی جهان امروز نشان میدهد که در شرایط جنگی و در رویارویی با دشمنی که پیشتر دست خود را به ترور عالیترین مقام کشور آلوده کرده و هیچ پایبندی به قوانین بینالمللی، اصول انسانی یا ملاحظات حقوقی ندارد، رعایت شدیدترین تدابیر حفاظتی برای شخصیتهای ارشد نظام، نه یک انتخاب بلکه ضرورتی اجتنابناپذیر است.
در بسیاری از کشورهای جهان نیز هنگام بروز بحرانهای امنیتی، جنگها یا تهدیدهای تروریستی، سطح حفاظت از مقامات ارشد به شکل محسوسی افزایش پیدا میکند و محدودیت در حضورهای عمومی یا رسانهای، بخشی طبیعی از پروتکلهای حفاظتی محسوب میشود؛ موضوعی که در جمهوری اسلامی ایران، با توجه به سابقه ترور رهبران، دانشمندان و فرماندهان ارشد کشور، حساسیت دوچندانی دارد.
وقتی یک ویدئو میتواند مختصات یک اتاق را لو بدهد
در عصر هوش مصنوعی، انتشار یک تصویر یا ویدئوی کوتاه دیگر تنها یک پیام رسانهای ساده نیست؛ هر فایل تصویری میتواند به یک «بمب اطلاعاتی» برای سرویسهای جاسوسی تبدیل شود.
امروز سامانههای برپایه هوش مصنوعی قادرند تنها با تحلیل زاویه نور، سایهها و جزئیات محیط، زمان تقریبی ضبط و حتی موقعیت جغرافیایی محل فیلمبرداری را تخمین بزنند. موضوعی که موجب شده مفهوم «امنیت رسانهای» وارد مرحلهای متفاوت شود.
کارشناسان حوزه امنیت سایبری معتقدند حتی جزئیاتی که برای مخاطب عادی بیاهمیت به نظر میرسند، میتوانند برای اتاقهای عملیات اطلاعاتی ارزش حیاتی داشته باشند؛ از انعکاس تصویر در عینک و شیشه گرفته تا صدای پسزمینه، نوع نورپردازی، نویزهای محیطی و حتی مدل دوربین یا تلفن همراهی که تصویر با آن ثبت شده است.
هوش مصنوعی چگونه مکان افراد را شناسایی میکند؟
فناوریهای نوین تحلیل تصویر، امروز قادرند با استفاده از مدلسازی سهبعدی، بازتاب نور و بررسی پسزمینه تصاویر، موقعیت تقریبی دوربین را روی نقشه مشخص کنند. حتی بازتابهای ثبتشده روی سطوح براق همچون شیشه، فلز، عینک یا قرنیه چشم میتواند جزئیاتی از محیط اطراف را آشکار کند.
از سوی دیگر، فایلهای ویدئویی حاوی «فراداده» یا متادیتا هستند؛ اطلاعاتی شامل زمان ثبت، نوع دستگاه، مدل سنسور و در بعضی موارد مختصات جغرافیایی که استخراج آن برای سرویسهای اطلاعاتی پیچیده کار دشواری نیست.
تحلیلگران رسانهای معتقدند در جهان امروز، دشمن تنها منتظر یک تصویر واضح از چهره افراد نیست، بلکه از هر پیکسل تصویر و هر ثانیه صوت برای استخراج داده استفاده میکند.
از تحلیل صدا تا شناسایی موقعیت جغرافیایی
پیچیدگی فناوریهای جاسوسی تنها به تصویر محدود نمیشود. هر محیط بسته، بهدلیل ابعاد و نوع معماری، دارای «امضای صوتی» منحصربهفردی است و سامانههای هوش مصنوعی میتوانند با تحلیل بازتاب صدا و نویزهای محیط، نوع فضا و حتی موقعیت احتمالی آن را تشخیص دهند.
حتی نوسانات بسیار جزئی شبکه برق در مناطق مختلف نیز میتواند در فایلهای صوتی و تصویری ثبت شود؛ دادههایی که در تحلیلهای اطلاعاتی مورد استفاده قرار میگیرند.
سرویسهای جاسوسی با استفاده از شبیهسازهای دکل مخابراتی قادرند تلفنهای همراه را فریب داده و ضمن ردیابی موقعیت، مسیرهای ارتباطی و اطلاعات جانبی را استخراج کنند.
امنیت رسانهای؛ ضرورتی فراتر از دیده شدن
در همین راستا، محسن رضایی عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز در روزهای اخیر در گفتوگو با شبکه المیادین، درباره علت محدودیت حضور رسانهای رهبر انقلاب اظهار کرد: «دلیل این موضوع، ملاحظات امنیتی و حفاظتی است، چراکه رژیم صهیونیستی بهدنبال اجرای عملیات تروریستی در ایران است.»
وی با اشاره به تجربه ترور رهبر شهید انقلاب و تهدیدات آشکار دشمنان علیه مقامات ارشد جمهوری اسلامی، تأکید کرد که در شرایط فعلی، حفاظت از رهبر انقلاب از حساسیت ویژهای برخوردار است.
با در نظر گرفتن این واقعیات، کارشناسان معتقدند در جهان امروز، «دیده نشدن» در برخی مقاطع بخشی از الزامات نبرد اطلاعاتی و امنیتی است؛ نبردی که در آن، یک تصویر ساده یا یک ویدئوی چندثانیهای میتواند به اندازه یک عملیات میدانی اهمیت داشته باشد.
نظر شما