به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، داستان جنبش بینالمللی هلال احمر و صلیب سرخ به سال ۱۸۵۹ و میدان نبرد سولفرینو در شمال ایتالیا بازمیگردد. آنجا بود که «هنری دونان»، بازرگان جوان سوئیسی، شاهد صحنهای هولناک از جنگهای استقلال ایتالیا بود؛ نبردی پانزده ساعته که بیش از چهل هزار کشته و مجروح بر جای گذاشت و امکانات پزشکی در فاصلهای دور از میدان نبرد قرار داشتند.
دونان که از این مصیبت دچار آشفتگی شده بود، دست به کار شد و با کمک مردم محلی و با شعار «ما همه برادریم»، خانهها و کلیساها را به بیمارستانهای موقت تبدیل کرد و بدون توجه به وابستگی نظامی مجروحان، سه روز و سه شب به آنها خدمت رساند. سه سال بعد، او خاطرات خود را در کتابی به نام «خاطرهای از سولفرینو» منتشر کرد و در آن دو پیشنهاد اساسی مطرح کرد: نخست، تشکیل انجمنهای داوطلب امدادی در زمان صلح برای آموزش پرستاران و آمادهسازی تجهیزات پزشکی برای زمان جنگ و دوم، تصویب یک معاهده بینالمللی برای حمایت از مجروحان جنگی و خنثی بودن پرسنل پزشکی و بیمارستانها.
این ایدهها خیلی زود به ثمر نشست. در سال ۱۸۶۳، کمیته بینالمللی صلیب سرخ (ICRC) در ژنو تأسیس شد و یک سال بعد، اولین کنوانسیون ژنو به تصویب رسید که پایههای حقوق بشردوستانه بینالمللی را بنیان نهاد. در سال ۱۹۰۱ نیز هنری دونان به عنوان نخستین برنده جایزه صلح نوبل شناخته شد .
از صلیب سرخ تا هلال احمر
پرچم این جنبش به پاسداشت ملیت بنیانگذار سوئیسیاش، نمادی از معکوس پرچم این کشور (صلیب سرخ بر زمینه سفید) است. در سال ۱۸۷۶، امپراتوری عثمانی اعلام کرد که به جای صلیب از نماد هلال احمر برای آمبولانسهای خود استفاده خواهد کرد. این نماد بعداً توسط دیگر کشورهای اسلامی پذیرفته شد و در سال ۱۹۲۹ به طور رسمی به عنوان نمادی از این جنبش به رسمیت شناخته شد. امروزه بسته به منطقه جغرافیایی، هر یک از این نمادها کاربرد دارند، اما اصول و اهداف آنها یکی است.
جنبش بینالمللی هلال احمر و صلیب سرخ امروز از سه رکن اصلی تشکیل شده است: کمیته بینالمللی صلیب سرخ (ICRC)، فدراسیون بینالمللی جمعیتهای هلال احمر و صلیب سرخ (IFRC) و ۱۹۱ جمعیت ملی در سراسر جهان. این مجموعه عظیم با بهرهمندی از بیش از میلیونها داوطلب، به عنوان بزرگترین شبکه بشردوستانی جهان شناخته میشود که تقریباً در هر جامعهای، از روستاهای دورافتاده گرفته تا کلانشهرها، حضوری فعال دارد.
ایده بزرگداشت یک روز جهانی برای صلیب سرخ اولین بار پس از جنگ جهانی اول مطرح شد. هدف برگزاری اقدامی سالانه بود که در سراسر جهان مطرح شود و سهمی عمده در برقراری صلح داشته باشد. پس از سالها، سرانجام هشتم ماه مه، سالروز تولد هنری دونان، به عنوان روز جهانی انتخاب شد و نخستین بار در سال ۱۹۴۸ با نام «روز بینالمللی صلیب سرخ» گرامی داشته شد. از سال ۱۹۸۴، این روز با عنوان «روز جهانی هلال احمر و صلیب سرخ» شناخته میشود.
نظر شما