چرا دیپلماسی به ابزار تثبیت پیروزی‌های جنگی تبدیل شده است؟

کارشناس سیاسی گفت: پس از جنگ تحمیلی، نگاه ما به مذاکره این است که دیپلماسی یکی از ابزارهای اصلی جنگ برای تثبیت موقعیت‌های به‌دست‌آمده محسوب می‌شود؛ در واقع تلاش داریم با روش‌های سیاسی و دیپلماتیک، دستاوردهای چهل‌روزه ابتدایی جنگ را که با پیروزی‌های میدانی همراه بود، تثبیت کنیم.

محمدحسن دهقانی در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا اظهار کرد: پس از جنگ تحمیلی، نگاه ما به مذاکره این است که دیپلماسی یکی از ابزارهای اصلی جنگ برای تثبیت موقعیت‌های به‌دست‌آمده محسوب می‌شود. در واقع تلاش داریم با روش‌های سیاسی و دیپلماتیک، دستاوردهای چهل‌روزه ابتدایی جنگ را که با پیروزی‌های میدانی همراه بود، تثبیت کنیم.

وی افزود: از منظر راهبردی، دیپلماسی یکی از مراحل اجرای تاکتیک‌های جنگی است؛ نه اینکه جنگ پایان یافته و اکنون تنها وارد فضای سیاسی شده باشیم. به تعبیر دقیق‌تر، دیپلماسی ابزاری برای تحقق اهداف جنگ و تثبیت پیروزی‌ها است.

این کارشناس مسائل بین‌الملل ادامه داد: درک صحیح این است که مذاکره، ادامه مسیر جنگ با مدلی متفاوت است. اگر این چارچوب تحلیلی را بپذیریم، برداشت ما از گفت‌وگوهای دیپلماتیک نیز تغییر می‌کند و می‌توانیم نتایج و رفتار طرف مقابل را دقیق‌تر ارزیابی کنیم.

دهقانی با اشاره به مذاکرات اسلام‌آباد گفت: در این مذاکرات، هدف اصلی ما ارزیابی طرف مقابل در فضای پساجنگ چهل‌روزه بود تا مشخص شود آمریکا چه مسیری را برای ادامه این تقابل انتخاب می‌کند. بر اساس شواهد، مقامات آمریکایی از جمله دونالد ترامپ بارها اعلام کرده‌اند که تمایلی به ادامه جنگ ندارند و حتی توان ادامه آن را نیز ندارند.

وی تأکید کرد: این مواضع در اظهارات مختلف مقامات آمریکایی، از جمله پیام‌ها و مصاحبه‌های مسئولان ارشد، تکرار شده و همگی نشان می‌دهد هدف آن‌ها ورود به جنگ نظامی نیست.

دهقانی ادامه داد: در چنین شرایطی، راهبرد آمریکا تغییر یافته و به سمت فشارهای اقتصادی و تلاش برای ایجاد بی‌ثباتی داخلی حرکت کرده است؛ به‌گونه‌ای که ابتدا از مسیر محاصره اقتصادی وارد شده و سپس با تشدید فشارها، به‌دنبال ایجاد ناآرامی داخلی و بهره‌برداری از آن هستند.

وی درباره اقدامات اخیر آمریکا افزود: اقداماتی همچون نمایش «پروژه آزادی در تنگه هرمز» نیز در همین چارچوب قابل تحلیل است، چراکه در این اقدامات نیز تأکید می‌شود هدف، درگیری نظامی با ایران نیست، بلکه اقداماتی به‌اصطلاح دفاعی دنبال می‌شود.

این کارشناس مسائل بین‌الملل خاطرنشان کرد: با وجود این مواضع، آرایش نظامی آمریکا در منطقه، از جمله استقرار نیروها، تجهیزات و ناوهای جنگی، نشان‌دهنده حفظ گزینه نظامی است.

دهقانی در توضیح این تناقض ظاهری گفت: ایالات متحده همواره از تهدید به‌عنوان ابزار فشار استفاده می‌کند؛ به این معنا که با نمایش توان نظامی، تلاش دارد طرف مقابل را وادار به پذیرش خواسته‌های خود در میز مذاکره کند.

وی تصریح کرد: با این حال، تاکنون هیچ‌یک از اهداف آمریکا، چه در حوزه دیپلماتیک و چه در حوزه تهدید نظامی، محقق نشده است.

دهقانی افزود: ایران نیز مسیر خود را دنبال کرده است و حتی پیشنهادهای مرحله دوم مذاکره را نپذیرفته و برای جلوگیری از تفسیرهای متفاوت، مواضع خود را به‌صورت مکتوب ارائه کرده است.

وی ادامه داد: با وجود ادعاهای مطرح‌شده از سوی طرف آمریکایی درباره توافق، هیچ توافق مکتوبی میان دو طرف شکل نگرفته است.

دهقانی گفت: تحقق نتیجه در مسیر دیپلماسی نیازمند تضمین‌های مشخص است که در شرایط فعلی نشانه‌ای از آن دیده نمی‌شود؛ بنابراین، در کنار مطالبه هوشیاری از سوی مسئولان، افکار عمومی نیز باید با رصد دقیق اخبار و تحلیل‌ها، از نگرانی‌های بی‌مورد پرهیز کند.

کد خبر 968989

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.