به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، یکی از مهمترین رویکردهای سنگاپور، ادغام معیارهای دوستدار پرندگان در فرایند شهرسازی است. پروژه مسکونی موسوم به وودلی در این کشور نمونه بارزی از این نگاه محسوب میشود. در این پروژه ۱۳.۲ هکتاری که در سالهای اخیر به بهرهبرداری رسیده، بلوکهای ساختمانی بهگونهای طراحی شدهاند که مسیر حرکت پرندگان مهاجر را آسان کند. معماران این پروژه با حفظ تپههای طبیعی موجود و کاشت بیش از ۳۰۰ درخت جدید، زیستگاهی امن برای پرندگانی ایجاد کردهاند که از مسیر مهاجرتی شرق آسیا-استرالیا استفاده میکنند.
در این پروژه بامهای مرتفع رصد پرندگان در طبقات هشتم ساختمانهای مسکونی تعبیه شده است تا ساکنان بتوانند بدون ایجاد مزاحمت برای پرندگان، از تماشای آنها لذت ببرند، همچنین یک منطقه حائل ۵۰ متری اطراف پارک پرندگان این کشور ایجاد شده است که به پل حیات وحش موسوم به «ماندای» متصل میشود و عبور امن پرندگان را ممکن میسازد.
سازمان پارکهای ملی سنگاپور برنامه گستردهای برای احیای زیستگاههای طبیعی در دست اجرا دارد. یکی از جالبترین نمونهها، تبدیل یک پناهگاه نظامی قدیمی از دوران جنگ جهانی دوم به کلونی بزرگ پرندگان بومی است. این پناهگاه در سنتوزا اکنون میزبان بزرگترین کلونی شناختهشده پرستوها در سنگاپور است. اداره پارکهای ملی با تبدیل این مکان به یک مرکز آموزشی تفریحی، ضمن حفاظت از این پرندگان، فرصت آشنایی شهروندان با آنها را نیز فراهم کرده است.
در تالابهای سونگای بولوه نیز میتوان نمونههای زیبایی از لانهسازی طبیعی پرندگان را مشاهده کرد. پرندگانی همچون مرغ بافنده که با استفاده از منقار قوی خود لانههای گرهدار و بافتهشده میسازند و مرغ خیاط که با مهارتی شگفتانگیز برگها را با تار عنکبوت به هم میدوزند و لانهای در دل برگها ایجاد میکنند، از جمله گونههایی هستند که در این ذخیرهگاه طبیعی زندگی میکنند.
سنگاپور از سال ۲۰۱۱ ابتکاری به نام «جامعه در طبیعت» را اجرا میکند که جنبشی ملی برای حفاظت از میراث طبیعی این کشور است و شهروندان را در پروژههای علمی مشارکتی متعددی دخیل میسازد. از جمله این برنامهها میتوان به رصد فصلی پرندگان باغچهها اشاره کرد که در آن شهروندان با مشاهده و ثبت پرندگان محلی، دادههای ارزشمندی برای حفاظت از گونهها جمعآوری میکنند. برنامه تخصصی دیگری نیز برای پایش حواصیلها و بوتیمارها در سراسر سنگاپور اجرا میشود، همچنین برنامه رصد سنجاقکها، هرچند به طور ویژه برای حشرات طراحی شده است، اما بهدلیل نقش سنجاقکها در سلامت تالابها که زیستگاه پرندگان آبزی هستند، برای حفاظت از پرندگان نیز اهمیت دارد.
سنگاپور برای رویارویی با چالش پرندگان مزاحم شهری، بهویژه کبوترها و کلاغها، رویکردی چندلایه و علمی را در پیش گرفته است. در مدیریت کبوترها، سال ۲۰۲۴ برنامه پایلوتی در سه منطقه این کشور اجرا شد که ترکیبی از روشهای کنترل مستقیم جمعیت با روشهای انسانی، افزایش نظارت بر نقاط تغذیه با دوربینهای مداربسته، اجرای قانون علیه غذا دادن به پرندگان (با ۵۰ مورد جریمه در مدت کوتاه)، همکاری با اتحادیههای صنفی و رستورانها برای مدیریت بهتر پسماندهای غذایی و برگزاری جلسات آموزشی برای سالمندان بهمنظور تشویق آنها به جایگزینهای طبیعتمحور همچون پرندهنگری یا باغبانی را شامل میشد.
این برنامه چنان موفق بود که جمعیت کبوترها در سه منطقه مورد نظر حدود ۵۰ درصد کاهش یافت و شکایات مرتبط نیز ۳۴ درصد کمتر از میانگین پیشبینیشده بود، به همین دلیل، این برنامه از ژوئن ۲۰۲۵ به سه منطقه دیگر نیز گسترش یافته است. در زمینه مدیریت کلاغها نیز باید گفت جمعیت این پرندگان در سنگاپور طی ۱۰ سال حدود ۲۰ برابر افزایش یافته و از هفت هزار قطعه در سال ۲۰۱۶ به حدود ۱۶۰ هزار قطعه در سال ۲۰۲۴ رسیده است که این افزایش بهدلیل دسترسی آسان کلاغها به غذای باقیمانده انسان رخ داده است. سال ۲۰۲۵ حدود ۱۵ هزار شکایت مرتبط با کلاغها ثبت شد که سه برابر سال ۲۰۲۰ است و بیش از دو هزار مورد آن شامل حمله فیزیکی به شهروندان بوده است. سنگاپور برای مقابله با این مشکل، پس از توقفی موقت بهدلیل حادثه، مجدد شکار کنترلشده را در مناطق مسکونی از سر گرفته است و آن را کنار روشهای دیگری همچون حذف لانهها، برخورد با تغذیه غیرمجاز و آموزش شهروندان به کار میگیرد.
نظر شما