به گزارش خبرگزاری ایمنا، رسانههای آزاد، روزنامهها و مطبوعات در هر جامعهای از ارکان توسعه و دموکراسی بهشمار میآید، بر این اساس خبرگزاری ایمنا، مرور عناوین مطبوعات کشور را بهصورت روزانه در دستور کار خود دارد.
روزنامه ایران با تیتر «نه» پکن به واشنگتن به بیان موضع چین در قبال تحریمهای آمریکا علیه شرکتهای نفتی و پتروشیمی خود که در معاملات با ایران همکاری داشتهاند، پرداخت و نوشت: چین در اقدامی کمسابقه، به شرکتهای داخلی خود دستور داده است که تحریمهای آمریکا علیه پنج پالایشگاه و شرکت پتروشیمی چینیِ متهم به همکاری در معاملات نفتی با ایران را به رسمیت نشناسند و از آنها تبعیت نکنند. این تصمیم از نگاه ناظران، صرفاً یک واکنش سیاسی به فشارهای واشنگتن نیست، بلکه نشاندهنده ورود پکن به مرحلهای تازه در مقابله با تحریمهای فراسرزمینی آمریکا و حمایت عملیتر از تداوم تجارت انرژی با ایران است.
وزارت بازرگانی چین رسماً اعلام کرده است که هرگونه شناسایی، اجرا یا تبعیت از تحریمهای آمریکا علیه پنج شرکت چینی به دلیل «نقش در معاملات نفتی ایران» ممنوع است. این پنج شرکت شامل «هنگلی پتروکمیکال (دالیان)»، «شاندونگ شوگوآنگ لوچینگ پتروکمیکال»، «شاندونگ جینچنگ پتروکمیکال گروپ»، «هبی شینهای کمیکال گروپ» و «شاندونگ شنگشینگ کمیکال» هستند. پکن این اقدامات آمریکا را مصداق «اعمال ناموجه فراسرزمینی قوانین خارجی» دانسته و تأکید کرده است که این محدودیتها تجارت عادی بین شرکتهای چینی و طرفهای ثالث را مختل میکند و با حقوق بینالملل در تعارض است.
اهمیت این تصمیم در آن است که چین این بار فراتر از محکومیت لفظی، با استفاده از سازوکار حقوقی داخلی خود، اقدام اجرایی انجام داده است. این اولین بار است که پکن از «دستور انسداد» (blocking order) به صورت رسمی استفاده میکند.
روزنامه کیهان با تیتر «پیشبینی نفت ۲۰۰ تا ۳۰۰ دلاری هشدار غولهای نفتی جهان» به تحلیل وضعیت قیمت نفت و تأثیر تحولات منطقه بر آن پرداخت و نوشت: معاملهگران نفتی خود را برای سناریوی افزایش قیمت نفت به ۲۰۰ تا ۳۰۰ دلار در هر بشکه آماده میکنند، در حالی که شرکتهای بزرگ نفتی نسبت به این افزایش شدید هشدار میدهند. قیمت نفت به دلیل بسته ماندن احتمالی تنگه هرمز به روی آمریکا و متحدانش، همچنان روند صعودی دارد. این وضعیت به عنوان نتیجه تجاوز آمریکا و اسرائیل به ایران با استفاده از امکانات کشورهای جنوب خلیجفارس توصیف شده است.
گزارش بلومبرگ حاکی از آن است که حذف یک میلیارد بشکه نفت از مسیر تنگه هرمز، بازار جهانی را در آستانه جهش قیمتها و فروپاشی کامل تقاضا قرار داده است. علیرغم تلاشهای آمریکا برای دستکاری بازار، نفت برنت آتی (کاغذی) از مرز ۱۲۶ دلار در هر بشکه عبور کرده که بالاترین قیمت از زمان آغاز جنگ علیه ایران محسوب میشود.
اگرچه قیمت نفت آتی برنت با نرخ حدود ۱۰۸ دلار به تعطیلات پایان هفته رسید، اما نفت در معاملات واقعی با قیمتهای بالاتری معامله میشود. در روزی که نفت آتی برنت ۱۰۷ دلار و ۳۰ سنت بود، قیمت نفت فیزیکی در اروپا ۱۲۵ دلار و در آسیا تا ۱۴۰ دلار نیز معامله شد. «آدی ایمسیروویچ»، تاجر و تحلیلگر بینالمللی قیمتگذاری نفت، اعلام کرده که قیمت نفت برنت فیزیکی (جی ایکس) ۱۲۲ دلار و ۵۸ سنت و (آرگوس) ۱۲۲ دلار و ۵۵ سنت در هر بشکه است. این شرکتها از مراجع معتبر در زمینه ارائه قیمتهای مرجع و لحظهای در بازارهای جهانی انرژی هستند.
روزنامه جوان با تیتر «ترامپ در تنگنای بد و غیرممکن» به تحلیل وضعیت فعلی دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در مواجهه با چالشهای بینالمللی، به ویژه در قبال ایران، پرداخت و نوشت: این مقاله ادعا میکند که ترامپ از واقعیتهای جهان بیخبر است و مشاورانش با ارائه اطلاعات نادرست، او را به سمت تصمیمات نابخردانه سوق میدهند. نویسنده با تشبیه ترامپ به یک قمارباز، معتقد است که او به دلیل حس پیروزی، به دنبال ماجراجوییهای بیشتر است و تنها با یک شکست ویرانگر، این مسیر را رها خواهد کرد. ترامپ در باتلاقی گرفتار شده اما از آن بیخبر است یا توان پذیرش شکست را ندارد.
در جهان امروز، تحلیلگران سیاسی و اقتصادی کمی برای آمریکا و ترامپ آرزوی خیر میکنند. کریس مارتنسون، تحلیلگر اقتصادی، هشدار میدهد که جنگ ایران یک بحران فیزیکی است نه مالی، و فدرال رزرو قادر به «چاپ کردن نفت» نیست. اما ترامپ همچنان در سرزمین خیالی زندگی میکند و گمان میکند با شکلدهی به اخبار، واقعیت تغییر میکند. سازمان اطلاعات سپاه نیز فرصتها و امکانات آمریکا را «محدود» میداند. ترامپ دیگر نمیتواند مانند بحرانهای مالی گذشته پول چاپ کند یا با نمایش قدرت پیروز شود. «توافق بد» با ایران برای او شکستی تحقیرآمیز و «عملیات غیرممکن» (آغاز دوباره جنگ) هر روز سختتر و ویرانگرتر میشود. او اکنون باید بین «مرگ با جنگ» یا «پذیرش توافق» یکی را انتخاب کند.
جمهوری اسلامی ایران، با بیاعتمادی کامل به دشمن، شرایط جنگی و پساجنگ را مدیریت میکند و برخلاف آمریکا که با «توییتدرمانی» به دنبال کسب اعتبار است، متجاوزان را «قورباغه پز» میکند. در حال حاضر، نه تنها در ایران، بلکه در منطقه و جهان، اعتبار آمریکا به شدت کاهش یافته است. امپراتوری پوشالی آمریکا که بر قدرت رسانهای و تبلیغات بنا شده بود، با ماجراجوییهای ترامپ در جنگ رمضان فرو ریخته است. در مقابل، جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک قدرت بزرگ و مؤثر منطقهای در حال طلوع است. این قدرت، به تنهایی و با اتکا به توان داخلی خود، دشمنان را به خاک ذلت نشانده است. هیچ تحلیلگر منصفی را نمیتوان یافت که جز از «پیروزی ملت ایران» سخن بگوید. ترامپ اکنون با «دزدی دریایی» در هزاران کیلومتر دورتر از آبهای ساحلی ایران، برای بازگشایی «تنگه استراتژیک هرمز» تلاش میکند؛ تلاشی که محکوم به شکست است.
روزنامه دنیای اقتصاد با تیتر «جوانگریزی در بازار کار» به بررسی وضعیت نگرانکننده اشتغال جوانان در اقتصاد ایران پرداخت و نوشت: بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، در سال گذشته جمعیت در سن کار حدود ۸۲۵ هزار نفر افزایش یافته، اما تنها ۵۷ هزار شغل جدید ایجاد شده است؛ آماری که نشان میدهد ظرفیت جذب نیروی جدید، بهویژه جوانان، بسیار محدود بوده است. هرچند نرخ بیکاری کل کشور در زمستان ۱۴۰۴ برای جمعیت ۱۵ ساله و بیشتر به ۷.۶ درصد رسیده و نسبت به سال قبل ۰.۲ واحد درصد کاهش یافته، اما وضعیت بیکاری جوانان روندی معکوس داشته است.
طبق این دادهها، نرخ بیکاری جوانان ۱۵ تا ۲۴ ساله با افزایش ۰.۲ واحد درصدی به ۲۱.۲ درصد رسیده که بهمراتب بالاتر از متوسط کل است. همچنین نرخ بیکاری جوانان ۱۸ تا ۳۵ ساله نیز ۰.۳ واحد درصد افزایش یافته است. این آمارها نشان میدهد در دورههای بیثباتی اقتصادی، فشار اصلی بر دوش جوانان قرار میگیرد.
گزارش با اشاره به شرایط اقتصادی زمستان ۱۴۰۴ از جمله نوسانات شدید نرخ ارز، قطعیهای مکرر اینترنت و افزایش نااطمینانی در فضای کسبوکار، تأکید میکند که این عوامل موجب محدود شدن فرصتهای شغلی شده و نخستین پیامد آن در بازار کار جوانان نمایان شده است. در این میان، شکاف جنسیتی نیز قابل توجه است؛ نرخ بیکاری مردان جوان ۱۵ تا ۲۴ ساله به ۱۸.۳ درصد رسیده، در حالی که نرخ بیکاری زنان جوان با جهش ۰.۹ واحد درصدی به ۳۴.۹ درصد افزایش یافته که نشاندهنده موانع جدیتر برای ورود و ماندگاری زنان جوان در بازار کار است.
روزنامه اعتماد با تیتر «راند آخر زورآزمایی؟» به تحلیل تنشها و مذاکرات میان ایران و آمریکا پرداخت و نوشت: در حال حاضر شاهد زورآزمایی دو کشور هستیم که هر کدام با وارد کردن فشار بر دیگری، سعی در تغییر معادلات میدانی به نفع خود دارند. ایالات متحده با محاصره دریایی ایران، حلقه فشار حداکثری را تکمیل کرده و اکنون در انتظار نتایج استراتژی خود است. از این رو، بعید به نظر میرسد واشنگتن با پیشنهاد جدید ایران موافقت کند، چرا که خواسته آمریکا صرفاً رایزنی بیقید و شرط درباره برنامه هستهای ایران است. در مقابل، ایران با مدیریت تنگه هرمز، دشمن را در شرایط سختی قرار داده و همین امر موجب شده تا آمریکا با چالشهای جدی در زمینه هزینههای انرژی و سوخت داخلی روبرو شود.
اخیراً نشریات غربی به نقل از منابع آگاه مدعی شدهاند که ایران یک پیشنهاد ۱۴ بندی بهروز شده به ایالات متحده ارائه کرده است. این پیشنهاد شامل توافقاتی مهم برای بازگشایی تنگه هرمز، پایان محاصره دریایی آمریکا و خاتمه دائمی جنگ در ایران و لبنان است. همچنین گزارش شده که این پیشنهاد به عنوان یک گام بزرگ در جهت کاهش تنشها و حرکت به سوی صلح تلقی میشود و یک ضربالاجل یک ماهه برای مذاکرات جهت دستیابی به توافق کامل تعیین شده است.
بر اساس گزارشهای منتشر شده، ایران در این طرح خواستار رفع محاصره دریایی و آزادسازی داراییهای بلوکه شده خود شده است. موضوعاتی از قبیل تضمین عدم تجاوز نظامی و لغو تحریمها نیز در دستور کار قرار دارد. به ادعای برخی ناظران، این پیشنهاد بر پایان جنگ در تمام جبههها، به ویژه در لبنان، تأکید دارد.
نظر شما