به گزارش خبرگزاری ایمنا و به نقل از رسانههای بینالمللی، در شرایطی که فضای میدانی درگیریها با یک وقفه نسبی همراه شده، به نظر میرسد تهران با رویکردی هوشمندانه در حال تبدیل تهدیدها به فرصتهای راهبردی است؛ فرصتی که اینبار نه در میدان نبرد، بلکه در حوزه فناوریهای نظامی و شناخت دقیقتر از توانمندیهای طرف مقابل معنا پیدا میکند.
بر اساس گزارشها، ایران با بررسی بقایای تسلیحات پیشرفتهای که در حملات اخیر مورد استفاده قرار گرفتهاند، روند مهندسی معکوس را در دستور کار قرار داده است؛ مسیری که پیشتر نیز در کارنامه صنایع دفاعی کشور دیده شده و به یکی از نقاط قوت ایران در رویارویی با محدودیتهای خارجی تبدیل شده است. تجربه چند دههای در این حوزه نشان داده که ایران توانسته با تکیه بر دانش بومی، فناوریهای پیچیده را بازتولید کرده و حتی در برخی موارد آنها را بهینهسازی کند.
مهندسان نظامی ایران در حال بررسی بقایای موشکهای «تامهاوک»، پهپادهای «ریپر»، بمبهای «GBU-39»، موشکهای «JASSM» و بمبهای سنگرشکن «GBU-57» هستند که در حملات اخیر آمریکا و اسرائیل به کار رفتهاند. «جیم لمسون» تحلیلگر سابق سیا، به سابقه چند دههای تهران در مهندسی معکوس اشاره کرده که از جمله شامل شبیهسازی موتورهای پیشرفته توربوفن است.
زمانبندی احتمالی برای بازتولید تسلیحات و اقدامات مقابلهای
- بازتولید فناوریهای پیشرفته آمریکایی مانند موتور موشک «JASSM» ممکن است بیش از پنج سال زمان ببرد.
- توسعه راهکارهای مقابله با سامانههای دشمن میتواند تنها در عرض چند ماه انجام شود و امکان تطبیق سریعتر دفاعی را فراهم کند.
- ایران ممکن است برای تسریع در شناخت آسیبپذیریهای تسلیحات آمریکایی، از دانش روسیه و چین بهره بگیرد.
تحلیلگران بر این باورند که اهمیت این اقدام تنها به افزایش توان تسلیحاتی محدود نمیشود، بلکه دسترسی به بقایای این تجهیزات، امکان شناسایی نقاط ضعف و آسیبپذیریهای آنها را نیز فراهم میکند. این مسئله میتواند در کوتاهمدت به ارتقای سامانههای دفاعی ایران منجر شود؛ بهگونهای که حتی پیش از بازتولید کامل این فناوریها، راهکارهای مقابله با آنها طراحی و عملیاتی شود.
در واقع، اگرچه بازسازی کامل بعضی از این تسلیحات ممکن است زمانبر باشد، اما توسعه ابزارهای مقابلهای میتواند در بازهای کوتاهتر انجام شود؛ موضوعی که توازن قوا را در میدان نبرد به شکل محسوسی تحت تأثیر قرار میدهد.
خویشتنداری ایران در برابر رویکردهای تهاجمی
در سوی دیگر، در حالی که مقامات رژیم صهیونیستی از آمادگی برای ازسرگیری درگیری سخن میگویند، وابستگی این تصمیم به چراغ سبز آمریکا نشاندهنده محدودیتهای راهبردی این رژیم است. این در حالی است که ایران، با در نظر گرفتن رویکردی مبتنی بر خویشتنداری و تمرکز بر تقویت درونی، تلاش دارد بدون ورود به چرخه فرسایشی جنگ، توان بازدارندگی خود را افزایش دهد.
همزمان، سیاست ایالات متحده در تداوم فشار اقتصادی بهجای تشدید درگیری نظامی، بیانگر آن است که گزینه نظامی بهتنهایی نتوانسته اهداف مورد نظر واشنگتن را محقق کند و اکنون ابزارهای غیرمستقیم در دستور کار قرار گرفتهاند.
بازتعریف معادلات؛ از میدان نبرد تا میدان فناوری
مجموع این تحولات نشان میدهد که صحنه تقابل، بهتدریج از درگیری مستقیم نظامی به رقابتی پیچیدهتر در حوزه فناوری، اقتصاد و راهبردهای بلندمدت در حال انتقال است. در چنین شرایطی، موفقیت ایران در بهرهبرداری از فرصتهای فناورانه میتواند فاصله موجود با رقبا را کاهش داده و معادلات آینده را به نفع خود تغییر دهد.
در نهایت، آنچه امروز در حال شکلگیری است، تنها یک واکنش تاکتیکی نیست، بلکه بخشی از یک راهبرد کلان برای تبدیل فشارها به ظرفیتهای جدید است؛ راهبردی که اگر با استمرار همراه شود، میتواند نهتنها موازنه قدرت را تغییر دهد، بلکه دست برتر ایران را در تحولات پیشرو تثبیت کند.
نظر شما