به گزارش خبرگزاری ایمنا، دکلان رایس، هافبک آرسنال پس از شکست روز یکشنبه تیمش مقابل رقیب مستقیم قهرمانی یعنی منچسترسیتی، به همتیمیهایش گفت: «کار تمام نشده است.»؛ در واقع رایس درست میگفت؛ رقابت برای قهرمانی هنوز به پایان نرسیده است؛ موضوعی که با پیروزی نهچندان قاطع سیتی مقابل برنلی در روز چهارشنبه نیز تایید شد.
شاگردان پپ گواردیولا با برد یک بر صفر در ورزشگاه ترف مور به صدر جدول رسیدند. (البته تنها به لطف گلهای زده بیشتر)
زمانی که ارلینگ هالند تنها پنج دقیقه از آغاز بازی گل اول را به ثمر رساند، به نظر میرسید سیتی قصد دارد اختلاف گل قابل توجهی با آرسنال ایجاد کند. آنها در واقع هم باید چنین کاری را انجام میدادند؛ ۲۸ شوت زدند که ۹ تای آن در چارچوب بود، اما به شکل عجیبی نتوانستند گلهای بیشتری به ثمر برسانند.
هالند پس از بازی از تکرار سوالها درباره اهمیت این فرصتسوزیها ناراحت شد و تأکید کرد: در چنین شرایطی کسب سه امتیاز مهمترین نکته است؛ نکتهای که در نگاه کلی درست به نظر میرسد.
با این حال، به ثمر رساندن تنها یک گل مقابل برنلی یک فرصت از دسترفته بود؛ فرصتی که بدون شک در پایینترین نقطه فصل آرسنال، روحیهای هرچند اندک به این تیم داده است.
حالا سوال این است که آیا آرسنال شجاعت لازم را دارد تا از این فرصت استفاده کند و فاصلهای با سیتی ایجاد کند یا نه.
تلاش برای بردهای خفیف یک بر صفر
آرسنال بدون تردید در موقعیتی بسیار دشوار قرار دارد. رقابت قهرمانی باید تا اینجای کار تمام شده بود؛ شاگردان میکل آرتتا تنها کمی بیش از یک ماه پیش ۱۰ امتیاز اختلاف داشتند و حتی بهعنوان مدعی کسب چهارگانه مطرح میشدند. اما دو شکست پیاپی در لیگ، بههمراه باخت در فینال جام اتحادیه مقابل سیتی و شکست شوکهکننده در مرحله یکچهارم نهایی جام حذفی برابر ساوتهمپتون، بار دیگر تردیدهای قدیمی درباره استحکام ذهنی این تیم را زنده کرده است.
فشار حالا بهطور کامل روی دوش آرتتا و بازیکنانش است تا ثابت کنند توانایی فتح یک جام بزرگ را دارند و از ثبت یکی از تلخترین فروپاشیهای تاریخ فوتبال جلوگیری کنند.
با این حال، به شکلی عجیب، این وضعیت خطرناک اما قابل جبران میتواند به آنها کمک کند، چرا که تیمی که به گفته وین رونی، در طول فصل سعی داشته است «با بردهای یک بر صفر کار را دربیاورد» به سبک کلاسیک جورج گراهام، حالا دیگر چارهای جز حمله و تمامکردن کار ندارد.
ذهنیت ضربات پنالتی
با این حال، آرسنال حالا در موقعیتی بسیار خاص قرار گرفته؛ همامتیاز با صدرنشین و تنها پنج هفته تا پایان لیگ باقی مانده. شرایطی شبیه به ضربات پنالتی است؛ جایی که توپچیها این فرصت را دارند که دو ضربه اول را مقابل هواداران خودشان بزنند.
در فاصله یک هفته، آرسنال در ورزشگاه امارات میزبان نیوکاسل و فولام خواهد بود. این یعنی آنها نهتنها میتوانند پیش از بازی بعدی سیتی، شش امتیاز فاصله ایجاد کنند، بلکه فرصت دارند تفاضل گل خود را هم به شکل قابل توجهی افزایش دهند.
نیوکاسل در شرایط بسیار بدی قرار دارد؛ آنها تنها سه برد در ۱۲ بازی اخیر لیگ داشتهاند و از اوایل سال جدید میلادی تاکنون فقط یک کلینشیت ثبت کردهاند. به همین دلیل، ادی هاو، سرمربی این تیم، حتی بیشتر از آرتتا تحت فشار است.
در سوی دیگر، مارکو سیلوا، سرمربی فولام از نظر روحی وضعیت بهتری دارد بهویژه با شایعاتی که او را به نیمکت چلسی لینک میکند، با این حال تیم او هم شرایط ایدهآلی ندارد. فولام در رده دوازدهم جدول قرار دارد، تنها دو پله و سه امتیاز بالاتر از نیوکاسل و در خط دفاعی هم مشکلات جدی دارد؛ آنها این فصل ۴۶ گل دریافت کردهاند، حتی بیشتر از ناتینگهام فارست که در خطر سقوط است.
البته اینکه آرسنال واقعاً توانایی شکست دادن هر دو تیم و حتی بردهای پرگل مقابل آنها را دارد یا نه، همچنان محل بحث است.
دلایل برای خوشبینی
اعتمادبهنفس آرسنال در جریان چهار شکست در شش بازی اخیر در تمام رقابتها بهوضوح آسیب دیده است بهویژه نمایش پراسترس آنها در شکست غیرمنتظره دو بر یک خانگی مقابل بورنموث که بسیار نگرانکننده بود.
با این حال، هرچند روی کین، قهرمان هفتباره لیگ برتر، با نظر میکا ریچاردز درباره وجود نکات مثبت در شکست مقابل سیتی مخالفت کرد، اما همکار او در اسکای اسپورت بیراه هم نمیگفت. آرسنال در آن بازی جسارت بیشتری نسبت به انتظار نشان داد و اگرچه تنها گلشان هدیهای از جانلوئیجی دوناروما بود، اما در نیمه دوم موقعیتهای کافی خلق کردند که حداقل یک امتیاز کسب کنند.
با این حال، شاید آرسنال در اتحاد بیش از حد باز بازی کرد. در چندین صحنه، آنها در معرض ضدحملات خطرناک قرار گرفتند؛ موضوعی که پیش از بازی حتی قابل تصور هم نبود. پیشبینی این بود که آرتتای محتاط، تیمش را عقب نگه دارد تا حداقل یک تساوی بگیرد؛ نتیجهای که حتی گواردیولا هم اعتراف کرده بود میتوانست قهرمانی را قطعی کند.
بازی تهاجمی؛ آرسنال باید پیشگام باشد!
چالش اصلی حالا برای سرمربی آرسنال، ایجاد تعادل مناسب در بازی مقابل نیوکاسل است. نیازی نیست توپچیها بیمحابا حمله کنند؛ چرا که نیوکاسل بازیکنانی مانند آنتونی گوردون را دارد که در ضدحملات خطرناک هستند. اما میزبان باید از همان ابتدا بازی را در دست بگیرد و تا پایان، شدت بالایی را حفظ کند.
استراحت یکهفتهای میتواند کمک بزرگی باشد، چرا که بازیکنان کلیدی همچون دکلان رایس و مارتین زوبیمندی در هفتههای اخیر خسته به نظر میرسیدند. از سوی دیگر، دیدار با فولام که بین دو بازی احتمالی سنگین لیگ قهرمانان مقابل اتلتیکومادرید قرار میگیرد، میتواند حتی چالشبرانگیزتر از بازی با نیوکاسل باشد.
با این حال، در واقعیت مشکلات آرسنال بیشتر از لحاظ ذهنی است تا بدنی.
«یک پریمیر لیگ جدید»
رایس بهتازگی گفته که به انتقادها از سبک بازی آرسنال اهمیتی نمیدهد، اما این موضوع باید نگرانکننده باشد، چرا که میتواند به قیمت از دست رفتن قهرمانی تمام شود. دیدگاه غالب این است که آرسنال بیش از حد محتاط است بهویژه در بازیهای بزرگ. همانطور که گری نویل، مدافع سابق منچستریونایتد، از ماه آگوست گفته بود، به نظر میرسد آرتتا بیشتر به جلوگیری از شکست فکر میکند تا بردن بازیها.
روی کین نیز اشاره کرده است که آنها سعی میکنند «ریتم بازی را با ضربات ایستگاهی و بازیسازی از عقب کنترل کنند»؛ رویکردی که در بیشتر فصل جواب داده است، اما چنین سبک پراگماتیکی بهطور معمول فقط تا حد مشخصی کارآمد است، بهویژه وقتی تیم بدون بازیکنان باتجربه در قهرمانی باشد، بنابراین افت آرسنال در این مقطع حساس چندان هم غیرمنتظره نیست.
آنها پیشتر هم در چنین موقعیتی بودهاند و موفق نشدهاند از خط پایان عبور کنند. در مقابل، منچسترسیتیِ گواردیولا هرگز پس از صدرنشینی در هفته سیوسوم، قهرمانی را از دست نداده است. از این منظر، امید بستن به لغزش سیتی حتی از آزاد گذاشتن تیم برای بازی هجومی، ریسک بیشتری دارد.
آرتتا نیز پس از شکست اخیر گفته بود که «یک لیگ برتر جدید» آغاز شده است؛ لیگی که در آن رویکرد مثبت و تهاجمی پاداش میگیرد، نه احتیاط. دیگر شعار «یک-صفر به سود آرسنال» جواب نمیدهد.
با این حال، اگر آرتتا بالاخره ترمز دستی را کامل رها کند، توپچیها میتوانند بار دیگر ابتکار عمل را در این رقابت فشرده به دست بگیرند و حتی به صدر جدول بازگردند.
نظر شما