به گزارش خبرگزاری ایمنا، در میان کوههای خاموش اردهال، سکوتی جاری است که اگر گوش بسپاری، صدایی از دل قرنها به گوش میرسد؛ صدای یک مأموریت، صدای یک ایستادگی، صدای «سلطان علی»؛ حضرت علی بن محمد باقر (ع)، فرزند بلافصل امام محمد باقر، شخصیتی که تاریخ نهتنها او را روایت کرده، بلکه بر حقانیتش شهادت داده است.
امیرحسن مظفریزاد، پژوهشگر تاریخ اسلام بهمناسبت روز تجلیل از امامزادگان و بقاع متبرکه و با اشاره به حضور رهبر شهید معظم انقلاب در بارگاه مطهر امامزادگان مشهد اردهال کاشان در تابستان ۱۳۹۵ به خبرنگار ایمنا میگوید: «بر اساس منابع معتبر از جمله تحلیلهای رسول جعفریان، هیچ تردیدی در نسبت این امامزاده به امام باقر (ع) وجود ندارد؛ او فرزندی بیواسطه و سفیری برگزیده بود.»
آغاز یک مأموریت؛ از مدینه تا اردهال
سال ۱۱۳ هجری قمری. گروهی از مردمان کاشان با دلی پر از عطش معرفت، راهی مدینه میشوند، مقصدشان روشن است؛ دیدار با امام باقر (ع). پاسخ امام، تنها یک توصیه نبود؛ یک انتخاب بود. فرزند خویش را فرستادند؛ کسی که نهتنها مبلغ که حامل یک جریان بود، حضور حضرت در منطقه، تحولی آرام اما عمیق ایجاد کرد. ایمان گسترش یافت، دلها به اهلبیت (ع) نزدیکتر شد و اردهال، به نقطهای درخشان در نقشه تشیع تبدیل شد.
اما تاریخ همیشه با حقیقت مهربان نیست، گسترش نفوذ این امامزاده، برای حکومت وقت خطرآفرین شد و سرانجام در سال ۱۱۶ هجری قمری، شمشیرها به حرکت درآمدند. حضرت علیبنمحمد باقر (ع) در کنار دهها تن از یارانش در همان سرزمینی که برای هدایت آمده بود، به شهادت رسید.
جایی که امروز «قتلگاه» نام گرفته، هنوز هم بوی آن ایستادگی را در خود دارد. اما آنچه این روایت را متفاوت میکند، این است که حتی پس از شهادت امام محمد باقر، فرزندش مأموریت را رها نکرد. او ماند، ادامه داد و در نهایت، جان خود را نیز در همین مسیر تقدیم کرد.
اردهال؛ جایی که تاریخ زنده است
مظفریزاد میگوید: نخستین ثبتهای تاریخی از این منطقه در کتاب النقض دیده میشود؛ جایی که از «مشهد» بودن این سرزمین سخن گفته شده است، در قرون بعد، شخصیتهایی چون فضلالله راوندی از رونق این بارگاه در دوره سلجوقی یاد کردهاند. یعنی اردهال، نه یک اتفاق، بلکه یک استمرار تاریخی است.
هر سال، دومین جمعه پاییز مردم به اردهال میآیند؛ نهتنها برای زیارت، بلکه برای «بازآفرینی تاریخ»؛ آیین قالیشویان، صحنهای است که در آن، مردم پیکر نمادین امامزاده را بر دوش میکشند؛ همانگونه که قرنها پیش، یارانش چنین کردند. اینجا، تاریخ تماشا نمیشود؛ زندگی میشود.
در میان روایتهای اردهال، بعضی نشانهها رنگی از شگفتی دارند، در کتاب «اجساد جاویدان» اثر علیاکبر مهدیپور، گزارشهایی از سلامت اجساد پس از قرنها نقل شده است از جمله، شهادت عینی سید شهابالدین مرعشی نجفی که از مشاهده پیکرهایی سخن گفته که گویی زمان بر آنها نگذشته است، روایتی که چه با نگاه علمی و چه با نگاه ایمانی، نمیتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد.
اما در میان تمام این روایتها، یک تصویر معاصر، معنای تازهای به اردهال بخشیده است. حضور بیتشریفات رهبر شهید انقلاب در این بارگاه. سفری سرزده، بیهیچ اعلام قبلی، بیهیچ هیاهویی. تنها برای زیارت. این حضور، بیش از یک حرکت شخصی بود؛ نشانهای از جایگاه این امامزاده در منظومه معنوی انقلاب اسلامی.
رهبر شهید انقلاب صبح یکشنبه چهاردهم شهریور ۱۳۹۵ به همراه خانواده به زیارت این امامزاده و امامزاده آقا علی عباس رفتند تا نشان دهند که مشهد اردهال، تنها یک زیارتگاه محلی نیست؛ بخشی از حافظه زنده تشیع است.
نظر شما