روایت بازمانده ناوچه دنا از قهرمانان گمنام؛ آن‌ها همه مرد بودند

به گزارش خبرگزاری ایمنا از مازندران، برای شرکت در رزمایشی که عنوان صلح بر پیشانی آن نقش بسته بود، راهی شده بودند، بی‌آنکه تجهیزات نظامی همراه داشته باشند. ملوانان ناوچه دنا در رزمایش و بندر ویشاکاپاتنام هند با برگزاری یک رژه باشکوه صلابت و اقتدار نیروی دریایی ارتش کشورمان را به منصه ظهور گذاشتند.

آنها پس از آن رژه باشکوه و باصلابت با قلب‌هایی لبریز از دوستی و صلح، عازم سرزمینشان شدند اما آنان که روزگارشان با جنایت تنیده شده است و صلح برایشان زمانی مفهوم دارد که منافع استکباری خودشان تامین شود، جنایت دیگری را به کارنامه سیاهشان افزودند.

این جنایت در آب‌های بین‌المللی اقیانوس هند رقم خورد و ملوانانی که بدون تجهیزات جنگی و سلاح نظامی با شوق در حال بازگشت به آغوش خانواده‌ بودند، حوالی ساعت ۳ تا ۳:۳۰ بامداد هدف حمله و تیراندازی زیردریایی آمریکایی قرار گرفتند؛ حمله‌ای ناجوانمردانه و کاملاً خلاف قوانین بین‌المللی دریانوردی؛ در حالی که نه میدان جنگی وجود داشت و نه اخطاری دریافت کرده بودند.

ناوچه «دنا» نخستین اژدر را دریافت کرد، همه نیروها در محل حضور داشتند؛ ۱۰۴ نفر از خدمه روی ناوشکن ایستاده بودند و کشتی را ترک نکردند، اما دشمن به همان یک اژدر بسنده نکرد و اژدر دوم را نیز به سمت ناو پرتاپ کرد.

همیشه آماده خدمت به کشورم هستم

امیررضا ظهوری‌فر، ناوسروان و از بازماندگان ناوچه «دنا» در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا درباره آن حادثه می‌گوید: ناوچه نیروهای ارتشی «دنا» فقط برای شرکت در رزمایشی رفته بود که نامش صلح و دوستی بود و هنگام برگشت در ساعت ۳:۳۰ بامداد مورد حمله دشمن متخاصم آمریکا قرار گرفت.

وی که پنج سال است به عضویت نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در آمده است، می‌افزاید: واقعاً نمی‌شود درباره تک‌تک آنها چیزی گفت یا حتی با یک کلمه توصیفشان کرد، چرا که همه‌ آنها مرد بودند.

ظهوری‌فر که بغض بر گلو دارد، با صلابت یک ایرانی ادامه می‌دهد: با همه آن‌ها رفیق بودم، یکی از یکی خوب‌تر و بهتر بود، نمی‌شود بین آنها تفاوتی گذاشت.

این بازمانده ناوچه «دنا» درباره تعداد نیروها می‌گوید: در این ناو ۱۳۶ خدمه بودند؛ ۸۴ نفر شهید شدند و پیکر پاکشان برگشت، ۲۰ نفر جاویدالاثر شدند و ۳۲ نفر موفق به بازگشت به وطن شدند.

ظهوری‌فر با اشاره به ابعاد جنایت دشمن تأکید می‌کند: رژیم غاصب صهیونیستی و آمریکا ستمگر می‌دانند چه جنایت بزرگی را رقم زده‌اند؛ حمله به ناوچه‌ای که همراه خود هیچ سلاح و تجهیزات جنگی نداشت، این خطا در جهان هرگز قابل بخشش نیست.

وی که خود را از اهالی روستای خاصکلای بخش مرکزی شهرستان آمل می‌داند و می‌گوید: پس از پشت‌سر گذاشتن دوران نقاهت با وجود آسیب‌هایی که اکنون به مهره‌های کمر و گردنم وارد شده، حاضر هستم به خدمت نظام و حفظ وطن بازگردم.

جنایت آمریکا در حمله به ناوچه دنا قابل بخشش نیست

مادر ناوسروان امیررضا ظهوری‌فر نیز با ابراز خرسندی و شکرگزاری خداوند بر سلامتی فرزندش در زمان وقوع حادثه ناوچه دنا به خبرنگار ایمنا می‌گوید: اولین خبر حمله به ناوچه را همسرم به من دادند، چنان آشفته و پریشان شدم که همان لحظه به دوست امیررضا در بندرعباس زنگ زدم و او هم برای دلداری من گفت که خاله نگران نباش، فقط دعا کن امیررضا جزو مصدومان باشد.

وی می‌افزاید: البته در کانال‌های متعدد خبری اخبار ناو را دنبال می‌کردم و همین مسئله نگرانی‌ام را بیشتر کرده بود، به‌طوری‌که حالم بد شد و مرا در بیمارستان بستری کردند؛ واقعا لحظات سختی را در آن زمان پشت‌سر گذراندم، حتی برای مادران بچه‌های آن ناو هم ناراحت بودم؛ پس از دو، سه ساعت امیررضا تماس گرفت و سلامتی خودش را بهم داد.

مادر این ناوسران کشورمان که برای دیدار دوباره فرزندش لحظه‌شماری می‌کرد، ادامه می‌دهد: بچه‌های ما مظلومانه مورد هدف قرار گرفته بودند، چرا که آنها فقط برای رزمایش رفته بودند و هیچ‌گونه سلاح و اسلحه با خود نبرده بردند و این جنایت به هیچ وجه قابل بخشش نیست.

وی در پاسخ به این سوال که با اعزام دوباره فرزندش برای مقابله با دشمن موافقت می‌کند یا خیر؟ می‌گوید: فرزندان ما متعلق به ما نیستند، متعلق به کشور و وطن هستند.

به گزارش ایمنا، امروز، نام «دنا» تنها یادآور یک ناو نیست، بلکه نمادی از ایستادگی ملتی است که حتی در سایه حمله و جنایت، پیام صلح و انسانیت را فریاد می‌زند. خون پاک فرزندان این سرزمین بر آب‌های آزاد جهان جاری شد تا یادمان باشد تا زمانی که در جهان قدرت‌های استکباری حاکم باشند، صحبت از صلح، جز یک شوخی چیز دیگری نخواهد بود.

گزارش از کبریا مقدس، خبرنگار ایمنا در مازندران