به گزارش خبرگزاری ایمنا، امروز روز دختر است، روزی که در خیابانها، کاپشنهای صورتی بیشتر به چشم میآید، روزی که گوشوارههای قلبی، بیشتر میدرخشند و روزی که پدرها و مادرها دخترانشان را به آغوش میکشند، اما در میان تمام این شادی، عکسی هست که هنوز هم دل را میلرزاند؛ دختری با کاپشن صورتی و گوشوارههای قلبی. ریحانه ۱۸ ماه بیشتر نداشت، اما امروز، در روز دختر، هر جا رنگ صورتی دیده شود، نامش زنده میشود.
ریحانه، دختری از شهر کرمان بود؛ شهری که خاکش بوی حاج قاسم میدهد. ریحانه آنقدرها هم بزرگ نبود، نه آنقدر که بفهمد عشق، میتواند اینقدر عمیق باشد و نه آنقدر که بداند حاج قاسم، چه کسی بود، اما یک چیز ساده میدانست که حاج قاسم، قهرمان است و قهرمانها، دوست داشته میشوند.
صبح آن روز، گوشوارههای قلبی ریحانه در گوشش بود، همان گوشوارههایی که هر بار نور به آنها میخورد، مثل قلب واقعی میدرخشیدند، کاپشن صورتیاش را هم پوشیده بود؛ مادرش میخواست دخترش زیباترین دختر باشد و ریحانه با هر لبخندی که میزد، ثابت میکرد که مادرش درست فکر میکند.
ریحانهای که دختر تمام ایران شد / تا ابد قلبها به یاد ریحانه میتپد
در دو انفجار تروریستی چهارمین سالگرد شهادت سردار حاج قاسم سلیمانی در مسیر گلزار شهدای کرمان، ۹۶ نفر شهید و صدها تن زخمی شدند که یکی از این شهیدان دخترک خردسالی بود که به خاطر کاپشن صورتی و گوشوارههای قلبیاش معروف شد.
وقتی عکس ریحانه در فضای مجازی پیچید، چیزی در دل مردم ایران شکست؛ فقط یک دختر هجدهماهه با کاپشن صورتی و گوشوارههای کوچک قلبی و امروز وقتی دختری با کاپشن صورتی از کنارمان رد میشود، به یاد ریحانه قلبهایمان میتپد و ریحانه دختر تمام ایران شد.
سنگ مزاری همرنگ با کاپشن صورتی / دختر کاپشن صورتی، روزت مبارک
سنگ مزار ریحانه هم صورتی شد، همرنگ کاپشنش و امروز، درست در همین روز دختر، وقتی کسی از کنار مزارش رد میشود و صورتی میبیند، میایستد و میگوید «ریحانه ایران روزت مبارک.»
ریحانه تنها یک نفر نبود، ریحانه نماد تمام دخترانی است که در این سالها، به خاطر عشقشان به ایران، جان باختند، اما هر سال در روز دختر، وقتی رنگ صورتی، نماد شادی میشود، یادِ کاپشنش زنده میشود و هر سال، وقتی کسی گوشوارههای قلبی میبیند، نامش بر زبانش جاری میشود.
ریحانه فقط ۱۸ ماه زندگی کرد و همین ۱۸ ماه، کافی بود تا جاودانه شود.
به یاد دخترانی که عاشقانه به آغوش وطن فشرده شدهاند
امروز، درست وقتی که ملت ایران روز دختر را جشن میگیرد و در خیابانها، عطر گل و رنگ صورتی، فضا را پر میکند، مردم ایران فراموش نمیکنند ریحانه را با کاپشن صورتیاش، فراموش نمیکنند دختران میناب را با رویاهایشان و فراموش نمیکنند تمام دخترانی را که این سرزمین، برایشان اشک ریخته و عزت قائل شده است.
این سرزمین دخترها را برکت میداند، دختری که میماند، برکت است و دختری که میرود، برکت است، هر دختری که از این خاک برمیخیزد، ستارهای است که آسمان ایران را روشن میکند و ملت ایران در روز دختر یاد میکند از دخترانی که عاشقانه به آغوش وطن فشرده شدهاند.
نظر شما