به گزارش خبرگزاری ایمنا، شبکه الجزیره در تحلیلی از اعزام جیدی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا، به مذاکرات پرمخاطره با ایران در پاکستان، او را بهعنوان «تکمیلکننده نهایی» معرفی کرده است. تحلیلگران میگویند ونس که پیشتر بهعنوان یک انزواطلب شناخته میشد و مخالف جنگ با ایران بود، ممکن است در مقابل طرف ایرانی چهرهای پذیرفتهتر به نظر برسد.
چرا ونس؟
به گزارش الجزیره در واشنگتن، حضور جیدی ونس جایگاه مذاکرات را ارتقا میبخشد. استیو ویتکاف و جرد کوشنر پیشتر با ایرانیها مذاکره کرده بودند و در انتهای فرش قرمز با ونس ملاقات کردند (آنها بهطور جداگانه سفر کرده بودند). اما از دیدگاه دولت آمریکا، آنها نتوانستند کار را به پایان برسانند. به همین دلیل، ونس بهعنوان «تکمیلکننده نهایی» وارد کار میشود و او اعتبارنامههای ویژهای را با خود به همراه میآورد.
ونس مخالف جنگ با ایران بود
ونس بهعنوان یک انزواطلب شناخته میشود. اعتقاد بر این است که او از ابتدا با این جنگ مخالف بوده است. او یکی از قویترین صداها در مخالفت با درگیر کردن آمریکا در جنگهای خارجی است. این سابقه ممکن است او را در برابر ایرانیانی که با آنها ملاقات میکند، پذیرفتهتر نشان دهد.
خواستههای ونس از ایران
ونس اعلام کرده است که رئیسجمهور (ترامپ) راهنماییهای بسیار مشخصی به او داده است. هرچند ما از محتوای آن راهنماییها اطلاعی نداریم، اما بر اساس اظهارات قبلی ترامپ میتوان حدس زد:
۱. باز نگه داشتن تنگه هرمز (اولویت اول):
ونس ممکن است بگوید آمریکا واقعاً از آن تنگه استفاده نمیکند، اما او بهتر از هر کسی میداند که اگر تنگه مسدود شود و ایران بتواند تردد را متوقف کند، آمریکاییها نیز همچون دیگران قیمتهای بالاتر نفت را پرداخت خواهند کرد.
این جنگ نامحبوب است و قیمتها و تورم را در ایالات متحده افزایش داده است. او میخواهد به این وضعیت پایان دهد، بنابراین به خروجی از بحران (off-ramp) نیاز دارد.
۲. جلوگیری از نزدیک شدن ایران به سلاح هستهای:
دومین اولویت، متوقف کردن غنیسازی اورانیوم در ایران است، چیزی که ونس آن را «غبار هستهای» (nuclear dust) مینامد.
خطوط قرمز و موارد قابل مذاکره
مشخص نیست که آیا خطوط قرمز دیگری نیز وجود دارد یا خیر، اما به نظر میرسد همه چیز دیگر قابل مذاکره باشد.
تحلیلگر الجزیره میگوید این دو مورد اصلی، اولویتهایی هستند که دولت آمریکا با آنها وارد مذاکره میشود و از جیدی ونس خواسته است تا نقش «تکمیلکننده» را ایفا کند.
اعزام ونس به مذاکرات پاکستان نشاندهنده عزم جدی دولت ترامپ برای دستیابی به توافق و پایان دادن به بحران است. انتخاب فردی با سابقه انزواطلبی و مخالفت با جنگ، سیگنالی به تهران است که آمریکا بهدنبال راهحل دیپلماتیک و پایان پایدار درگیری است. تمرکز بر دو خواسته کلیدی بازگشایی تنگه هرمز و توقف برنامه هستهای نشان میدهد که سایر موضوعات ممکن است انعطافپذیر باشند. موفقیت ونس در نقش «تکمیلکننده نهایی» میتواند مسیر جنگ را بهطور اساسی تغییر دهد. شکست او نیز به معنای بازگشت به وضعیت ناپایدار و به احتمال تشدید درگیری خواهد بود.
نظر شما