به گزارش خبرگزاری ایمنا؛ محمد ظریفی یک فعال رسانهای در یاداشتی برای نتیجه جنگ رمضان نوشت:
«شاید نکات پیشرو برای شما تکراری باشد، ولی باتوجه به احتمال ادامه دار بودن این جنگ، یادآوری و انتشارش بین مردم لازم است و البته صراحت نگارنده را ببخشید چون شرایط به نحوی است که باید صریح و شفاف تبیین نمود:
۱. ما با دشمنی طرف هستیم که به اصول، قواعد و خطوط قرمز جنگی پایبند نیست. بزرگترین رهبر دینی مسلمانان جهان را ترور میکند، مدرسه مملو از کودکان را بمب باران میکند، منازل مسکونی و واحدهای صنعتی و تجاری غیرنظامی را هدف قرار میدهد، بمبهای ممنوعه جعبهای (کنسروی) استفاده میکند، زیرساختهای انرژی و عمومی را هدف میگیرد و … که همگی در زمره جنایات جنگی است، ولی آمریکا و صهیونیست ابایی از آن ندارند.
۲. دشمن ما جدای از جنایات جنگی، به هیچ خط قرمز اخلاقی نیز پایبند نیست. اتفاقات جزیره اپستین، شکنجهها، تجاوزها، کشتارها در کشورهای مختلف و خصوصاً کشورهایی که مورد حمله و تسلط این قماش وحشی بودهاند کاملاً گواهی میدهد که مردم کشورها را برده و کنیز خود میدانند و مجازند هر بلایی بخواهند سر آنها بیاورند، دقت کنید: هر بلایی!
۳. بد نیست سابقه تسلط آمریکا و اسرائیل در برخی کشور ها را مرور کنیم. عراق، افغانسان، لیبی، سوریه و.... در همگی اتفاقات مشابه است: _ ترور وسیع دانشمندان در تمام عرصههای دانشی و نه فقط هستهای! _ نابودی تمامی تجهیزات و تاسیسات نظامی _ تسلط بر تمام مناسبات سیاسی _ ترور وسیع نخبگان فرهنگی و سیاسی و اجتماعی و جلوگیری مطلق از بروز آزادیهای اجتماعی _ استفاده مطلق از ظرفیتهای اقتصادی منطقه از جمله نفت و گاز و… _ جلوگیری از توسعه زیرساختی کشور _ ترور اقتصاد کشور یا بهعبارتی جلوگیری جدی از رونق تولید و ایجاد وابستگی کامل صنعتی و اقتصادی به خود و ورود بیرویه کالا و عملاً نابودی کارخانهجات داخلی _ از بین بردن ارکان هویتساز تمدنی و فرهنگی از جمله موزهها، کتابخانهها، آثار باستانی و تاریخی و…
۴. خب، ما با چنین دشمنی طرف هستیم و در حال جنگ موجودیتی با آن و البته نیک میدانیم نقشه این دشمن برای ایران عزیزمان بعد تسلط (به خیال خام خودشان) وحشتناکتر از دیگر کشورها خواهد بود و جز به تجزیه کامل ایرانِ جان، به چیزی نمیاندیشند.
قطعاً صدای جنگندهها، انفجارها، کشتارها و تخریبها برایمان آزار دهنده و وحشتناک است. شهید شدن اطفال در آغوش مادران تلخ است. تخریب منازل بر سر مردم تلخ است. شهادت مردان غیور نظامیمان تلخ است. اصلاً تلختر از همه، شهادت ابر مرد تاریخ، امام خامنهای نازنینمان بسیار تلخ بود، ولی این تلخیها را مقایسه کنید با اجرایی شدن موارد ۱تا ۳ فوقالذکر کدام یک تلختر و وحشتناکتر است؟ بیم از جان خود و نزدیکان حقیقتی است غیرقابل کتمان ولی معادلات فعلی جز مقاومت و جز رشادت و پایمردی در برابر دشمنی چنین بیشرافت، راهی باقی نمیگذارد. به عبارتی دیگر ما با دشمنی طرفیم که تمام تلاشش نابودی و اضمحلال تمدن ما و دین ما و تجزیه کشور ماست و گرفتن جان ما و تجاور به خاک و ناموس برایش حرمتی ندارد.
قطعاً از دریچه عقل سلیم از هر سو به این معادله بنگریم، جز مقاومت و شجاعت و رشادت در یکسره کردن کار این دشمن، راهی نداریم و البته ما هم مستظهر به حمایت و هدایت خداوند متعال و ائمه اطهار (علیم السلام) هستیم و هم از نظر میدان نظامی و هم از نظر پشتوانه مردمی دست برتر داریم، پس:
۱. نترسیم و نترسانیم چرا که این شرایط سخت را تحمل میکنیم تا از پیش آمدن شرایط بسیار سختتر جلوگیری کنیم.
۲. آغوشمان برای آسیبدیدگان گرم باشد، دلمان دریاست و دریاتر باشیم
۳. خیابان را رها نکنیم که اگر کردیم به بدترین نحو تنگه احد را خواهیم باخت.
خیابان در این روزها عرصه بعثت مردم با علایق و سلایق مختلف است، هم خویشتندار باشیم و هم یکدیگر را تشجیع و ترغیب کنیم برای حضور. به کرات دیدهایم که حضور در خیابان ها و میادین در این شبها اثرات بسیار مثبتی بر روحیه فردی و جمعی و خانوادگی داشته و توان فائق آمدن بر استرس ها را به شدت افزایش داده است، قدر بدانیم و بهره ببریم. و در نهایت این جنگ، جنگ آخر ماست! یا محکم میمانیم و پیروز میشویم که انشالله همینطور است.. یا با شهادت، ننگ اسارت را به سخره میگیریم و باز هم پیروز میشویم.
یاحسین (ع)
محمد ظریفی
روز ۳۰ ام جنگ رمضان»
نظر شما