به گزارش خبرگزاری ایمنا، در روزهای سخت و پرالتهابی که ابرهای تیره جنگ و تروریسم بر فراز آسمان ایران سایه افکنده، صدای انفجارها و ویرانیها، گاهی چنان بلند میشود که صدای امید را میپوشاند، اما در میان این هرجومرج و وحشت، گروهی هستند که برخلاف طبیعت انسان که از خطر فرار میکند، به سمت آن میدوند.
آتشنشانان، فرشتگان خاکستریپوشی که نه لباس رزم، بلکه لباس خدمت پوشیدهاند، در شرایطی که دشمنان بیرحم، خانهها و امنیت مردم را هدف قرار دادهاند، این قهرمانان گمنام، شبانهروز نمیشناسند و با دستانی خاکآلود، اما قلبهایی سرشار از ایمان و شجاعت، دیوارهای آتش را میشکنند تا جان انسانهای بیگناه را نجات دهند و داستان ایثار آنها در این روزهای جنگ، همانند حماسههای رزمندگان خط مقدم، درخشان و تکاندهنده است.
ایثار جان خود برای نجات جان دیگری
تصور کنید صحنهای را که ویرانههای یک ساختمان در اثر حملات موشکی دشمن در آتش میسوزد و غبار و دود، جای دید را گرفته است، در این میان، صدای فریادهای کمکخواهی از دل آوار به گوش میرسد و در لحظهای که همه در شوک و وحشت فرورفتهاند، خودروهای امدادی آتشنشانی از دل ترافیک و هرجومرج عبور میکنند و به محل حادثه میرسند.
این نیروهای امدادی، میدانند که ممکن است لحظهای بعد، موشک دیگری فرود بیاید، اما حتی برای یک ثانیه هم پا پس نمیکشند، آنها با تجهیزاتی که در اختیار دارند در برابر آتشهای سوزان و ویرانیهای عظیم میایستند و با تمام وجود تلاش میکنند تا حتی یک نفر را از کام مرگ نجات دهند.
تصاویری که هر بیننده را به احترام وادار میکند
آتشنشانان در این روزهای جنگ، نقشی فراتر از وظیفه معمول خود ایفا میکنند، آنها دیگر تنها آتشسوزیهای معمولی را مهار نمیکنند، بلکه با آتش جنگ و تروریسم میجنگند و دستان خاکآلود و زخمی آنها، نماد فداکاری است.
آتشنشانان ساعتها بدون وقفه در میان آوارها حفاری میکنند، گاهی با دستان برهنه، سنگ و آهن را کنار میزنند تا به صدای ضعیف یک نجاتیافته برسند و چهرههای سیاه و دودزده آنها، اما با چشمانی که برق امید میزند، تصویری است که هر بینندهای را به احترام وادار میکند، آنها بدون هیچ چشمداشتی، تنها برای رضایت خدا و خدمت به مردم، جانشان را کف دست گرفتهاند و به دل آتش میزنند.
آتشنشانان شبانهروز نمیشناسند / هر نجات موفقیتآمیز، جشنی کوچک در دل غم است
این نیروهای خدوم، شبانهروز نمیشناسند و وقتی تمام شهر در خواب است و صدای انفجارها فروکش میکند، چراغهای ماشینهای آتشنشانی همچنان در خیابانها روشن است، آنها در میان آوارهای منازل مسکونی، مغازهها و کارگاهها، به دنبال بازماندگان میگردند.
هر نجات موفقیتآمیز، جشنی کوچک در دل غم است و هر پیدا شدن یک پیکر بیجان، ماتمی بزرگ که آنها را به ستوه میآورد، اما باز هم نمیایستند. آنها میدانند که هر ثانیه تأخیر، به معنای از دست رفتن یک جان است و برای همین، با سرعتی باورنکردنی و دقتی حیرتانگیز عمل میکنند.
عشق به هموطن بر هر ترس و هرج و مرج غلبه میکند
آتشنشانان ایران در این روزهای سخت، ثابت کردند که قهرمانی تنها در جبهههای جنگ با سلاح اتفاق نمیافتد، بلکه در خیابانها و در میان حریق آوارها نیز شکل میگیرد، آنها سد دفاعی مردم در برابر بلایای طبیعی و غیرطبیعی هستند و دشمنان باید بدانند که تا زمانی که چنین مردان و زنانی با این روحیه فداکارانه در ایران وجود دارند، هیچ توطئهای نمیتواند این ملت را شکست دهد.
آتشنشانان رنگ امید را به زندگی برگرداندهاند و نشان دادهاند که در ایران، عشق به هموطن، بر هر ترس و هرجومرجی غلبه میکند، از تمام این فرشتگان زمینی و تلاشهای خالصانهشان سپاسگزاریم و یاد و خاطره شهدای خدمت را گرامی میداریم.
نظر شما