به گزارش خبرگزاری ایمنا، شاید این روزها برایمان سوال باشد یا از زبان برخی بشنویم که «چرا این جنگ تمام نمیشود؟»، «آمریکا و اسرائیل چرا نابود نمیشوند؟»، «ما که مقاومت کردیم، پس چرا پیروز نمیشویم؟»، «این کفار کی نابود میشوند؟»، «تا کی باید تلفات بدهیم؟» یا سوالاتی از این قبیل؛ در اینجا لازم است اشاره کنیم به قیامهایی که در طول تاریخ رقم خوردهاند؛ قیام مردم ایران در دهه پنجاه که در برابر طاغوت زمان بود و منجر به انقلاب اسلامی شد، یکی از قیامهای تاریخی در زمانه ماست، قیامی که برای پیروزی و به ثمر نشستن، جانهای بسیاری از میان رفتند، انسانهای بسیاری توسط نیروهای ساواک به بدترین شکل شکنجه شدند، عزیزان و بزرگان بسیاری از ما توسط بیگانگان به شهادت رسیدند و جبهه حق در این مسیر، متحمل هزینههای بسیاری شد و در این مسیر اگر مردم مقاومت نمیکردند و از قیام خود پا پس میکشیدند، بهیقین این مسیر ابتر میماند.
پس از آن، هشت سال جنگ تحمیلی نیز، خسارات جبرانناپذیر بسیاری بر ملت ما وارد شد، چه جانها که دادیم و چه ویرانیها و آوارگیها که کشیدیم؛ فرماندهان ارشدمان را یکی پس از دیگری در هشت سال از دست دادیم و در پایان با متحمل شدن خسارات مادی و معنوی بسیار جنگ را به پایان رساندیم؛ این در حالی بود که اگر در ابتدا جا میزدیم و حاضر به تحمل و مقاومت نمیشدیم، بهیقین باید در ایرانی کوچکتر زندگی میکردیم و به گفته بسیاری از بزرگان حتی ممکن بود، دیگر ایران و اسلامی باقی نماند.
و بالاترین هزینه و مقاومت را پیشوایان و امامان ما در مسیر دین پرداخت کردند؛ از پیامبر (ص) با مقاومت در شعب تا امیرالمومنین که عزیزترین فرد زندگی خود را در این مسیر از دست داد، تا امام حسین (ع) که در مسیر حق، بیشترین هزینه را پرداخت کرد و در یک نیم روز، اعضای خانواده خود را فدا کرد، سپس خود ایشان به بدترین شکل به شادت رسیدند و پس از آن اهل بیت گرامیشان به اسارت رفتند و مورد بیاحترامی قرار گرفتند و همچنان از این راه پا پس نکشیدند؛ یعنی امام حسین (ع) با پرداخت بیشترین هزینه، در این مسیر ثابت قدم ماند.
راه و رسم مقاومت را پیشوایان ما به ما آموختهاند، همانهایی که خودشان در این مسیر بیشترین هزینه را دادند؛ در این باره مرحوم علی صفایی حائری گفته است:
«این گمان که ما تنهاییم و کاری از پیش نمیبریم، چرا پیروز نشدیم و چرا شکسته شدیم، از آنجا برخاسته که میخواهیم بهشت را به دنیا بیاوریم و میخواهیم قدرت را ملاک بگیریم و میخواهیم هدفها را فراموش کنیم!
و همین است که نقشه جنگ را پس از جنگ میکشیم و به تعویق و تخلف، مبتلا میشویم…در حالی که زندگی یعنی مبارزه و مبارزه یعنی خون و مرگ و رنج و کسی پیروز است که بتواند نیروهایش را جبران کند و از دست رفتههایش را بسازد و این استقامت یا از عشق مایه میگیرد و یا از ترس و یا از غرور و خودنمایی…»
به گزارش ایمنا، تاریخ به ما نشان داده است که پیروزی بر کفر، استکبار و تزویر در گرو مقاومت است و مقاومت همراه با هزینه است؛ این نیست با کمی رنج و ضرر انتظار پیروزی بر چبهه باطل داشته باشیم؛ این هزینهها گاه مادی است و گاه معنوی؛ اما آنچه مشخص است این مسیر با هزینه همراه است و این گونه نیست که فکر کنیم اگر از مسیر جا زدیم، عافیت نصیبمان میشود، نابودی ثمره جازدن از مقاومت و ادامه مسیر است.
نظر شما