به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، این روزها بهدلیل شرایط تنگه هرمز کشور هند با بحران بیسابقه کمبود گاز مایع روبهرو شده و حتی کورههای مردهسوزی هم کارشان متوقف شده است. رسانههای این کشور گزارش کردهاند که تاکنون چندین نفر در صفهای گاز جان باختهاند. مردم نیز در یک اقدام نمادین مراسم تشییع کپسول گاز را برگزار کردهاند!
علاوه بر این، صنعت غذای خیابانی هند نیز تحت تاثیر بحران انرژی قرار گرفته است، به طوری که با کمبود انرژی بازارهای محلی که غذاهای خانگی تهیه میکردند دچار مشکل شدهاند.
هند یکی از بزرگترین مصرفکنندگان انرژی در جهان است و بهدلیل رشد سریع اقتصادی، افزایش جمعیت، توسعه صنعتی و گسترش شبکه حملونقل، سالهاست که مصرف انرژی آن با سرعتی بسیار بیشتر از ظرفیت تولید داخلی رشد میکند. نتیجه این روند، وابستگی شدید به واردات انرژی در میان اقتصادهای بزرگ جهان است. مهمترین بخش این وابستگی مربوط به نفت خام است، زیرا هند با وجود برخی ذخایر محدود، توان تولید داخلی بسیار پایینی دارد و بخش حملونقل، صنایع پتروشیمی و تأمین برق در بسیاری از مناطق بهشدت به فرآوردههای نفتی وابستهاند.
امروز حدود ۸۵ درصد نفت خام مورد نیاز این کشور از خارج تأمین میشود و بازار وارداتی نفت هند بهشدت به چند کشور خاص مانند عراق، عربستان سعودی، روسیه و امارات وابسته است. این سطح از وابستگی هند را در برابر نوسانات ژئوپولیتیکی، تحریمها، تغییرات قیمت جهانی نفت و رقابت قدرتهای بزرگ برای منابع انرژی آسیبپذیر میکند.
در حوزه گاز طبیعی، وضعیت اندکی بهتر اما همچنان نگرانکننده است. رشد صنایع انرژیبر، گسترش ساخت نیروگاههای گازی و استفاده روبهافزایش از گاز برای مصارف شهری باعث شده نیاز هند از ظرفیت تولید داخلی فراتر رود. در نتیجه حدود ۵۰ تا ۵۵ درصد گاز مورد نیاز این کشور از طریق واردات LNG تأمین میشود. قطر، امارات، روسیه و استرالیا از تأمینکنندگان اصلی این بخش هستند. تولید داخلی گاز در هند نهتنها کم، بلکه در برخی سالها روندی کاهشی داشته و همین موضوع فشار واردات را بیشتر کرده است.
در مورد زغالسنگ نیز اگرچه هند یکی از بزرگترین تولیدکنندگان جهان محسوب میشود و منابع داخلی فراوان دارد، اما کیفیت پایین بخش زیادی از زغالسنگ داخلی، بهویژه برای صنایع حساس مانند فولاد و نیروگاههای با فناوری پیشرفته، باعث شده واردات همچنان بخش مهمی از تأمین انرژی باشد. حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد زغالسنگ مصرفی هند از خارج وارد میشود و بخش عمده این واردات از اندونزی، استرالیا و آفریقای جنوبی است. این موضوع نشان میدهد که حتی اتکای هند به منابع سنتی انرژی داخلی نیز نتوانسته پاسخگوی جهش بزرگ در تقاضا باشد.
این وابستگی شدید هند به واردات انرژی تاثیر مهمی بر سیاستگذاریهای انرژی، روابط خارجی، امنیت اقتصادی، مدیریت تورم و برنامههای توسعه صنعتی این کشور دارد. در سالهای اخیر دولت تلاش کرده از طریق توسعه انرژی خورشیدی، بادی، هیدروژن سبز، بهینهسازی مصرف و تنوعبخشی به منابع وارداتی، این وابستگی را کاهش دهد، اما مسیر استقلال انرژی برای کشوری با جمعیت میلیاردی و اقتصاد در حال رشد شتابان، مسیری طولانی و پیچیده باقی خواهد ماند.
نظر شما