به گزارش خبرگزاری ایمنا، سهشنبه، بیستوششم اسفند، ایران بار دیگر شاهد صحنهای بود که تاریخ آن را با اشک و غیرت ثبت میکند. ملت غیور و مؤمن ایران، در حالی که قلبهایشان لبریز از اندوه و خشم بود، به خیابانها آمدند تا با پیکر پاک دو ستاره کوچک آسمان شهادت، زینبسادات دو ماهه و محدثهسادات هشت ساله، از نوادگان مرحوم حجتالاسلام محمد زاهدی وداعی سراسر عشق و حماسه داشته باشند.
در آن شب جانکاه، مادران با اشکهایی نفسگیر و پدران با نگاههایی لبریز از بغض و استقامت، کنار ملت ایستاده بودند و کودکان گلبرگگونه، معصوم و بیدفاع، قربانی کینه و شرارت دشمنان انسانیت شدند، قربانی حملات خصمانه و ناجوانمردانهای که به نام سیاست، قلب انسانیت را نشانه رفت.
هر اشک، سوگ و غیرت بود
خون این فرشتگان کوچک، همچون چشمهای زلال، در رگهای انقلاب جاری شد و این خونهای بهناحق ریختهشده، شجره انقلاب را تنومندتر، ملت را استوارتر و ایمانی را شعلهورتر کرد که هیچ قدرت زمینی توان خاموش کردنش را ندارد.
مردم با فریاد «یاحسین»، پیکر شهیدان را بر دوش گرفتند و هر اشک، سوگ و غیرت بود؛ هر قدم، تجدید پیمان با راه شهدا و در میان شعارها و صلواتها، نمادی از پیوند خون و ایمان نقش بست، پیوندی که سالهاست رمز ماندگاری این ملت است.
زینبسادات و محدثهسادات؛ دو پرچم برافراشته در دل ملت ایران
زینبسادات و محدثهسادات نه تنها دو نام گمشده در دفتر مظلومیت، بلکه دو پرچم برافراشته در دل ملت هستند و آنان یادآورند که دشمن اگر کودکان را هم هدف گیرد، تنها بر بیداری وجدان عالم و اتحاد ایران میافزاید.
در میان اشکهای مردم و صدای صلوات و زمزمههای حزنآلود، ملت ایران بار دیگر نشان داد که راه شهیدان هرگز در این سرزمین خاموش نخواهد شد چ مردم با قلبهایی آکنده از اندوه، اما سرشار از ایمان، یاد و نام این فرشتگان کوچک را گرامی داشتند و با خود عهد بستند که خون پاک آنان هرگز به فراموشی سپرده نخواهد شد.
این وداع، تنها بدرقهای برای دو کودک معصوم نبود، بلکه تجدید پیمانی بود میان یک ملت و آرمانهایی که با خون شهیدان آبیاری شده است.
حقیقتی که وجدانهای بیدار را در برابر ظلم به قیام واداشته است
شهادت زینبسادات دوماهه و محدثهسادات هشتساله، زخمی عمیق بر دل هر انسان آزادهای است، کودکانی که هنوز فرصت شناخت دنیا را نیافته بودند، اما نامشان در دفتر بلند مظلومیت و مقاومت این سرزمین ثبت شد.
این مظلومیت، همان حقیقتی است که همواره وجدانهای بیدار را در برابر ظلم به قیام واداشته و تاریخ را با روایتهایی از ایستادگی و فداکاری آمیخته است.
بیتردید خون این شهیدان معصوم همچون چراغی فروزان در مسیر آینده این ملت خواهد درخشید و ملت ایران در طول تاریخ نشان داده است که هرگاه دشمنان با خشونت و کینه به میدان آمدهاند، پاسخ این ملت نه عقبنشینی، بلکه اتحاد، شجاعت و استقامت بیشتر بوده است.
امروز نیز یاد این کودکان شهید، روح تازهای در پیکره جامعه میدمد و اراده مردمی را که برای عزت و سربلندی سرزمینشان ایستادهاند، استوارتر از همیشه میکند.
نظر شما