به گزارش خبرگزاری ایمنا، اگر از زاویه نگاه یک ناظر مادی به حوادث چند دهه اخیر نگاه کنیم، با یک پارادوکس بزرگ روبهرو میشویم. چگونه ممکن است کشوری که تحت سنگینترین تحریمهای تاریخ قرار دارد، با انواع فتنههای داخلی و تهدیدهای نظامی دستوپنجه نرم میکند و در محاصره قدرتهای بزرگ است، همچنان مسیر خود را طی کند؟ در علوم سیاسی متعارف، چنین ساختاری باید زیر بار این حجم از فشارها از هم میپاشید. مسئله اینجاست که تحلیلهای مادی یک متغیر حیاتی را نادیده میگیرند: «اراده الهی در متن جامعه.»
زمانی که از توحید سخن میگوییم، منظور تنها یک باور قلبی و فردی نیست، بلکه سخن از یک نگاه راهبردی به کل جهان است. مسئله این است که اگر باور کردیم قدرت واقعی تنها در دست خداست، دیگر از تهدید ابرقدرتها نمیهراسیم. مشکل امروز بعضی از تحلیلها این است که دچار غفلت تاریخی شدهاند و فراموش کردهاند که پیروزیهای بزرگ، همیشه با ابزار و اسلحه به دست نیامدهاند. از معجزات صدر اسلام گرفته تا ایستادگی در جنگ هشتساله و فتنههای پیچیده معاصر، یک نخ تسبیح وجود دارد و آن حضور لایزال پروردگار در میان مؤمنان است.
یکی از ویژگیهای منحصربهفرد انقلاب اسلامی ایران، ثبات در اصول و شعارهایی است که از بطنِ حرکت مردمی در سال ۱۳۵۷ جوشید و تا به امروز بدون تغییر باقی مانده است. در میان تمام این آرمانها، «اللهاکبر» جایگاهی بنیادین دارد؛ فریادی که روزگاری از پشتبامها هیمنه رژیم پهلوی را لرزاند، امروز در متن دیپلماسی، اقتصاد و ایستادگی ملی در برابر تحریمها، همچنان کارکردی حیاتی دارد. مسئله اساسی این است که چرا این شعار با گذشت بیش از چهار دهه، رنگ کهنگی به خود نگرفته و هنوز هم بهعنوان راهبرد اصلی نظام در برابر فشارهای بینالمللی مطرح میشود؟
پاسخ را باید در نوع نگاه به قدرت جستوجو کرد. در دنیایی که همه چیز با ابزارهای مادی سنجیده میشود، بقای یک نظام سیاسی تحتِ شدیدترین فشارها، برای تحلیلگران مادیگرا یک مسئله غیرقابلحل است، اما وقتی «اللهاکبر» از یک شعار مذهبی به یک باور عینی تبدیل شود، توازن قدرت تغییر میکند. این شعار از ابتدا تا اکنون، به معنای نفی ولایت هر قدرت مادی و اعتماد به قدرت نامحدود الهی بوده است. چالش اصلی ما در دوران معاصر، یادآوری این حقیقت به نسلهای جدید است که پیروزیهای بزرگ انقلاب در طبس، دفاع مقدس و عبور از فتنههای گوناگون، مدیونِ تانک و تجهیزات نبوده، بلکه محصولِ حضور ارادهای است که فراتر از محاسبات بشری عمل میکند.
در همین راستا، حجتالاسلام صفدر الهی راد، استادیار کلام و فلسفه دین موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی در گفتوگو با خبرنگار ایمنا اظهار کرد: مسئله توحید، اساس انقلاب اسلامی است؛ چنانکه اساس حرکت همه انبیا و همه امامان معصوم، مسئله توحید بود، اما باید فهم دقیقی از این شعار «اللهاکبر» و حقیقت توحید داشته باشیم. اللهاکبر در مراتب توحید مورد توجه قرار میگیرد؛ یعنی علاوهبر اینکه تنها غنی با لذات و تنها مستقل با لذات در عالم، خدای متعال است، مالکیت عالم و به تبع آن، تدبیر، مدیریت و تشریع عالم نیز در اختیار خدای متعال است.
وی افزود: اینکه در انقلاب اسلامی، اللهاکبر چه در عصر شکلگیری و چه در بقای آن، بهعنوان مهمترین شعار مطرح شد، چند جهت دارد. اولاً اللهاکبر یعنی نفی همه در عالم؛ یعنی در ذات اللهاکبر، استکبارستیزی نهفته است. در ذات این شعار، نفی هر طاغوتی در هر کجای عالم وجود دارد، چراکه وقتی گفته میشود اللهاکبر، یعنی همهکاره عالم خدای متعال است و تمام عالم باید بر اساس اراده او شکل بگیرد، بنابراین افتخار جمهوری اسلامی این است که از ابتدا تا آینده، شعار اللهاکبر را سرلوحه خود داشته است؛ الله اکبر به معنای پذیرش تنها ولایت خدا و نفی هر طاغوتی مد نظر باشد که آیه ۳۶ سوره نحل «وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِی کُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ» نیز به همین معنا اشاره میکند.
این کارشناس دینی ادامه داد: حال که همهکاره، خدای متعال است، پس ما نباید با دشمنان خدا مخرج مشترک داشته باشیم؛ یعنی باید عدالت محقق شود و هر جا که ظلم باشد، مصداقی از طاغوت است. حال که اللهاکبر شعار ماست، پس ما پشتیبان بسیار محکمی به نام خدای متعال داریم؛ یعنی در نفی طاغوت، در مبارزه با دشمن و در استکبارستیزی، ما یک پشتیبان بینهایت داریم و پشت مردم به او گرم است.
الهیراد تصریح کرد: اکنون که اینگونه است، انقلاب اسلامی با شعار اللهاکبر یک پیام مهم را به کل عالم مخابره کرده است که اگر در مقابل دین ما بایستید، به تعبیر امام ما، در مقابل تمام دنیای شما خواهیم ایستاد. این چیزی است که امام راحل ما و امام شهید ما به ما آموختند. شعار اللهاکبر، یک شعار در میان شعارها نیست، بلکه شعاری است که امتداد پیدا کرده تا متن سیاست ما، متن مسائل اجتماعی ما و در دیپلماسی ما؛ یعنی دیپلماسی ما باید بر اساس نفی طاغوت باشد. این است که شعار اللهاکبر یک شعار محوری در انقلاب اسلامی شده است.
وی بیان کرد: ممکن است فکر کنید چگونه میتوانیم این شعار را از دنیای شعار، به واقعیت و مصداقهای عینی آورده و بسط دهیم؟ یکی از راههای بسط شعار اللهاکبر، تجربه قطعی تاریخی ماست. شما به لحاظ تاریخی از ابتدای حیات میبینید که فرعون برای خود پادشاهی بود و ادعای خدایی میکرد، اما خدای موسی در مقابل فرعون، خودش را در جامعه و روی زمین نشان داد. خدای فرعون که در واقع خود فرعون بود، از یک پشه نیز ناچیزتر بود. امروز خدای ابراهیم، خدای موسی در مقابل فرعون، خدای همه انبیای ما، خدای حضرت یوسف در مقابل آن شیاطین و اباطیل، خدای حضرت رسولالله در شعب ابیطالب، خدای حضرت رسولالله در جنگ احزاب، خدای حضرت رسولالله در جنگ بدر و در تمام جنگهای پیامبر، خدای امیرالمؤمنین (سلاماللهعلیه) در جمل، صفین و نهروان را میبینیم.
این کارشناس دینی مطرح کرد: در ادامه به سمت خدای امام حسین میآییم؛ یعنی مدعیان ابرقدرتی تلاش کردند که امام حسین را ذلیل کنند، هرچند امام حسین در ظاهر به شهادت رسید، اما شهادت، ایشان را در کل عالم عزیز کرد. ما خدای امام حسین و خدای انقلاب اسلامی را میبینیم. حضرت امام و جوانان و بزرگانی که برای انقلاب خدمت کردند، مگر چه در دست داشتند؟ آنها تنها در مقابل پهلوی نبودند، بلکه در مقابل آمریکا، شوروی و انگلیس ایستادند. در آن زمان اینها چه کسی را داشتند؟ این خدای آقا سید روحالله خمینی بود.
الهیراد اشاره کرد: در وسط میدان اینگونه نبود که اینها تانک، اسلحه و موشک داشته باشند. خدای طبس ما، خدای هشت سال دفاع مقدس ما، خدای شرایطی که در آغاز شکلگیری انقلاب، این همه از بزرگانش همچون شهید بهشتی، شهید مطهری، شهید باهنر، شهید رجایی و آن هفتاد و دو نفر در حزب جمهوری را ترور کردند، خدای هشت سال دفاع مقدس، خدای فتنههای گسترده علیه جمهوری اسلامی و خدای اقتصاد ایران که همواره مورد تحریمهای ظالمانه بود، کار را پیش برد.
وی تصریح کرد: خدای فتنههای ۷۸، ۸۸، ۹۸، ۱۴۰۱، خدای سال ۱۴۰۴، خدای جنگ دوازدهروزه و خدای جنگ کنونی؛ اینها همگی نشان از حضور خدا دارد. برخی از دوستانی که در غرب بزرگ شدهاند به ما میگفتند که اگر تنها ده یا بیست درصد از فشارهایی که علیه جمهوری اسلامی اعمال میشود به یکی از کشورهای غربی وارد میشد، آنها به سرعت متلاشی میشدند، بنابراین بهترین راه این است که نگاه توحیدی و شعار اللهاکبر را در جامعه گسترش دهیم، چرا که این یک تجربه قطعی تاریخی است و نه یک بار و دو بار، بلکه همواره تکرار شده است. با وجود تمام تحریمهای گسترده و فشارهایی که بر مردم وارد شد، اما مردم همچنان به زندگی، فعالیت در بازار، سفرها و ازدواجهای خود با تمام مشکلات موجود ادامه میدهند.
وی افزود: بنده معتقدم گوشزد کردن تجربه قطعی تاریخیِ حضور خداوند در میان مؤمنان، از صدر تاریخ بشریت تا کنون، راهگشاست. در قضیه سپاه ابرهه، مگر مؤمنان و اهل توحید چه در دست داشتند؟ سپاه ابرهه برای نابودی و شخم زدن کعبه آمده بود، اما خدای متعال پرندگانی را مأمور کرد که آنقدر بر سر آنها سنگ ریختند که با خاک یکسان شدند؛ گاهی در تاریخ از این مسائل غفلت میشود. پس اگر بتوانیم آنچه را که در تاریخ اسلام و بهویژه در تاریخ جمهوری اسلامی اتفاق افتاده تبیین کنیم، بهترین راه برای بسط این معناست.
این کارشناس دینی ادامه داد: هرچند در شرایط عمومیتر، انسان باید معارف دینی خود را مستحکم کرده و مبانی فکریاش را تقویت کند؛ همان چیزی که امام شهید (رحمة الله علیه) همواره بر آن تأکید داشتند که جوانان و دانشجویان عزیز، مبانی فکری خود را تقویت کنید. کتاب «طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن» از امام شهید ما، خود الگوی فوقالعادهای برای تبیین توحید است. رهبر شهید ما در سال ۱۳۵۳ پیش از پیروزی انقلاب، این مباحث را در مشهد ایراد فرمودند و در آنجا تبیین بسیار عالی و ارزشمندی از مسئله توحید و امتداد آن در زندگی مردم ارائه کردهاند که بسیار قابل استفاده است.
به گزارش ایمنا، ثبات و اقتدار انقلاب اسلامی در گذر از تندبادهای تاریخی، محصولِ گره خوردنِ اراده جمعی با حقیقتِ توحید است. شعار «اللهاکبر» در این ساحت، نفیکننده هرگونه بنبست در برابر قدرتهای پوشالی و یادآور نصرتهای پیاپی الهی در سختترین شرایط است. تقویت مبانی اندیشهای و انس با تفکر توحیدی، نهتنها یک ضرورت فردی، بلکه راهبردیترین ابزار برای صیانت از نظام در برابر جنگهای ترکیبی و اقتصادی است تا با تکیه بر تجربههای عینی تاریخ، مسیر پیشرفت با اطمینان قلبی بیشتری پیموده شود.
نظر شما