به گزارش خبرگزاری ایمنا، ایران در سحرگاه روز دوازدهم جنگ، پرده از بزرگترین نبرد سرنوشتساز خود برداشت. دقیقههای آغازین روز بیستم اسفند ۱۴۰۴، سید عباس عراقچی، دیپلمات کهنهکار میدانهای نبرد نرم، در نخستین توییت تهدیدآمیز خود خطاب به جعبههای خالی تانکهای صهیونیستی نوشت: «ما تازه شروع کردهایم.»
درست در همین لحظات، موج سیوهفتم عملیات «وعده صادق ۴» کلید خورد؛ موجی که نیروهای مسلح ایران آن را طولانیترین، سهمگینترین و بیامانترین ضربه در طول جنگ علیه سرزمینهای اشغالی اعلام کردند.
این حمله ۳ ساعت به درازا انجامید و رسانههای آمریکا از جمله ایبیسینیوز بهصراحت اعلام کردند: «این شدیدترین و سنگینترین عملیاتی بود که تاکنون در این جنگ دیدهایم.»
شکستن طلسم جنگ ضربتی
رژیم صهیونیستی و حامیانش سالها رویای جنگهای برقآسا و ضربتی را در سر میپروراندند. آنها تصور میکردند پس از هفتم اکتبر، با تخلیه توان مقاومت در غزه و لبنان، راه برای تحمیل یک جنگ کمتلفات، اما طولانی هموار شده است. تصور میکردند با ترورها و بمبارانهای شهرهای موشکی، ایران خلعسلاح شده است و دیگر توان شلیکهای سنگین و پیدرپی را ندارد. اما آنها در محاسبات خود فراموش کردند که «ما تازه شروع کردهایم» یعنی چه. در یازده روز نخست، ایران مشغول فروپاشی از درون نبود؛ مشغول نقشهای هوشمندانه بود: خنثیسازی توطئههای خیابانی، زدن رادارهای آمریکا و اسرائیل، خالی کردن خزانه رهگیرهای دشمن و تخلیه آژیرها از معنا. ۱۱ روز، دوره «دفاع فعال» بود. روز دوازدهم اما، طبل «تهاجم همهجانبه» نواخته شد. با رادارهای نابودشده، پدافند بیرمق و ارتباطات قطعشده، اکنون نوبت به انهدام رسیده بود.
چهار لشکر، چهار جغرافیا، یک هدف
جبهه جنگ ایران، بر خلاف محاسبات دشمن، تکبعدی نبود. ایران با چهار نیروی مقتدر خود، چهار میدان نبرد را به جهنمی برای اشغالگران تبدیل کرد:
۱. خلیج فارس؛ دوزخ دریایی سپاه: نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، با موشکهای بالستیک و کروز ضدکشتی، پایگاههای آمریکا را در کرانههای نیلگون خلیج فارس به آتش کشید و بزرگترین ناوگان جنگی جهان را در محاصره موشکهای خود گرفتار کرد.
۲. اقلیم کردستان عراق؛ تاراج پایگاههای راهبردی: نیروی زمینی سپاه، دژهای اطلاعاتی و عملیاتی آمریکا و اسرائیل در کردستان عراق را در هم کوبید؛ پایگاههایی که چشم و گوش دشمن در منطقه بودند.
۳. مرکز و جنوب عراق؛ حلقههای مقاومت: نیروی قدس سپاه، با هدایت گروههای مقاومت عراقی، تجهیزات و نیروهای آمریکایی را در قلب پایگاههایشان به آتش کشید.
۴. سرزمینهای اشغالی و اردن؛ باران آتش: نیروی هوافضای سپاه، با پیشرفتهترین و سنگینترین موشکهای زمینبهزمین، اهداف دوردست و مستحکم در عمق فلسطین اشغالی و پایگاههای آمریکا در عربستان را زیر آتش گرفت. ارتش جمهوری اسلامی ایران نیز با یگانهای پهپادی دوربرد خود، بارانی از شرارههای انتحاری را بر سر صهیونیستها فروریخت.
نبوغ در کلاهکهای بارشی
نبوغ فرماندهان ایرانی در این نبرد، نهتنها در قدرت آتش که در طراحی یک معادله هوشمندانه نهفته بود. استفاده از کلاهکهای بارشی که موشکها را به دهها ریزکلاهک تبدیل میکرد، سامانه گنبدآهنین را به ورطه فرسایش کامل کشاند. ذخایر موشکهای رهگیر «تامیر» با سرعت حیرتانگیزی تهی کشید. این یعنی باز شدن راه برای موشکها و راکتهای کوتاهبرد حزبالله لبنان. راهبرد ایران تنها ویرانی نبود؛ باز کردن دریچههای پیروزی برای همه جبهه مقاومت بود.
خلاقیت؛ میراث جاودان ایران
آمریکا و اسرائیل هر چه دارند، سرباز و تجهیزات است. هر سرباز که میمیرد و هر تانکی که منفجر میشود، از توان آنها میکاهد، اما ایران هرگز اینگونه نبوده است. این ملت، در جنگ تحمیلی هشت ساله، وقتی تانکها و جنگندههایش را از دست داد، دست به خلاقیت زد. از دل خاکستر تجهیزات سنتی، سپاه پاسداران متولد شد و جنگ نامتقارن، معادلات دنیا را تغییر داد. در روزهایی که صدام با ۶۰ لشکر تا بندندان مسلح، در اوج قدرت بود، ایران با کمترین تجهیزات، آخرین موج عملیاتهای دشمن را در هم شکست و او را وادار به قبول شکست کرد.
امروز نیز همان ملت، همان خلاقیت و همان اراده پولادین را دارد. موج سیوهفتم عملیات وعده صادق، تنها یک حمله نبود، اعلامیه پایان یک توهم بود؛ توهم برتری فناوری بر روحیه، توهم جنگهای ضربتی و توهم نابودی مقاومت. ایران تازه شروع کرده است و پایان این داستان را دشمنان خواهند دید.
نظر شما