به گزارش خبرگزاری ایمنا از البرز، امروز بیستویکم رمضان، تنها سالگرد شهادت نخستین امام شیعیان نیست بلکه نمادِ آزمونی تاریخی است که ملت ایران برای دومینبار در عمق جان خود احساس میکند « آزمون وفاداری به پدر امت در سختترین ساعتها».
تاریخ صریح است «حضرت علی(ع) پس از رسیدن به حکومت با موجی از ناسپاسی همان مردمی روبهرو شد که خودشان او را بر کشیده بودند، عدالتِ بدون ملاحظه علوی، بلافاصله جبههای از «ناراضیانِ ذینفع» به وجود آورد.
کوفیان که روزی فریاد «وَ إِنَّ مِنْکُمْ لَمَنْ لَیُبَطِّئَنَّ» سر میدادند، به تحریک رسانههای زمانه (شاعران درباری و نامههای شبنامه) چهرهای خشن و غیرمنعطف از امام ترسیم کردند و هدفشان واضح بود «مشروعزدایی از رهبری که حاضر نبود حتی به اندازه پوست جو از حق عدول کند.»
در چهار دهه گذشته رهبر معظم انقلاب اسلامی، وارث همان خط عدالت و استقلال شدند، ایشان نیز با «کوفیان مدرن» روبهرو بودند، جریانهایی که ابتدا در پوشش «انتقاد سازنده» و سپس با همسویی آشکار با رسانههای برونمرزی، تلاش کردند مشروعیت الهی و مردمی رهبری را خدشهدار کنند.
نقطه اوجِ خیانت؛ وقتی دشمن بیرونی حمله میکند
تاکید بر «اقتصاد مقاومتی» به جای اقتصاد وابسته، به «خشکاندیشی» تعبیر و پافشاری بر استقلال در عرصه بینالملل به «انزواطلبی» تفسیر شد، شبکههای معاند و خودفروشان داخلی همان نقش «شاعران درباری اُموی» را بازی کردند «تبدیل فضیلت به رذیلت، و تبدیل استحکام به عقبماندگی.»
در هر دو مقطع، اوج تراژدی زمانی رقم خورد که تهدید از مرزهای داخلی فراتر رفت و دشمن خارجی صفآرایی کرد، در زمان حضرت علی(ع)، معاویه با حمایت بیقیدوشرط اَشراف شام، جنگ صفین را به امام تحمیل کرد.
در زمان ما رژیم صهیونیستی و حامی جهانیاش با اعلان جنگ علیه تمامیت ارضی ایران، حماسه جدید دفاع مقدس را آغاز کردند و در کوران همین نبرد بود که هر دو «پدر امت»، هدف قرار گرفتند و شهادت فصل مشترک وفاداران به عهد الهی شد.
تفاوتِ سرنوشتساز: امتِ امروز، کوفیان دیروز نیستند
اما اینجا، تاریخ منحنی بالاتری را ترسیم میکند، اگر کوفیان پس از شهادت علی(ع) تا سالها در حسرت باقی ماندند، امت ایران درس خود را آموخته است و حضور گسترده و آگاهانه مردم در صحنههای مختلف پس از شهادت رهبر، گواهی است بر اینکه این ملت «عبرتِ تاریخ» را به «سرمشقِ امروز» تبدیل کرده است.
آنها میدانند که پشت کردن به رهبری در روزهای سخت، تنها به تقویت دشمن و تضعیف جبهه خودی میانجامد.
شهادت حضرت علی(ع)، نه پایان که آغازی بر نهضت حسینی بود، شهادت رهبر انقلاب اسلامی نیز برای ملت ایران به معنای ختم مقاومت نیست، بلکه سکوی پرشی برای تکامل این راه در عصر جدید است.
در این شبهای قدر، ملت ایران با درک این پیوند تاریخی، عهد خود را با خون شهدا تجدید میکنند: «ما وارثان خون پدریم و این راه را تا پایان ادامه خواهیم داد.»
نظر شما