به گزارش خبرگزاری ایمنا، ماه رمضان، فصل گشودهشدن درهای آسمان و آرامگرفتن دلها در سایه یاد خداست؛ ماهی که زمان در آن رنگ دیگری میگیرد و لحظهها بوی بازگشت و تازهشدن میدهند. در این روزهای نورانی، انسان بیش از همیشه صدای درون خویش را میشنود؛ صدایی که او را به سوی مهربانی، صبر و آگاهی فرامیخواند. رمضان فقط امساک از خوردن و آشامیدن نیست، بلکه فرصتی است برای پالایش نگاه، نرمتر شدن کلام و روشنتر شدن نیتها.
این بسته معنوی تلاشی است برای همراهی با شما در این مسیر نورانی؛ مجموعهای که میکوشد هر روز را با جرعهای از حکمت، دانشی از احکام و نوری از آیات الهی آغاز کند تا دل و ذهن در کنار هم رشد یابند. احادیث برگزیده، همچون چراغهایی کوچک، راه رفتار نیک را روشن میکنند؛ احکام، نظم و آگاهی را به عبادت میبخشند و آیات قرآن، روح را به سرچشمه معنا پیوند میزند.
امید است این مجموعه، همدم لحظههای خلوت و الهامبخش گامهای هر روز شما باشد؛ پلی میان دانستن و زیستن و فرصتی برای آنکه رمضان نه فقط در تقویم، بلکه در جان ما جاری شود. این روزها باید تلاشمان به سوی آرامشی عمیقتر و ایمانی روشنتر بیستر باشد.
نیایش و عبادات امروزمان را هدیه میکنیم به شهید آنیلا ابوطالبیان، دختر هشت سالهای که طعمه ناجوانمردی شد، دختر بچهای که در ابتدای زندگی، رویاهایش ناتمام ماند و با رفتنش آرزوهای یک خانواده را به حسرت تبدیل کرد.
ببینید: روایت کودکی که ناتمام ماند

در بسته روز هشتم ماه رمضان، متن کامل دعای روز هشتم، اعمال توصیهشده، حدیثی درباره فضیلت این ماه، تلاوت صفحه ای از قرآن، تندخوانی جزء هشتم قرآن و پاسخ به یکی از احکام پرکاربرد روزه را میخوانید.
متن و ترجمه دعای روز هشتم ماه رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم
«اللهمّ ارْزُقنی فیهِ رحْمَةَ الأیتامِ و إطْعامِ الطّعامِ و إفْشاءِ السّلامِ و صُحْبَةِ الکِرامِ بِطَوْلِکَ یا ملجأ الآمِلین.»
خدایا روزیم کن در آن ترحم بر یتیمان و طعام کردن بر مردمان و افشای سلام و مصاحبت کریمان به فضل خودت ای پناه آرزومندان.
حدیث درباره ماه رمضان از پیامبر اکرم (ص)
رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: إنَّ أبوابَ السَّماءِ تُفتَحُ فی أوَّلِ لَیلَةٍ مِن شَهرِ رَمَضانَ و لاتُغلَقُ إلی آخِرِ لَیلَةٍ مِنهُ
درهای آسمان در اولین شب ماه رمضان گشوده میشود و تا آخرین شب آن بسته نخواهد شد. (بحار الانوار، ج 93، ص 344 )
یک صفحه از قرآن
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان
وَلَوْ أَنَّنَا نَزَّلْنَا إِلَیْهِمُ الْمَلَائِکَةَ وَکَلَّمَهُمُ الْمَوْتَی وَحَشَرْنَا عَلَیْهِمْ کُلَّ شَیْءٍ قُبُلًا مَا کَانُوا لِیُؤْمِنُوا إِلَّا أَنْ یَشَاءَ اللَّهُ وَلَکِنَّ أَکْثَرَهُمْ یَجْهَلُونَ ﴿۱۱۱﴾
و اگر ما فرشتگان را به سوی آنان می فرستادیم و اگر مردگان با آنان به سخن می آمدند و هر چیزی را دسته دسته در برابر آنان گرد می آوردیم باز هم ایمان نمی آوردند جز اینکه خدا بخواهد ولی بیشترشان نادانی می کنند (۱۱۱)
وَکَذَلِکَ جَعَلْنَا لِکُلِّ نَبِیٍّ عَدُوًّا شَیَاطِینَ الْإِنْسِ وَالْجِنِّ یُوحِی بَعْضُهُمْ إِلَی بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا وَلَوْ شَاءَ رَبُّکَ مَا فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَمَا یَفْتَرُونَ ﴿۱۱۲﴾
و بدین گونه برای هر پیامبری دشمنی از شیطانهای انس و جن برگماشتیم بعضی از آنها به بعضی برای فریب [یکدیگر] سخنان آراسته القا می کنند و اگر پروردگار تو می خواست چنین نمیکردند پس آنان را با آنچه به دروغ می سازند واگذار (۱۱۲)
وَلِتَصْغَی إِلَیْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِینَ لَا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَلِیَرْضَوْهُ وَلِیَقْتَرِفُوا مَا هُمْ مُقْتَرِفُونَ ﴿۱۱۳﴾
و [چنین مقرر شده است] تا دلهای کسانی که به آخرت ایمان نمی آورند به آن [سخن باطل] بگراید و آن را بپسندد و تا اینکه آنچه را باید به دست بیاورند به دست آورند (۱۱۳)
أَفَغَیْرَ اللَّهِ أَبْتَغِی حَکَمًا وَهُوَ الَّذِی أَنْزَلَ إِلَیْکُمُ الْکِتَابَ مُفَصَّلًا وَالَّذِینَ آتَیْنَاهُمُ الْکِتَابَ یَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِنْ رَبِّکَ بِالْحَقِّ فَلَا تَکُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِینَ ﴿۱۱۴﴾
پس آیا داوری جز خدا جویم با اینکه اوست که این کتاب را به تفصیل به سوی شما نازل کرده است و کسانی که کتاب [آسمانی] بدیشان داده ایم می دانند که آن از جانب پروردگارت به حق فرو فرستاده شده است پس تو از تردیدکنندگان مباش (۱۱۴)
وَتَمَّتْ کَلِمَتُ رَبِّکَ صِدْقًا وَعَدْلًا لَا مُبَدِّلَ لِکَلِمَاتِهِ وَهُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ﴿۱۱۵﴾
و سخن پروردگارت به راستی و داد سرانجام گرفته است و هیچ تغییردهنده ای برای کلمات او نیست و او شنوای داناست (۱۱۵)
وَإِنْ تُطِعْ أَکْثَرَ مَنْ فِی الْأَرْضِ یُضِلُّوکَ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ إِنْ یَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَإِنْ هُمْ إِلَّا یَخْرُصُونَ ﴿۱۱۶﴾
و اگر از بیشتر کسانی که در [این سر]زمین می باشند پیروی کنی تو را از راه خدا گمراه می کنند آنان جز از گمان [خود] پیروی نمی کنند و جز به حدس و تخمین نمی پردازند (۱۱۶)
إِنَّ رَبَّکَ هُوَ أَعْلَمُ مَنْ یَضِلُّ عَنْ سَبِیلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِینَ ﴿۱۱۷﴾
باری پروردگار تو به [حال] کسی که از راه او منحرف می شود داناتر است و او به [حال] راهیافتگان [نیز] داناتر است (۱۱۷)
فَکُلُوا مِمَّا ذُکِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَیْهِ إِنْ کُنْتُمْ بِآیَاتِهِ مُؤْمِنِینَ ﴿۱۱۸﴾
پس اگر به آیات او ایمان دارید از آنچه نام خدا بر آن برده شده است بخورید (۱۱۸)

تندخوانی جزء هشتم قرآن با صدای معتز آقایی
با توجه به ثواب و فضیلت ویژه تلاوت قرآن در ماه رمضان، یکی از بهترین برنامههای عبادی در این ماه، خواندن یک جزء قرآن در هر روز است تا در پایان ماه مبارک، یک ختم کامل قرآن انجام شود. بر همین اساس، تندخوانی هر جزء قرآن در این بسته قرار داده شده است تا مخاطبان بتوانند با برنامهای منظم و قابل دسترس، توفیق ختم قرآن در ماه رمضان را به دست آورند.
اعمال مشترک ماه مبارک رمضان
اعمال سحرهای ماه رمضان
- خواندن دعای سحر
- قرائت دعای شریف ابوحمزه ثمالی که از امام سجاد (ع) نقل شده و از عمیقترین مناجاتهای ماه رمضان به شمار میرود.
دعاها و اذکار مشترک هر روز ماه رمضان
- دعای «اللّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضانَ الَّذی أَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرْآنَ…»
- تسبیح معروف «سُبْحانَ اللّهِ بارِئِ النَّسَم…»
- صلوات روزانه ماه رمضان
- گفتن صد مرتبه ذکر: «سُبْحانَ الضّارِّ النّافِعِ سُبْحانَ الْقاضی بالْحَقِّ سُبْحانَ الْعَلِی الاْعْلی سُبْحانَهُ وَبِحَمْدِهِ سُبْحانَهُ وَتَعالی»
دعاهای پس از هر نماز در ماه رمضان
- دعای «یا عَلِی یا عَظیمُ یا غَفُورُ یا رَحیم…» که در آن، عظمت ماه رمضان، نزول قرآن و طلب رهایی از آتش دوزخ یادآوری میشود.
- دعای معروف «اَللّهُمَّ اَدْخِلْ عَلی اَهْلِ الْقُبُورِ السُّرُور…» که نگاهی اجتماعی و انسانی دارد و برای رفع گرفتاری مؤمنان، ادای دین بدهکاران، شفای بیماران و اصلاح امور مسلمانان دعا میکند.
- دعای درخواست حج بیتالله الحرام و بهرهمندی از برکات شب قدر و توفیق زیارت پیامبر (ص).
اعمال هنگام افطار
- افطار با خرما
- افطاری دادن و صدقه
- خواندن دعای: «اَللّهُمَّ لَک صُمْتُ وَ عَلی رِزْقِک اَفْطَرْتُ وَ عَلَیک تَوَکَّلْتُ»
- ذکر: «بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ یا واسِعَ الْمَغْفِرَةِ اغْفِرْ لی» هنگام خوردن لقمه اول
اعمال هر شب ماه رمضان
- خواندن دعای افتتاح
- قرائت سوره «دخان»
- اقامه دو رکعت نماز مستحبی با ذکر مخصوص پس از سلام
- خواندن دعاهای ویژه طلب مغفرت، توفیق حج، بهرهمندی از شب قدر، نجات از آتش و ورود به بهشت

احکام روزه
۱. اگر روزهدار عمداً تمام سر را در آب فرو ببرد، بنابر احتیاط واجب روزهاش باطل است و باید روزهی آن روز را قضا کند.
۲. در حکم مسألهی قبل فرقی نیست میان این که در هنگام فرو بردن سر در آب، بدن او نیز در آب باشد یا این که بدن او در بیرون باشد و فقط سر را در آب فرو ببرد.
۳. اگر نصف سر را در آب فرو ببرد و سپس بیرون بیاورد و نصف دیگر سر را در آب فرو کند روزهاش باطل نمیشود.
۴. اگر تمام سر زیر آب برود ولی مقداری از موها بیرون بماند روزه باطل میشود.
۵. اگر شک کند که تمام سر زیر آب رفته یا نه، روزهاش صحیح است.
۶. اگر روزهدار بیاختیار در آب بیفتد و تمام سر او را آب بگیرد روزهاش باطل نمیشود، ولی باید فوراً سر را از زیر آب خارج کند، همچنین اگر فراموش کند که روزه است و سر در آب فرو ببرد روزهی او باطل نمیشود، ولی هرگاه یادش آمد باید فوراً سر را بیرون بیاورد.
۷. کسی که با پوشیدن لباس مخصوص (مانند لباس غواصی) بدون این که بدنش خیس شود در آب فرو رود، اگر لباس به سر او چسبیده باشد، صحت روزهاش محل اشکال است و بنابر احتیاط واجب قضای آن لازم است.
۸. آب ریختن روی سر توسط ظرف و مانند آن به صحت روزه ضرر نمیرساند.
(منبع: رساله آموزشی مقام معظم رهبری، احکام روزه)
سوالات متداول درباره ماه رمضان
رمضان به چه معنا است و حقیقت آن چیست؟
رمضان در لغت به معنای شدّت حرارت، و حرارت سنگ، بر اثر شدّت حرارت خورشید آمده است. نیز گفته شده است که به معنای گرمای شدید و برگشت از بادیه به شهر میباشد. امّا در اصطلاح، رمضان نام ماه نهم از ماه های عربی و ماه روزه اسلامی و ماه نزول قرآن است. امام سجاد (ع) در توصیف ماه مبارک رمضان می فرماید: سپاس خدای را که از جمله آن راه های هدایت، ماه خود، ماه رمضان را قرار داد، ماه روزه، ماه اسلام، ماه طهارت، ماه آزمایش، ماه قیام، ماهی که قرآن را در آن نازل کرد، برای هدایت مردم ... و مشخص شدن حق از باطل.
بنابراین، می توان گفت ماه مبارک رمضان، ماه طهارت و ماه تخلق به اخلاق الاهی است، و حقیقت و باطن آن عبارت است از رسیدن به لقای خداوند، آزادی از خود؛ آزادی از خود حیوانی، و تولد خود الاهی.
![ماه رمضان ۱۴۰۴ [امسال] چه روزی است؟ چندمه و چه ماهی است؟](https://www.alamto.com/wp-content/uploads/2020/07/%D8%B1%D9%85%D8%B6%D8%A7%D9%86-1.jpg)
چرا خواندن روزانه یک جزء قرآن در ماه رمضان توصیه شده است؟
چرا خداوند برخی از امور را در ماه مبارک رمضان حرام کرده است؟
در ابتدا باید اشاره شود که اساسا ماهیت روزه داری ترک همین گونه لذایذ در روز است. چه این که روزه نوعی تمرین در رویارویی با شهوت خوردن و آشامیدن و نه گفتن به آن است.
همه موجوداتی که در عالم خاکی به سر می برند، حیات شان وابسته به غذایی است که خدای متعال در اختیارشان قرار داده است. هیچ موجودی نمی تواند در این عرصه در مدتی طولانی بدون دریافت آب و غذا زنده بماند. انسان نیز به گونه آشکار از این قاعده مستثنی نیست. به علاوه بهره مندی های دیگر مانند برآوردن نیاز جنسی در زمره نیاز های طبیعی بشر است.
خدای عالم در مسیر تکلیف از همین نقطه استفاده نمود و برای آزمودن بنده اش او را در طول روز از خوردن و آشامیدن و لذات دیگر منع نمود تا در مقابل طاقتی که بنده در انجام تکلیف از خود نشان می دهد، به کمال روحی رسیده و خود را لایق بهره مندی از پاداش های الهی کند. پاداش چیزی جز باز شدن پنجره های معرفت و عرفان در باطن او نیست. انسان می تواند از پنجره های باز شده ملکوت آسمان ها مشاهده کند و از لذت عرفانی آن لذت ببرد، لذتی که قابل توصیف نیست.
دعای روز هشتم ماه رمضان درباره چیست؟
دعای روز هشتم ماه رمضان چنین آغاز می شود:خدایا! توفیق ترحّم بر یتیمان را روزیم کن.
در این دعا کمک به یتیمان به عنوان رزق و روزی شمرده شده است و نشان می دهد که فرد روزه دار باید گذشته از عبادت های فردی و کارهای شخصی، به دنبال نیکی ها نیز باشد.
آیین اسلام با بیدار کردن حسّ مسؤولیت و نوع دوستی در انسان ها می کوشد تا جامعه ی اسلامی را به سعادت برساند. کودکان بی سرپرست به کمک و محبت و عاطفه ی دیگران نیاز دارند. کمک به این کودکان فقط در کمک های مادی خلاصه نمی شود بلکه تربیت صحیح آنان را نیز برای رسیدن به ارزش های معنوی در بر می گیرد. در این فراز از دعا به این مسأله توجه خاصی شده است. قرآن کریم نیز خوردن مال یتیم را از گناهان کبیره شمرده و فرموده است:
آنان که اموال یتیم را به ظلم می خورند، در شکمشان آتش پر می کنند و حتما وارد آتش خواهند شد.
خداوند در آیه ۱۷ از سوره فجر درباره ی معاشرت با یتیم می فرماید:فَأمّا الیَتیمَ فلا تقهَر؛ هیچ گاه یتیم را با قهر و ترشرویی از خود مران



نظر شما